crepusculo negro

Volahn – El Tigre del Sur

Volahn – mijn persoonlijke favoriet van de Black Twilight Circle – is reeds tweemaal aan bod gekomen op Addergebroed, telkenmale in de vorm van een samenzwering met één of meerdere bendegenoten. Deze keer doet Eduardo Ramírez, CEO van het clubje en meesterbrein achter Volahn, het in zijn eentje. Volahn kenmerkt zich door zijn volstrekt unieke sound die een exotische cocktail is van chaotische black metal, Americana en spaghetti western klanken, een mix die op papier misschien kokhalzend lijkt, maar in praktijk vlotjes binnen gaat. Op een tweede langspeler is het nog steeds wachten – het fantastische “Aq’Ab’Al” ligt ondertussen toch al vijf jaar achter ons – maar ondertussen is er dus deze nieuwe EP “El Tigre del Sur” die één veertien minuten durende compositie bevat. Het nummer verwijst naar Emiliano Zapata Salazar, een vermoorde Mexicaanse revolutionair die als één van de hoofdrolspelers uit de Mexicaanse Revolutie bestempeld kan worden. Zapata is in Mexico uitgegroeid tot een nationale held die al menigmaal bezongen werd, o.a. door Manu Chao en Rage Against the Machine. Gezien de historische en culturele achtergrond van Volahn was het slechts een kwestie van tijd vooraleer ook hij een ode zou brengen aan deze moedige en strijdlustige generaal. De zweep gaat er meteen op, de strijdklanken schallen ruw maar transparant door het oorlogsgeweld en Volahn schreewt de Spaanstalige teksten ter meerdere eer en glorie van Zapato: “En nombre de la patria ¡Viva Zapata!“. We zijn ongeveer drie minuten ver wanneer de native Mexicaanse klanken voor het eerst hun opwachting maken, zij het nog subtiel in het strijdgewoel vermengd. Stipt halfweg vindt een bruuske ommekeer plaats wanneer de akoestische gitaren en ratelaars vanonder het stof worden gehaald en de teneur middels zinderende desert blues en western-klanken omslaat. De woeste screams maken plaats voor een doorleefde en van een zekere grain voorziene donkere mannenstem. Het zou hier zowaar de soundtrack voor een film als “Desperado” kunnen betreffen. “El Tigre del Sur” is een heerlijke en unieke EP vol Zapatistische black wat mij betreft.

JOKKE: 85/100

Volahn – El Tigre del Sur (Crepúsculo Negro/Nuclear War Now! Productions 2019)
1. El Tigre del Sur

Volahn/Xaxamatza – Gods of pandemonium

De tweede nagelnieuwe split van het adres van Crepúsculo Negro die in het teken staat van de op til staande Black Twilight Circle tour is er één waarop Volahn (waarschijnlijk de meest bekende BTC-band) en het exotisch genaamde Xaxamatza de krachten bundelen. Volahn – het soloproject en de hoofdband van BTC-opperhoofd Eduardo Ramírez speelt licht chaotische black metal die evenveel pit en vuur als mijn stoelgang bevat na het eten van een bord Mexicaanse pepers. De melodieuze eigenheid van het oude werk (lees: akoestische, jengelende gitaren, indianenfluitjes en invloeden uit spaghetti Western muziek) wordt op “Gods of pandemonium” door de rauwe furie wel naar de achtergrond gedrukt want enkel in het begin horen we het kenmerkende gitaarwerk nog licht door de agressie doorschemeren. Volahn lijkt wel een liefde voor solo’s ontwikkeld te hebben want op vijf minuten tijd klieven oorverdovende gitaarsolo’s ons gehoor meermaals doormidden. Het onbekende Xaxamatza klinkt eigenlijk bijna net hetzelfde als Volahn en moet niet onder doen qua intensheid, snelheid en de inzet van schedelsplijtende gitaarleads. Heftig en lekker spul!

JOKKE: 84/100 (Volahn: 84/100 – Xaxamatza: 84/100)

Volahn/Xaxamatza – Gods of pandemonium (Crepúsculo Negro 2018)
1. Volahn – Gods of pandemonium
2. Xaxamatza – In the form of pyramids and with languages of fire

Blue Hummingbird On The Left/Kallathon – Camino de guerra

Eindelijk hebben wij Europeanen de mogelijkheid om enkele bands van de beruchte Black Twilight Circle aan het werk te zien want een package bestaande uit Volahn, Arizmenda, Blue Hummingbird On The Left en Dolorvotre doet deze maand ondermeer de Lage Landen aan. Naar aanleiding van dit heuglijke gebeuren verschijnen er twee splits op het Crepuscúlo Negro label dat zowat alle releases van dit clubje gelijkgestemde zielen uitbrengt. Leider van de bende is Eduardo Ramírez die – onder verschillende pseudoniemen – in de line-up van heel wat bands opduikt. Zo ook bij de twee clubleden die we horen op de “Camino de guerra” split. Bij Blue Hummingbird On The Left is hij onder de alias Yayauhqui als drummer en gitarist te horen terwijl hij als Volahn (vernoemd naar zijn hoofdband) bij Kallathon enkel als drummer actief is. Blue Hummingbird On The Left valt het best te omschrijven als bestiale war metal en bezingt de oude Mexica oorlogsgod Tenochtitlan. Het opzwepende “Camino de guerra” knalt aan een rotvaart diep, krachtig en met een uitstekende organische drum sound uit de boxen. Temidden deze schuimbekkende herrie is plots ruimte voor een melodieuze lead gitaar en solo wat eigenlijk niet misplaatst is. Naar ’t schijnt maakt deze band vooral live brokken. Benieuwd dus wanneer ze Magasin 4 aandoen. Kallathon kennen we al van de vierdelige “Desert dances and serpent sermons” split waarop we heel wat invloeden uit traditionele Mexicaanse muziek in hun black metal terug hoorden. Hoewel deze op “Night fell over the flames” verdwenen zijn, is de band er door haar intrigerende melodieuze gitaarleads wel op vooruit gegaan. Tevens klinken warme basklanken duidelijk door de schelle zwartmetalen gitaarriffs heen. Interessante split!

JOKKE: 81/100 (Blue Hummingbird On The Left: 80/100 – Kallathon: 82/100)

Blue Hummingbird On The Left/Kallathon – Camino de guerra (Crepúsculo Negro 2018)
1. Blue Hummingbird On The Left – Camino de guerra
2. Kallathon – Night fell over the flames