We keren nog even terug naar de allerlaatste dagen van 2025 toen het Finse Circle of Ouroborus besloot om ons op de valreep toch nog op nieuwe muziek te trakteren. Zo niet had 2025 net als de jaren 2005 en 2019 de annalen ingegaan als die uitzonderlijke jaren zonder releases van dit enigmatische duo. Doorgaans krijgen we zelfs meerdere albums per jaar geserveerd om onze tanden in te zetten.

Met “Käreitär” levert Circle of Ouroborus opnieuw een plaat af die zich bewust onttrekt aan genre-logica. Waar veel bands na zoveel releases een herkenbare stijl ontwikkelen, blijft dit Finse duo een soort mistbank die amorf, melancholisch en moeilijk vast te grijpen is. Deze vijfentwintigste (!!!) langspeler bestaat uit acht composities die eerder functioneren als rituele toestanden dan als songs in de klassieke zin. Daarnaast klinkt “Käreitär” extreem introspectief en dat zelfs naar Circle of Ouroborus-normen.

Op dit album ontdekt Circle of Ouroborus opnieuw een plek tussen folk en ambient. De composities hebben iets primitiefs en dromerigs, alsof je een verlaten grensgebied betreedt waar tijd langzaam vervliegt. Atvar strijkt en plukt geduldig door delicate akkoorden, met typische folkachtige overgangen en progressies, maar dan zeer traag uitgevoerd. Het resultaat klinkt daardoor minder als traditionele folk en meer als meditatieve ambientmuziek daar de gitaren meer op het creëren van textuur dan daadwerkelijke riffs focussen. De heldere, bijna kristallijne reverb versterkt dat effect en geeft de tracks een etherische dimensie.

Toch is “Käreitär” opvallend organisch en voelt dit album meer als een bedompte live-opname en bijna folkachtig in zijn kaalheid. Deze benadering wordt prachtig aangevuld door synthesizerwerk dat de trance-achtige atmosfeer verder verdiept. Het drumstel werd voor deze opnames niet opgesteld en Antti Klemi’s mantra-achtige zang zweeft ergens tussen fluisteren en lamenteren.

Eerdere platen van Circle of Ouroborus leverden soms stevige post‑punk of minimalistische black metal af. Op “Käreitär” geeft het duo ruimte aan contemplatie en introspectie, een soort fragiele en hypnotiserende meditatie. Het resultaat sluit aan bij hun typische aanpak waarbij muziek vooral dient om een trance-achtige atmosfeer op te bouwen in plaats van agressie of technische impact te etaleren. Met metal heeft deze plaat niet veel te maken, maar dat maakt ze er niet minder verslavend op.

JOKKE: 85/100

Circle of Ouroborus – Käreitär (Final Agony 2025)
1. Ohdakkeen siemen
2. Haavat auki
3. Syvyyden yllä
4. Tanssi
5. Jäljet lumessa
6. Käreitär
7. Tähden aura
8. Sielulintu