taphos

Ascendency – Birth of an eternal empire

We hebben een zwak voor al wat gaande is in de hedendaagse Deense extreme metal-scene (en dan vooral het zwartmetaal), dat had u waarschijnlijk al opgemerkt. Ascendency is een nieuwe speler en ging oorspronkelijk als soloproject van Simon Daniel Larsen (o.a. Phrenelith) van start. Na de inlijving van een competente slagwerker (Taphos’ Ugur) werd in 2018 de demo “Ascending primacy” uitbracht waarna een tweede gitarist gerecruteerd werd om extra kracht aan het bandgeluid toe te voegen. Als trio wordt nu, via Iron Bonehead, de mini-EP “Birth of an eternal empire“gepresenteerd. De EP omvat vier nummers en beschrijft in een klein half uur de opkomst van een despotische tiran. Het is de eerste van een trilogie van korte releases met een doorlopend conceptueel verhaal dat vertelt over het verlangen naar macht en hegemonie en het ultieme verraad van het ego en arrogantie. Muzikaal gezien primeert bij Ascendency eerder doodsmetaal, hoewel de vier nummers zeker ook een dik vet zwartgeblakerd randje hebben. Het powertrio maakt zijn naam waar, want Ascendency combineert heftig en uitbundig gitaarwerk met een donderende bassound, een bombardement aan drumroffels en ritmische versnellingen en indrukwekkende, krankzinnige screamende zang. Het trio gaat niet enkel aan volle snelheid te keer, maar geeft op tijd en stond ook een andere dimensie aan zijn geluid door het tempo te doen zakken en een griezelige atmosfeer neer te zetten. Geslaagde EP vol energieke, sombere, zieke en verwoestende geluiden. Benieuwd naar het vervolg!

JOKKE: 80/100

Ascendency – Birth of an eternal empire(Iron Bonehead Productions 2020)
1. Altered beast
2. Culling the weak
3. Tread the path to supreme veneration
4. A birth in fire

Taphos – Come ethereal somberness

Hoog tijd om nog eens een streep death metal te laten passeren op Addergebroed! Een tijdje geleden schreven we al dat, op basis van de bundeling van de demo en EP van het Deense Taphos, hun debuut er eentje zou zijn om in het oog te houden. “Come ethereal somberness” start en eindigt met een zwaarmoedige instrumentale track en ook “Dysfori” is een korte, akoestische instrumental die somberheid uitademt. De zes andere songs vormen een death metal sixpack waar de energie van afspat. Wat vooral opvalt is dat de nummers, ondanks het feit dat het hier om een nog vrij jonge band gaat, heel matuur klinken en dat ze oerdegelijke death metal riffs hand-in-hand laten gaan met een zwartgeblakerde atmosfeer. De dynamische productie maakt dat het op-en-top genieten is van de rollende basdrums en zagende gitaren in mid-tempo krakers zoals “Ocular blackness“, maar ook van het destructieve tornadoblastwerk in het genadeloze “Thrive in upheaval” (mijn persoonlijke favoriet met zijn heerlijke bass-stukjes en flitsende solo’s) en de blacky tremolopartijen in “Impending peril“. “A manifest of trepidation” is wat thrashier van aard en het staccato drumwerk hakt erin als een heidens vikingzwaard in het lichaam van een christenhond. De openingsriff van “Insidious gyres” is het meest catchy stukje van de plaat maar nadien springt het nummer wat te veel van de hak op de tak. “Livores” tenslotte bevat monolithisch riffwerk en een groots klinkend mid-tempo middenstuk. Heerlijk! Ongelofelijk te horen wat voor een progressie de Denen op korte tijd gemaakt hebben. Knaller van een debuut!

JOKKE: 84/100

Taphos – Come ethereal somberness (Blood Harvest 2018)
1. Letum
2. Impending peril
3. Thrive in upheaval
4. Ocular blackness
5. A manifest of trepidation
6. Dysfori
7. Insidious gyres
8. Livores
9. Obitum