Benieuwd hoe invloeden van black metal, industrial, krautrock en elektronica kunnen samensmelten tot een beenharde zwartgeblakerde smeltkroes? Zoek niet langer want het antwoord is te horen op “Klaagrituelen“, het eerste wapenfeit van Bacht’n De Vulle Moane. We spraken met A.A.K., één van de twee nozems achter deze intrigerende nieuwe band van eigen bodem. (JOKKE)

Bacht’n De Vulle Moane is een relatief jong project. Hoe zag de aanloopperiode naar jullie eerste release “Klaagrituelen” eruit? Heeft het lang geduurd alvorens de muzikale puzzelstukjes op hun plek vielen of was er vrij snel een muzikale klik tussen jullie beiden die vlot een eerste song opleverde?
Ik heb jarenlang in het buitenland gewoond, en sinds mijn terugkomst naar België ben ik eigenlijk altijd al op zoek geweest naar muzikanten om mee samen te spelen. Het kwam er gewoon niet van om mensen te vinden die op dezelfde golflengte zaten én tijd hadden voor een nieuw project. Ik heb een nogal eclectische muzieksmaak en wou voor een nieuw project graag veel van die invloeden samenbrengen.

Scum en ik kennen elkaar al een kleine 20 jaar via gemeenschappelijke vrienden. We wisten van elkaar dat we bezig waren met allerlei projecten, maar het is pas begin 2024 dat we effectief de koppen hebben samengestoken. Blijkt dat we allebei op één lijn zitten als het op muzikale invloeden aankomt. We zijn even oud en hebben muzikaal een gelijkaardige evolutie ondergaan.

We hadden allebei een pak ideeën waar we onmiddellijk mee aan de slag konden, en dus is “Klaagrituelen” redelijk snel tot stand gekomen.

Je hebt al heel wat muzikale watertjes doorzwommen en bent actief geweest in heel wat stijlen (death metal, doom, pagan metal, psychedelische rock, elektronica). Daar voeg je nu dus een blackmetalgetint project aan toe. Welke gevoelens of boodschap kan je kwijt in black metal en Bacht’n De Vulle Moane die niet in andere projecten gekanaliseerd konden worden?
Goh, zo strak afgelijnd zie ik het niet. Mijn hoofd staat nooit stil. Ik blijf concepten creëren, ook al heeft het idee niet altijd een eindbestemming. Mijn harde schijven staan volgestouwd met allerlei ruwe opnames voor nummers die het al dan niet ooit tot een release zullen maken. Er zit veel bagger tussen, maar een nummer maken blijft pure magie. Een van de zaken die ik uit ervaring heb geleerd, is dat ik altijd een tweede persoon nodig heb om creatieve concepten tot een goed einde te brengen. Een soort klankbord dat creatieve feedback geeft om het idee naar een hoger niveau te tillen. Hieruit komen dus veel samenwerkingen voort, en dus ook veel verschillende projecten. Tijdens de periode waarin ik weinig mensen vond om mee samen te werken ben ik ook met allerlei nieuwe instrumenten beginnen te experimenteren. Dat zorgde voor een extra creatieve push.
Voor mij is er een rode draad die altijd consistent is met hoe ik zaken ervaar op dat moment. Ik maak de muziek voor hoe ik me voel met de middelen en de vaardigheden die ik op dat moment heb. Ik had een blackmetalproject in 1995 en ik heb er een vandaag, het verschil is dat het huidige project gewoon stukken beter en relevanter is.

Bacht’n De Vulle Moane klinkt als West-Vlaams dialect en lijkt iets met de ‘volle maan’ te maken te hebben. Wat is de exacte betekenis? Zijn de teksten ook in lokaal dialect geschreven?
Bacht’n de Vulle Moane is inderdaad West-Vlaams voor ‘Achter de volle maan’. Scum is Oost-Vlaming, dus sluipen er elementen van beide dialecten in onze teksten. Soms kom ik af met een tekstueel concept, enkele woorden of zinnen, en werkt hij de rest van de tekst af. In andere gevallen brengt Scum een volledige tekst aan en passen we die gezamenlijk nog aan in functie van de muziek. We hebben geen vaste regels over welke taal we gebruiken, soms vinden we ook gewoon woorden uit waarvan we vinden dat ze een bepaald gevoel uitdrukken.

