soundscape

Amenra/Treha Sektori – Split 10″

Over naar de split met het Parijse Treha Sektori dan. Voor deze release besliste Amenra om een herinterpretatie van hun song “A mon âme” te creëren, getiteld “Trahn”. Deze versie is wat trager en meer ambient en soundscape gewijs uitgevoerd. Ik vind het resultaat persoonlijk niet echt geslaagd.  De track “Overth emh” van éénmansband Treha Sektori klinkt opnieuw erg duister zoals we van deze vriendelijke Fransman gewend zijn. De donkere soundscape wordt vergezeld van tribal achtige geprogrammeerde drums, maar net als je in de sfeer begint te geraken stopt het  nummer abrupt. Kan dit de bedoeling zijn? Deze split lijkt me wat overbodig, maar zal waarschijnlijk wel als zoete broodjes over de toonbank gaan, vermits er een publiek is dat blindelings elke scheet koopt die Amenra laat. Ik juich het initiatief van de nieuwe Consouling Store alleen maar toe en wens Mike hier het allerbeste mee, maar in deze 2 split-releases ben ik toch ietwat teleurgesteld. Van deze nummers is nog geen Youtube filmpje te vinden, daarom heb ik een ander nummer van Treha Sektori bijgevoegd.

JOKKE: 60/100

Amenra/Treha Sektori – Split 10” (Consouling Sounds 2014)

1. Amenra – Trahn
2. Treha Sektori – Overth emh

 

Syndrome – Now and forever

De kerk van Ra heeft ondertussen zo een grote kudde volgelingen dat het haast een wereldreligie wordt. Net zoals bij elke godsdienst is er ergens wel een vertakking die hetzelfde verkondigt vanuit een andere invalshoek. Hetzelfde geldt ook voor Syndrome, een nevenproject van veelschrijver Mathieu Vandekerckhove die zijn talent in een resem bands neerpoot. Zoals immer in Gods huis staat een beklemmende en mysterieuze sfeer voorop, gebracht door introverte en duistere muziek, gevoed door kunstzinnigheid. Laat het nu net dat laatste zijn dat bij momenten als teveel doorschemert. Té arty-farty. Gelukkig siert de eenvoud op “Now and forever”, de tweede plaat van Syndrome. Het half uur durende nummer is een opeenvolging van betoverende gitaar georiënteerde soundscapes. Soms dromerig, soms dreunend, soms weemoedig – Maar altijd sfeervol en gepast. De ambience wordt hoofdzakelijk gecreëerd door het gebruik van gitaareffecten, loops en een regelmatige tokkel. Het soort ambient dat hier wordt gepresenteerd is verre van monotoon en vloeit over van de ene opgebouwde climax naar de andere. Een occasioneel gesproken tekst of piano riedeltje zorgt voor extra opsmuk. Naar het einde toe van “Now and forever” worden de drones drukker en voller tot dit keer wel een meer eenvormig moment de revue passeert, dit in groot contrast met het meer relaxte begin van de plaat. Syndome’s tweede klinkt lekker chill, toch wel wat weemoedig maar is uiterst genietbaar als sfeermaker. Hallelujah!

fLP: 78/100

Syndrome – Now and forever (ConSouling Sounds 2012)
1. Now and forever