With The End In Mind

With The End In Mind – Tides of fire

De wereld staat in brand…soms letterlijk. Niet alleen Australië, maar ook de Westkust van Amerika krijgt regelmatig af te rekenen met ziedende bosbranden. Voor het uit Olympia, Washington afkomstige With The End In Mind vormde het een insiratiebron voor diens tweede langspeler die de toepasselijke titel “Tides of fire” meekreeg want de zaadjes voor de nieuwe nummers werden gezeefd uit de as van de hun omringende smeulende landschappen. With The End In Mind heeft het einde dus nog steeds niet in gedachten blijkbaar, hoewel ik de band na “Unraveling; arising” alweer uit het oog en oor verloren was. Maar kijk, bezieler Alexander Roland Freilich, bijgestaan door tal van sessiemuzikanten, pende dus een nieuwe plaat bijeen en wist in tussentijd eindelijk een label aan de haak te slagen. Het is het Italiaanse Avantgarde Music geworden. Aangezien een groot aantal bands uit die stal het label “atmosferisch” opgespeld kunnen krijgen, beschouw ik deze samenwerking als een perfect fit. Afgaande op de tracklist blijkt er nog niet veel aan het gekende With The End In Mind-receptuur gewijzigd te zijn: drie songs in 47 minuten, you do the math. Deze werkwijze houdt in dat Alexander ruim de tijd neemt om zijn verhaal te vertellen en naar de pointes toe te werken. Het album is een verkenning van interne en externe zuivering: al het lijden en de angst die de titanische krachten van de natuur op ons leven uitoefenen, en het verborgen licht dat binnenin kan worden gevonden wanneer het lijkt alsof alles verloren is. Het is een reis van dood, vernieuwing en veerkracht van de menselijke geest. Ingetogen gitaarlijntjes veelal vergezeld van spoken word poëzie – sinds het ontstaan van de band in 2012 vormt literair werk van o.a. Carl Jung, Joseph Campbell, Derrick Jensen en Daniel Quinn een voedingsbodem voor de inhoud – scheppen een intimiderende ietwat onheilspellende atmosfeer, zeker in “May the name of truth be fire” zonder dat daarbij gitaargeweld en beukende drums aan te pas komen. Ik begrijp dat dit voor velen te langdradig kan overkomen, zeker als je op zoek bent naar instant overweldiging. Maar ook zonder de primaire krachten van black metal aan te wenden, slaagt With The End In Mind erin om een onheilspellend beeld te schetsen. Elementen uit dark folk, drone/ambient en psychedelica vinden hun weg naar de Cascadian totaalsound waarin ook een belangrijke rol voor percussie is weggelegd. We horen dan ook twee volledige drumstellen en aanvullende percussie het hartritme van “Tides of fire” sturen. En wanneer de black metal golven dan toch komen aanspoelen, dompelen ze ons onder in beklijvende vloedgolven. De antennes van liefhebbers van een Fauna, Wolves In The Throne Room of Hope Drone zouden ondertussen voldoende signalen opgevangen moeten hebben om deze plaat eens een kans te geven.

JOKKE: 82/100

With The End In Mind – Tides of fire (Avantgarde Music 2020)
1. Set the cavernous soul alight
2. May the name of truth be fire
3. Returning, reclaiming

With The End In Mind – Tresholder

Het lijkt alsof de stortvloed aan releases van “Cascadian” black metal bands stilaan voorbij is en het momenteel de orthodoxe black metal-benadering is die hoge toppen scheert en menig zwart-geblakerd zieltje weet te overtuigen. Hoewel het merendeel van de aanhangers van dat laatste subgenre woorden als “hip(ster)” en “trends” verfoeit kan je er niet om heen dat de meer occulte bands momenteel gretig aftrek vinden binnen de donkere krochten van de underground. Volledig terecht overigens. Of black metal bands het thematisch gezien over het aanbidden van de gehoornde hebben of eerder de grootsheid van de natuur aanroepen in hun rituele muziek, maakt ondergetekende niet veel uit. Zolang het maar oprecht is en de atmosfeer van de muziek me weet te overtuigen. Maar genoeg afgeweken. Onlangs stootte ik via Bandcamp op de tweede EP van de Amerikaanse éénmansband With The End In Mind, getiteld “Tresholder”. Het muzikale brein Alex F. laat zich echter bijstaan door Alex Mody op drums, Emily Metcalf op zang en cello en Jason Leher op fluit. Ja, u leest het goed: fluit. Verwacht hier nu geen hoempapa-metal, want dit extra instrumentarium wordt subtiel ingezet om de atmosferische “Cascadian” black metal extra kleur te geven. Na een kort intro wordt het gaspedaal meteen volledig ingedrukt en doet de hypnotiserende blastbeat vakkundig zijn werk. Halverwege de song (we zijn dan reeds 6 minuten ver) valt het tempo stil en brengt de breekbare stem van Emily, vergezeld van akoestische gitaar, je helemaal in vervoering. Deze ontroerende schoonheid staat in schril contrast met de hevige screams in de rest van het nummer. Daarna werkt een prachtige gitaarmelodie zich gestaag naar de voorgrond, om vervolgens terug alle remmen los te gooien en het slotstuk van de song in te zetten. De song vloeit over in het ambientachtige “The pantheon arches in all directions; endless” intermezzo. Feedback, akoestische gitaar en frèle vrouwenzang zorgen voor de juiste stemming alvorens over te gaan naar de laatste track van deze EP, getiteld “True weight of the things we must carry”. Ook hier schotelt de band je een heel dynamische en atmosferische black metal track voor waarbij distortion gitaren afgewisseld worden met ingetogen akoestisch gitaarwerk en subtiel fluitspel. Het is duidelijk dat Alex erg goed naar Wolves In The Throne Room heeft geluisterd, maar vermits deze band (voorlopig?) op een laag pitje staat, moeten liefhebbers van het genre deze band zeker eens checken. Eigenlijk onbegrijpelijk dat deze EP in eigen beheer uitgegeven werd. Als ik een platenlabel had, zou ik ze meteen tekenen. Je kan deze EP evenals de vorige EP trouwens (gratis) via hun Bandcamp downloaden. Doen!

JOKKE: 87/100

With The End In Mind – Tresholder (Eigen beheer 2013)
1. I. Tresholder
2. The pantheon arches in all directions; endless
3. II. True weight of the things we must carry