Professioneel ben je dagelijks met taal bezig. Taalwetenschapper Veronique De Tier denkt dat de echt oude dialecten zullen verdwijnen en dat de tussentaal in de plaats zal komen. Tussentaal is een taal die tussen het dialect en het Standaardnederlands in zit. “Het is een soort nieuw dialect.” Dat komt omdat ouders de dialecten niet meer doorgeven aan hun kinderen. “Opvoeden in het dialect zou leuk zijn, maar ik vrees dat de jonge ouders nu niet meer de echte dialectsprekers zijn die het nog kunnen doorgeven.” Hoe kijk jij naar de evolutie van dialect? Binnen het blackmetalgenre zijn er heel wat bands die, zelfs op internationaal vlak, teksten in plaatselijk of verdwenen dialect schrijven. Vanwaar die connectie tussen black metal en dialect denk je?
Spreektaal en dialecten evolueren razendsnel. Ze staan los van regels en worden constant beïnvloed door hun omgeving. Sociale normen veranderen, technologie drukt zijn stempel door, waardoor de huidige generatie niet dezelfde taal spreekt als de vorige of die daar nog voor. We kunnen ons daar druk in maken, maar evolutie is net eigen aan het beest. Mochten we die tegenwerken, dan zaten we nu nog altijd stenen op elkaar te kappen. Het beste dat we kunnen doen is dialecten blijven gebruiken en ze appreciëren voor wat ze zijn.

We zijn een product van onze streek en onze generatie, en een van de manieren waar we ons goed in uitdrukken is ons lokaal dialect. Het klopt dat heel wat blackmetalbands dat ook doen. Dit kan voor allerlei redenen zijn, artistiek; politiek, het maakt niet uit, maar het is zeker geen fenomeen dat zich beperkt tot black metal. Ik ben ondertussen de tel kwijt van het aantal West-Vlaamse muzikanten die in het dialect zingen en niets met metal te maken hebben.

De titel “Klaagrituelen” doet vermoeden dat er heel wat op jullie lever ligt. Aan wie of wat is jullie klaagzang zoal gericht? Is klagen een gegeven dat erger wordt naarmate het ouder worden?
De term ‘klaagrituelen’ is niet zozeer een reflectie van onszelf, maar een observatie uit de samenleving rondom ons. Beeld je een soort Breugeliaans tafereel in, waar mensen samenkomen voor gemeenschappelijk azijngepis. Centraal staat een alfa-personage die zich parmantig op de borstkas klopt en luidkeels onwelriekende standpunten verkondigt. Rondom staan lome jaknikkers met een half leeggedronken pint en ogen als wormgaten in het zand. Schatergelach, bovenop een dikke laag miserie. Morgen is een nieuwe werkdag, de trots van hun bestaan. Werk, geld, status en klaagrituelen, hoera! Brood en spelen. Ik doe hier niet aan mee. Onder mijn dikke laag duistere gedachten schuilt een idealist die de wereld anders ziet.

Is het artwork van “Klaagrituelen” custom-made of is het een oud en bestaand werk?
De front cover is van de hand van Johannes Aarts, een Nederlands kunstenaar uit het begin van de 20ste eeuw. Hij maakte veel houtgravures en ik hou van zijn stijl. Zelf maak ik sinds kort ook wat drukkunst, vandaar dat er binnenin de hoes van de tape ook een eigen werk te zien is: “Laaf me met jouw Hemelsdrank”.

Het bandlogo is erg cool en lijkt heel wat symboliek te bevatten. Kan je hier een tipje van de sluier oplichten?
Het logo werd ontworpen door Scum. We waren beiden al een tijdje aan het prutsen met handgetekende logo’s. Op een dag stuurde hij me dit logo door. Ja, dan stopt het natuurlijk … Het is eerlijk gezegd een van de mooiste logo’s dat ik ooit gezien heb voor een band waar ik in speel. Een paar weken later zaten we samen in de auto toen we erover begonnen te praten. Hij zei dat hij niet meer wist hoe hij het gedaan had. Hij bleef er naar staren en zag referenties naar Beherit (een van zijn favoriete bands) en andere persoonlijke links. Scum heeft een gezonde interesse in het occulte en soms komen de dingen gewoon. Je stel je er best niet te veel vragen bij.

Jullie sound gooit invloeden van black metal, industrial, krautrock en elektronica in de muzikale blender waardoor jullie alle kanten kunnen opgaan. Er is ook geen enkele track op “Klaagrituelen” die hetzelfde klinkt. Hebben jullie voor jullie zelf krijtlijnen uitgetekend over wat muzikaal wel of niet kan binnen Bacht’n De Vulle Moane?
Bij de start was het voor mij duidelijk dat de muziek ruw, agressief, eenvoudig en experimenteel moest zijn. Zoals eerder vermeld hebben zowel Scum als ik een uiteenlopende muzieksmaak. We hebben allebei ook een voorliefde voor elektronische muziek en analoge synths, dus het was voor ons snel duidelijk dat die instrumenten heel erg op de voorgrond zouden meespelen. En met synths bedoelen we geen laagje strijkers of ander pseudosymfonisch gedoe, maar ruwe oscillerende elektronische pulsen.

