evoken

Dwaellicht – Te vuur en te zwaard

De bandnaam zette me initieel op het verkeerde been daar ik black metal verwachtte, maar Dwaellicht situeert zich in de traagste regionen van het extreme metal genre. Funeral doom dus, lang geleden dat er hier nog zo’n traag plaatje passeerde. Dwaellicht is het project van twee leden van de progressieve death metal band Moss Upon The Skull die middels Dwaellicht hun voorliefde voor al wat traag is botvieren. De Brusselaars brachten in 2016 de digitale single “Het duistere licht” uit en vervolgen hun parcours nu met de EP “Te vuur en te zwaard” die qua fysieke uitgave momenteel op tape te scoren valt dankzij “Back From The Grave Tapes” en op CD via Cavernous Records. De EP bevat drie échte nummers en het korte folky akoestische instrumentaaltje “De dans der vlammen“, maar wie iets afweet van funeral doom weet dat drie songs toch al gauw een half uur kunnen omspannen, wat hier dus ook het geval is. Vanaf de openingstonen van het titelnummer druipen de weemoed en tristesse van de uitgesponnen riffs, wijds gespreide drumaanslagen en lang aangehouden grunts af. Somber klinkend akoestisch gitaargetokkel en treurige orgelklanken waarover verhalende heldere vocalen gedrapeerd zijn, versterken de begrafenissfeer en even later hakt een meeslepende gitaarlead verder op onze emoties in. “Het duistere licht“, dat dus een tweede leven krijgt op deze EP, is pakkend in zijn eenvoud en zal fans van Mournful Congregation en Evoken ongetwijfeld kunnen bekoren. Gitaarriffs moeten niet complex zijn om iets los te maken, dat bewijzen de heren ook in het bijna twaalf minuten durende “Vorst” dat een kille en gitzwarte ondertoon heeft en alle opgewekte emoties instant bevriest. Dwaellicht slaagt erin mij niet in slaap te wiegen met hun slepende death/doom, een hele prestatie! Dat komt niet alleen door het feit dat het duo pakkende nummers schrijft, maar ook door de speeltijd van een half uur, want bij funeral doom platen van meer dan uur maak ik het einde meestal niet meer bewust mee. Veelbelovende start voor Dwaellicht!

JOKKE: 78/100

Dwaellicht – Te vuur en te zwaard (Back From The Grave Tapes/Cavernous Records 2020)
1. Te vuur en te zwaard
2. Het duistere licht
3. De dans der vlammen
4. Vorst

Esoteric – A pyrrhic existence

Esoteric is al een slordige kwart eeuw vaste Birminghamse waarde in de Britse doom metal-scene. Maar ondanks heel wat cluboptredens over de jaren, zijn ze nooit echt zo bekend geworden als bepaalde van hun ‘verdoomde’ landgenoten. Er zijn tegenwoordig nogal wat bands die hun beste plaat op de markt gooien en voor mij is dat bij Esoteric ook het geval.
Komen ze dus nu uit de schaduw met deze zevende full-length “A pyrrhic existence“? Helaas, denk ik het niet. Want hoewel dit een dijk van een plaat is, is het ook een erg grimmige muzikale mars met loden schoenen naar een gitzwart eind. Dit is zware kost, geweldig, maar niet licht verteerbaar. Brilliant, maar niet geschikt voor de toevallige luisteraar. Voor mij is dit intense metal van de bovenste plank. Barstensvol sfeer, afwisseling binnen éénzelfde concept, emotie en technisch kunnen. Deze release op twee schijven – bijna 98 minuten – is de culminatie van alles wat de band voordien heeft gedaan. De openingstrack “Descent” klokt af op net geen 28 minuten en zou een magistrale pre-release EP op zich zijn geweest met een langzame opbouw, pakkende melodie en slepende tempowissels kenmerkend voor Esoteric en dit album. Maar de band gaat verder en verkent met elke track een tikkeltje meer de intrigerende snijlijn van meeslepend en incongruent. De eerste disc eindigt met een ambient track die even pauze gunt vooraleer disc twee aanvangt met het scherpe “Consuming lies“. Zesde en laatste track “Sick and tired” slaat de nagels in de gevoelsdoodkist met een traditionelere funeral doom compositie. Het geluid is passend log en alles wordt duidelijk ingespeeld met ervaring en gedrevenheid. Wat het album echt over de top tilt voor mij is echter het feit dat het nooit stil is op de achtergrond. Er is altijd wel een goed geplaatste feedback sound, een ruis of een onderliggend gitaarlijntje om de boel te ondersteunen en te tillen naar een hoger, vreemder niveau. “A pyrrhic existence” is simpelweg de beste release in experimentele funeral doom sinds lange tijd. Trouwens, niet enkel liefhebbers van Evoken en consorten, maar ook fans van Lychgate, The Great Old Ones of Blut Aus Nord kunnen dit best eens checken.

Xavier: 95/100

Esoteric – A pyrrhic existence (Seasons Of Mist 2019)
1. Descent
2. Rotting in dereliction
3. Antim yatra
4. Consuming lies
5. Culmination
6. Sick and tired