mavorim

The Kryptik – Behold fortress inferno

Beetje vreemd dat The Kryptik zijn nieuwe release “Behold fortress inferno” als een EP bestempelt als je weet dat die met een speelduur van bijna veertig minuten zelfs een tikkeltje langer duurt dan de twee langspelers die de Brazilianen reeds op hun conto hebben (“Through infinity of darkness” uit 2017 en “When the shadows rise” uit 2019). Misschien komt het doordat ze een Mayhemcover hebben moeten toevoegen om aan de speelduur te komen? Daarover later meer. De heren Sinner en Tormentor zijn duidelijk ergens halfweg de jaren negentig in hun muzikale ontwikkeling blijven steken, want The Kryptik eert symfonische blackmetalgrootheden als Emperor, Obtained Enslavement, Abigor en Limbonic Art, maar zal ook liefhebbers van recentere bands als Evilfeast of Vargrav kunnen bekoren. Bij de combinatie “symfonisch” en “Braziliaans” zal u in eerste instantie misschien de wenkbrauwen fronsen, daar we normaliter meer bestiale klanken gewend zijn die uit het Latijns-Amerikaanse land op ons afkomen, maar wie het vorige werk van The Kryptik kent, weet dat het duo best wel kaas heeft gegeten van het componeren van aanstekelijke symfonische blackmetalsongs. Vanaf de begintonen van “Behold fortres inferno” wordt een middeleeuwse citadel aan neo-klassieke symfonische black opgetrokken. De toetsen tieren welig, maar de fundering van snijdende tremolo’s, stuwende drums en ijselijke screams zit stevig in de ondergrond verankerd. “The plagues of the abyss” wordt middels klokkengeluid, mysterieuze samples en het gehuil van wolven ingeleid, waarna hemelse keyboards voortdurend aanzwellen tussen de nocturnale black metal die naar het einde toe wat in snelheid afneemt. Na de twee eerste songs, die beide op meer dan acht minuten afklokken, is het tijd om even adem te happen tijdens het somber klinkende intermezzo “…Of darkness“. Het geeft de tijd om de zwaarden opnieuw te slijpen en aangesterkt door klanken van strijdgewoel begeven we ons terug het slagveld op tussen de marcherende zwarte legioenen. Mavorim zanger Baptist komt de krijgers mee ophitsen en op dit nummer bereikt The Kryptik met veel gratie en grootsheid haar apotheose. De clandestiene mysteries van hun sound geven langzaam hun geheimen prijs wanneer je de kosmische sleutel op de juiste manier weet te gebruiken om de bombastische kryptokronkels te ontcijferen. Terwijl de strijd vervaagt, explodeert ook “Paths from eternity” de kosmos in. De heldere zang die hier opduikt is wel niet om over naar huis te schrijven en vormt een kleine smet op het voor de rest glanzende blazoen. Deze uitstekende EP bevat als toetje nog een getrouwe maar uit mistige synths opgetrokken cover van de Mayhem klassieker “Funeral fog” met een zangbijdrage van Utu’s Necromaniac wiens scream ik minder overtuigend vind, maar Attila’s timbre wel meer benadert dan die van Sinner. The past is alive!

JOKKE: 81/00

The Kryptik – Behold fortress inferno (Purity Through Fire 2020)
1. Behold fortress inferno
2. The plagues of the abyss
3. …Of darkness
4. Black legions march
5. Paths from eternity
6. Funeral fog (Mayhem cover)

Eisenkult – …Gedenken wir der Finsternis

Scherp je zwaard en blink die maliënkolder op want reeds vanaf de 8-bit achtige intro op deze debuutplaat van het Duitse Eisenkult worden we terug gekatapulteerd naar lang vervlogen middeleeuwse rijken. Het zal niet verwonderen dat de black metal die de band met leden van Mavorim, Totenwache en Meuchelmord nadien over ons uitstort resoluut geworteld is in de traditionele, folkloristische uithoek van tweede golf classicisme. Het zwartmetaal is overwegend snel van tempo, hoewel het prachtige titelnummer dan weer erg slepend van aard is, en klinkt rauw maar melodieus. De productie is krachtig, maar een tikkeltje aan de droge kant. Een pianointermezzo zorgt voor een melancholisch rustpunt en de toetsen uit de intro keren nog enkele keren terug om ons op hun vleugels mee naar eeuwenoude tijden te vervoeren. De laatste twee nummers zijn terug een pak feller en ijziger. Er gebeurt met andere woorden heel wat tijdens dit kort en bondig gehouden debuut. “…Gedenken wir der Finsternis” is een 28 minuten durende trip voor dromers en tijdreizigers die niets van onze moderne maatschappij moeten weten. “The past is alive!“, zoals wel meer het geval is wanneer Purity Through Fire zijn schouders onder een band zet.