Na wat brainstormen en jammen kwamen we ook snel tot de vaststelling dat we bij voorkeur slechts met ons twee zouden verderwerken. Creatief leek ons dat de beste optie. Dat betekende ook dat we het bootje van ‘een drummer zoeken’ konden laten varen, en het gegeven van de drumcomputer volledig konden omarmen. In dit project proberen we de drumcomputer niet te verdoezelen of ‘menselijk’ te laten klinken. Als we een drumcomputer zouden gebruiken, dan zouden we dat instrument tot zijn volste recht laten komen; machinaal en keihard.

Hoe gaan jullie dat aanpakken voor jullie eerste optreden dat gepland staat op 22 februari?
Er komt veel voorbereidingswerk bij kijken, dat is zeker. Alle nummers zijn geschreven om optimaal te klinken tijdens de opname, zonder live-uitvoering in het achterhoofd. Dat zorgt voor veel vrijheid, maar betekent ook dat we flink wat moeten sleutelen aan de arrangementen om de nummers live te kunnen brengen.

Dat we met Bacht’n de Vulle Moane live zouden spelen stond al snel vast. Dat was voor ons allebei belangrijk. Dat het niet eenvoudig zou zijn wisten we ook. Onze goede vriend LQW zal ons op het podium vervoegen met wat extra gitaar om de druk bij Scum en mezelf wat te verlichten. We kijken ook samen met een sound engineer om de beste voorbereidingen te treffen en een deel van de elektronica te programmeren, zoniet is er geen beginnen aan. Uiteindelijk zal de liveshow luid en heavy moeten zijn als een ferme klap. Als je ooit een band als SWANS live hebt gezien, dan begrijp je aan welke klap je je mag verwachten.

“Klaagrituelen” is momenteel verkrijgbaar als download en Haunted by Ill Angels verzorgt de taperelease. Komt er ook een vinyl- en CD-versie aan?
Een vinylversie komt er sowieso. Deze zou oorspronkelijk gelijktijdig met de tape op een ander label uitkomen. Voor een ons onbekende reden heeft dat label echter onlangs besloten alle contact met ons te verbreken. Net als veel mensen uit onze entourage begrijpen we er niks van.

Jammer, maar het is wat het is. Het duurde niet lang voor iemand uit onze vriendenkring ons een nieuw voorstel deed voor een vinylrelease die hopelijk tegen de zomer van 2025 klaar zou moeten zijn.

Ik las in een ander interview dat jullie geen verschil zien tussen een demo, EP of full-length. Denken jullie dat het langspelergegeven langzaamaan zal verdwijnen gezien de korte aandachtsspanne van de jongste generaties?
Ik denk dat het hier om twee volledig aparte zaken gaat; de tijdsduur van een release en de naam die je eraan geeft.

De tijdsduur van een release wordt in eerste instantie bepaald door het medium of de drager van de muziek. Op vinyl is dat bij voorkeur rond de 40 minuten, en op CD loopt dat tot rond de 70 minuten. Veel muzikanten releasen vandaag enkel digitaal via streamingplatforms, waarbij die oude standaarden vervagen. Ik vind dat zeker geen slechte zaak, zolang de creatieve cohesie primeert.

Klaagrituelen was voor ons ‘af’ omdat we vonden dat deze nummers vertegenwoordigen wie we zijn vandaag. Of dat nu een release van 20 minuten of van 2 uur was geweest is naast de kwestie.

Verder vind ik de namen van releases zoals EP, demo of album vervagen. Wat is een demo als het wereldwijd op Spotify gestreamd wordt? Wat is een full-length als het enkel te downloaden is op je eigen website? Is “Klaagrituelen” een EP, demo of een album? Ik weet het zelf niet.

Scum houdt er ook nog Apovrasma op na. Is er daar nog iets aan het broeden?
Ja, hij is volop nieuwe opnames aan het maken. Ik heb reeds een aantal zaken gehoord, vooral elektronische nummers, en ze klinken geweldig.

Wat zijn de volgende stappen voor Bacht’n De Vulle Moane?
Naast ons debuutoptreden op 22 februari zijn we nog enkele andere livesessies aan het regelen. We kijken er echt naar uit. Voorts zijn Scum en ik nog altijd volop bezig met nieuwe nummers. Wat, hoe, en wanneer, dat ligt nog niet vast, maar dit is zeker niet het eindpunt.