outre

Barshasketh – Barshasketh

Het van Nieuw-Zeeland naar Schotland verkaste Barshasketh volgen we al een tijdje; sinds het uit 2010 afstammende debuut “Defying the bonds of cosmic thraldom” om meer precies te zijn. Sinds den beginne had oprichter Krigeist het spelen van pure second-wave black metal met zijn éénmansband voor ogen. Een naam als Gorgoroth kwam vaak terug als richtingaanwijzer in zijn muzikale creaties, zo ook op de albums “Ophidian henosis” en de conceptuele split “Sein/Zeit” met het Pools Outre. Ondertussen wist Krigeist een volledige bezetting rondom zich te bouwen met de Finse drummer MK (Hautakammio, ex-Kalmankantaja) als laatste aanwinst. Een decennium na haar oprichting brengt Barshasketh nu haar vierde self-titled-plaat uit, de derde voor World Terror Committee. Wie zich altijd al afvroeg waar de mysterieuze bandnaam vandaan komt, zal het antwoord vinden op het nieuwe album dat gebaseerd is op het concept ‘Be’er Shachat‘ waar de naam Barshasketh van afgeleid werd. Het is een esoterische term en één van de zeven divisies van de hel die opduikt in de Qliphoth van de Joodse Kaballah en draait om het cyclische proces van het bestaan doorheen fases van vernietiging, zuivering en wedergeboorte. “Barshasketh” klokt op een ruime 54 minuten af en laat nog steeds second wave black horen met venijnige power chords, tremolo riffs en single chord partijen. Het eerder vernoemde Gorgoroth, maar ook een Dark Funeral is nooit veraf. De bassist is goed hoorbaar en geeft diepte aan de songs maar de ster van de plaat is ongetwijfeld drummer MK die leuke twists in zijn drumspel inbouwde. Let bijvoorbeeld eens op die gezwinde versnellingen die hij in “Ruin I” uit zijn mouw tovert. De plaat werd opnieuw vereeuwigd in de Necromorbus Studio wat een sound aflevert die erg geschikt is voor dit genre (maar ook wel een tikkeltje generisch klinkt) waarbij de balans tussen atmosfeer en agressie erg belangrijk is. In “Consciousness I” duiken melodieuze leads op en de melodieuze kaart wordt nog verder getrokken in het tweede deel van het nummer dat met cleane gitaren start en halfweg een morbide intermezzo bevat alvorens volledig los te barsten in de flitsende finale. Ook het tweede deel van “Ruin” is episch van opzet. Aanvankelijk word je nog compleet murw geslagen door diens hondsdolle snelheden, maar halfweg passeren een Watain-achtig stukje, cleane gitaren en subtiele cymbaalaccenten waarna een Slayer-riff het supersnelle einde inluidt. In “Rebirth” trekken progressieve Emperoriaanse riffs dan weer de aandacht. Als kers op de taart heeft Barshasketh met het afsluitende “Recrudescense” nog het langste nummer van de plaat voor ons in petto waarin allerlei rituele gezangen de revue passeren. Het ontbreken van een eigen identiteit maakt Barshasketh goed met het uitermate strakke spel en de beste nummers die ze ooit geschreven hebben. Met stip hun beste werk tot op heden.

JOKKE: 85/100

Barshasketh – Barshasketh (World Terror Committee 2019)
1. Vacillation
2. Resolve
3. Consciousness I
4. Consciousness II
5. Ruin I
6. Ruin II
7. Rebirth
8. Recrudescense

Barshasketh/Outre – Sein Zeit

Fundamentele vragen in verband met het menselijk bestaan; iedereen stelt ze wel eens of worstelt ermee. Zo ook het uit Nieuw-Zeeland afkomstige, maar in Schotland residerende, Barshasketh en het Poolse Outre die hieromtrent samen een conceptuele split creëerden. Beide bands haalden inspiratie uit het boek “Zijn en tijd” (“Sein und Zeit“), het in 1927 verschenen magnum opus van de Duitse filosoof Martin Heidegger waarin hij de “vraag van het zijn” onderzoekt. In het nummer “Being” gaat Barshasketh op zoek naar een eigen doel en de ware wil van het “zijn” om zo de eigen geest te versterken. Voor de band is het reeds een derde split na eerdere collaboraties met Krawwl en Void Ritual. Op muzikaal gebied eert Barshasketh, net als op het in 2015 verschenen “Ophidian henosis“, de Noorse ijskoude gardes zoals een Gorgoroth: de ijzige en bijtende tremolo picking riffs vliegen dan ook acht minuten lang onomwonden rond de bevroren oren en wekken in elk geval een brandend verlangen naar meer op. Qua sound klinkt dit nummer dankzij de beruchte Necromorbus Studio tevens top-notch. Ook bij Outre gaat het er hevig en stevig aan toe waarbij in de vingervlugge riffs een meer moderne en progressieve post-black inslag waar te nemen valt die door de hypersnelle blasts en gecomprimeerde sound verstikkende werkt, wat positief bedoeld is. “Do I really exist? Or am I only flesh“? Tekstueel gezien handelt “Time” over de tijd, een geconsolideerd raamwerk van afgelopen en toekomstige gebeurtenissen, die ons “zijn” vorm geeft. Nadien smijt het Poolse kwintet er nog hun versie van de Armagedda song “Only true believers” tegenaan. Het origineel is een vette thrashy black metal underground-kraker en ook deze zwaarder klinkende herbewerking mag absoluut gehoord worden. Beide bands klinken absoluut overtuigend op deze existentiële split. Leuk hebbedingetje om aan te schaffen dus.

JOKKE: 82/100 (Barshasketh: 84/100 – Outre: 80/100)

Barshasketh/Outre – Sein Zeit (Blut & Eisen Productions/Third Eye Temple 2017)
1. Barshasketh – Being
2. Outre – Time
3. Outre – Only true believers (Armagedda cover)