les fleurs du mal

Pan-Amerikan Native Front – Little Turtle’s war

Native Amerikanen en black metal hebben elkaar enkele jaren geleden al gevonden, maar stilaan begint er een kleine buzz rond deze niche te ontstaan. Naast de Black Twilight Circle met bands als Kallathon, Kuxuan Suum, Volahn , Axeman, Ashdautas en Arizmenda zijn er ook onbekendere acts als Gybiaaw of Morbitory en met Ifernach en Pan-Amerikan Native Front zijn er ook enkel bands die recent veel belangstelling kregen. Deze laatste twee brachten vorig jaar nog een split uit. Nu is het de beurt aan een tweede langspeler voor Pan-Amerikan Native Front getiteld “Little Turtle’s war” die het debuut “Tecumseh’s war” uit 2016 opvolgt. Met strijdlustige (ninja)schildpadden heeft “Little Turtle’s war” niets van doen, maar dat had u waarschijnlijk al door. De titel verwijst naar de bijnaam van Michikiniqua, een legendarische Amerikaanse inheemse leider. Hij was een commandant, militaire strateeg en gemeenschapsleider en het album vertelt het relaas van de militaire successen van de Westelijke Confederatie onder leiding van Little Turtle en Blue Jacket die tussen 1785 en 1795 plaats vonden in het gebied van the Great Lakes. Zo leidde Michikiniqua samen met Weyapiersenwah tijdens de Slag om de Wabash een leger van inheemse strijdkrachten naar de grootste overwinning ooit tegen een Amerikaans leger. Het nummer “Michikiniqua’s triumph” handelt over deze gebeurtenissen aldus Kurator Of War, de man achter Pan-Amerikan Native Front. De titel van het laatste nummer “Nakaaniaki meehkweelimakinciki” betekent zo veel als “We herinneren de oude” en tot op de dag van vandaag kun je Michikiniqua’s grafsteen vinden in Fort Wayne in Indiana. Bij dergelijke thematiek verwachten we natuurlijk een exotische kruiding van de black metal die ons voorgeschoteld wordt. We horen inderdaad kabbelende beekjes, tsjirpende krekels, oorlogsdrums (o.a. in het korte instrumentaaltje “The whispering oak“) en pakkende akoestische klanken en het laatste nummer wordt volledig in de inheemse taal Myaamia vertolkt, maar van ons mocht hier gerust nog een stapje verder in gegaan worden. De black metal die de kwade Kurator Of War op ons afvuurt klinkt triomfantelijk en oppeppend en vertoont in nummers als “Power of the Calumet dance” en “Battle of the Wabash” ook kleine warmetaltrekjes door de robuuste drumstijl die gehanteerd wordt. In “Michikiniqua’s triumph“, waarin traditionele inheemse gezangen hun opwachting maken, gaat de man met Mexicaanse roots echter voor een wat meer swingendere aanpak wat resulteert in een minder hoekig songkader en een meer dynamische songstructuur. Het levert één van de betere nummers van de plaat op. “The great white beaver lurks” kent een wat sterielere aanpak en injecteert een koude realiteit voor Michikiniqua want een invasie is op til. Op zich klinkt Pan-Amerikan Native Front niet zó bijster speciaal of uniek of het moest in de reeds vermelde, meer dan negen minuten durende epische afsluiter zijn waarin we echt een wondermooi akoestisch intermezzo te horen krijgen dat even rust brengt in de opzwepende blackmetalklanken. Op deze momenten weet de band écht te overtuigen. Wanneer de warmetalinvloeden doorschemeren, doet het me net iets minder ook al is het de soundtrack voor een leger indianen dat ten strijde trekt. Maar beoordeelt u vooral zelf.

JOKKE: 79/100

Pan-Amerikan Native Front – Little Turtle’s war (Stygian Black Hand/Les Fleurs du Mal/Death Kvlt Productions 2021)
1. Assembly of the Western confederacy
2. Power of the Calumet dance
3. Battle of the Wabash
4. The whispering oak
5. Michikiniqua’s triumph
6. The great white beaver lurks
7. A witness
8. Nakaaniaki meehkweelimakinciki