JOKKE: 79/100

Eisenkult – …Gedenken wir der Finsternis (Purity Through Fire 2020)
1. Intro
2. Stahlross
3. Deprecatio
4. Interlude
5. Gedenken wir der Finsternis
6. Auf schwarzen Schwingen
7. Ein endloses Nichts
8. Outro

Mavorim – Axis mundi

Bij de eerste blik op de vrij lange tracklist van “Axis mundi“, de tweede volwaardige plaat van het Duitse Mavorim viel me meteen het laatste nummer “Kaiserjägerlied” op. Dit nummer zat immers nog vrij vers in het geheugen want het prijkt op “Alpenpässe“, de alom bejubelde meest recente worp van Minenwerfer. Vrij uniek dat een band een nummer covert dat eigenlijk nog maar net uit is. Het blijkt dan ook niet voor de volle honderd procent een cover te zijn maar een versie die door de twee oorlogsfreaks achter deze Amerikaanse band ingespeeld werd maar waarbij Baptist, de eenzaat achter Mavorim, de vocalen voor zijn rekening neemt. En dat levert dankzij zijn geweldige heldere tenor zangstem een nóg betere versie van het nummer op. Als we deze negen minuten durende afsluiter van “Axis mundi” in mindering brengen van de totale speelduur blijft er nog ruim één uur aan eigen werk over en dat klinkt, op de overbodige ambient intro, intermezzo en outro na, lang niet verkeerd. De nieuwe nummers bevatten heel wat catchy melodieën, epische grandeur, heidense koorzangen en dynamiek. Zo laat een compositie als “Der Himmel bricht entzwei” horen dat het spelen met contrasten en verschillende gemoedsinstellingen een interessant resultaat kan opleveren: de zwartmetalen agressie valt bij momenten volledig stil om plaats te ruimen voor rustgevende keyboardriedeltjes en haatvol gekrijs wordt afgewisseld met heldere triomfantelijke zang. Mavorim’s black metal is Teutonisch tot op het bot, zowel qua stijl als de degelijke uitvoering ervan, wat natuurlijk nog versterkt wordt door dat blaffende Duitse taaltje, vooral in meer venijnige nummers als “Die letzte Festung” en het met verschillende gitaarsolo’s opgeleukte “Verbannt in Dunkelheit“. “Wie ein Sturm” vinden we tweemaal op de tracklist terug. Op de tweede versie wordt Baptist op krijsvocalen bijgestaan door Sarkrista’s Revenant, net als Minenwerfer een labelgenoot. Ook het artwork werd verzorgd door iemand uit de Purity Through Fire stal, namelijk K.F.R.’s Maxim Taccardi. “Axis mundi” is Mavorim’s beste werk tot op heden, alleen vind ik ze productioneel gezien iets te helder en glad klinken. Een wat ruwere en ongeslepen sound had geen kwaad gekund. Voor de liefhebbers van bands als Helrunar en Minenwerfer, want de ‘cover’ zou perfect een eigen compositie kunnen geweest zijn.

JOKKE: 81/100

Mavorim – Axis mundi (Purity Through Fire 2020)
1. Weltenberg
2. Aus Asche auferstanden
3. Wo kriegergleiche Kräfte walten
4. Wie ein Sturm
5. Die letzte Festung
6. Die Ufer von Thule
7. Der Himmel bricht entzwei
8. Verbannt in Dunkelheit
9. Königsjäger
10. Axis Mundi
11. Hyperborea
12. Wie ein Sturm
12. Kaiserjägerlied