departure chandelier

Departure Chandelier – Dripping papal blood

Dripping papal blood” vormt een nieuwe episode in Departure Chandelier’s kijk op het leven van keizer Napoleon die door Nostradamus als antichrist gezien werd. Hoewel ‘nieuw’ misschien een foute woordkeuze is. Het betreft hier namelijk een onuitgebrachte demo die tien jaar geleden – net als de fantastische langspeler “Antichrist rise to power” – opgenomen werd in de band’s toenmalige “The prisoner’s chant…” Studio die gehuisvest was in de catacomben van het oudste kerkhof van New York. Zoals de titel al enigszins prijsgeeft, handelt deze demo inhoudelijk over de complexe en heftige rivaliteit tussen keizer Napoleon en de op het coverontwerp/schilderij van Jacques-Louis David afgebeelde Paus Pius VII, die resulteerde in diens laatste opsluiting. Ondanks zijn onverenigbaarheid met het pausdom, wist Napoleon dat hij nog steeds de symbolische autoriteit van de Kerk nodig had tijdens zijn zelfkroning. Hij benoemde zijn halfoom Joseph Fesch tot kardinaal en na de staatsgreep van 9 november 1799, waarbij Bonaparte de macht greep in revolutionair Frankrijk, gaf Napoleon aan de wrede kardinaal het bevel om de paus te overtuigen om zijn kroning bij te wonen. Later werd Fesch ontdaan van religieuze macht en werd hij uit het bisdom geworpen omdat hij de onverzettelijke houding van Napoleon jegens de Kerk tartte. Fesch stierf in 1839 in Rome, omringd door zijn fameuze schilderijenverzameling, die meer dan 20.000 doeken zou hebben geteld, en na zijn dood geleidelijk geveild werd. Tot dusver wat duiding van het concept; over naar de muziek nu! De twee volwaardige nummers die we tussen de intro en outro aangeboden krijgen, handelen over het samenspel en de driehoeksverhouding tussen Napoleon, de kerk en zijn eigen kunstplunderende familieleden die door nepotisme aan het bisdom zijn aangesteld. Na de mysterieuze en door engelenzang en klokkenspel ook sacraal aandoende openingsklanken van “Corrupt saints of Notre Dame” zorgt het grotendees mid-tempo “Between this world and the next” voor een sombere en treurige begrafenisstemming. Religieus aandoende gezangen mengen zich met de raspende black metal stem die haar kijk op deze historische taferelen weergeeft. Muzikaal gezien is het een vrij repetitief gestript black metal-nummer waarbij de keyboards relatief ondersteunend op de achtergrond blijven. “The one still to come” gooit het over een andere boeg en stuwt het tempo de hoogte in waarbij ook de voor Departure Chandelier typerende retro klinkende jaren ’90 toetsen op de voorgrond treden. Dit is Departure Chandelier ten voeten uit: van nature uit primitief en ongepolijst maar met voldoende karakter door de unieke historische thematiek en de catchy orchestratie. Het trio houdt er met een intro, een traag nummer, een meer uptempo song en een outro min of meer dezelfde aanpak op na als op de eerste demo “The black crest of death, the gold wreath of war” maar ondanks dat ik deze Napoleontic war black metal met invloeden van Ildjarn, Satanic Warmaster en Beherit heel hard kan smaken, is het betere materiaal toch daar en op de langspeler te vinden. “Dripping papal blood” valt momenteel enkel nog maar digitaal te beluisteren, maar een fysieke release zou in de maak zijn.

JOKKE: 79/100

Departure Chandelier – Dripping papal blood (Eigen beheer 2020)
1. Intro (Corrupt saints of Notre Dame)
2. Between this world and the next
3. The one still to come
4. Outro (Papal blood drips down to the hilt of the Antichrist’s saber)

Blood Tyrant – The realm that brings forth death

Het Nederlandse Blood Tyrant passeerde hier reeds met de twee jaar geleden verschenen split met Departure Chandelier, een dikke vette aanrader trouwens. Althans voor zij die ‘progressief, ‘technisch’, ‘modern’, ‘post’ en ‘experimenteel’ adjectieven vinden die best zo ver mogelijk uit de buurt van black metal dienen te blijven. Het duo Baron Yrch Malachi (Demstervold, Orodruin, Haat) en The Wampyric Specter (Old Tower) is immers halfweg de jaren negentig blijven plakken en serveert ons op haar nieuwe demo “The realm that brings forth death” zes zwartgeblakerde hymnen die ons een klein half uur onderdompelen in de mysterieuze wereld van pure, nostalgische, ijskoude en rauwe black waarbij ‘duister’ en ‘atmosferisch’ de bijvoeglijke naamwoorden zijn die als tags gebruikt kunnen worden. Dungeon synth keyboards zorgen voor rondspokende ambientgeluiden tussen de ruwe gitaar- en drumklanken door en het bijtend gekrijs waarbij de zanger zijn strottenhoofd aan flarden scheurt. De vocalen nemen echter ook soms een dieper klinkende verhalende toonaard aan. Het rockende droogkorrelige gitaargeluid van een nummer als “Crossing the umbrous expanse” zou trouwens zo aan Finse handen ontsproten kunnen zijn. De nummers zijn simpel van opbouw en uitvoering, maar bevatten toch voldoende nuances. Ook geen repetitieve toestanden hier. Enkel voor liefhebbers van puur jaren ’90 black metal-spul.

JOKKE: 75/100

Blood Tyrant – The realm that brings forth death (Tour De Garde 2019)
1. Centuries…
2. Crossing the umbrous expanse
3. Mysteries of cosmic magnitude
4. Born without blood
5. The realm that brings forth death
6. Lugubrious destiny unfolds (Into lost reality)

Blood Tyrant/Departure Chandelier – Split

Eén van de meest interessante 7″ splits van het afgelopen jaar is deze samenwerking tussen het Nederlandse Blood Tyrant en het Canadees/Amerikaanse Departure Chandelier. Onze Noorderburen bijten de spits af met het rauwe “The dark decree” dat de luisteraar steevast terug katapulteert naar de black metal scene anno jaren negentig. Vergeleken met het debuut “Aristocracy of twilight” uit 2016 klinkt de sound veel voller en zwaarder, maar nog steeds voldoende ruw voor de undergroundliefhebber. De bijtende vocalen snijden doorheen de dikke laag melancholische riffs alsof het boter is en het subtiel gebruik van keyboards gooit extra atmosferisch gewicht in de schaal. Mooie vooruitgang ten opzichte van het debuut, dat nogal doorsnee klonk. Departure Chandelier opereert vanaf de andere kant van de Atlantische oceaan en bestaat uit leden van Akitsa en Ash Pool. Na de demo “The black crest of death, the gold wreath of war” uit 2011 viel de band in een winterslaap, maar laat nu middels deze split een nieuw teken van leven horen in aanloop naar een eerste langspeler die volgend jaar zal verschijnen. Departure Chandelier heeft een boontje voor de Napoleontische oorlogen die gestalte krijgen via melodieuze black metal met militaristische inslag waarbij keyboards op de juiste moment voor extra sfeer zorgen. De achtergrondlaag van cleane zang geeft een majestueuze toets aan dit oorlogslied dat kan wedijveren met het melodieus zwart spul eind jaren negentig. Heel fijne split!

JOKKE: 82/100 (Blood Tyrant: 82/100 – Departure Chandelier: 82/100)

Blood Tyrant/Departure Chandelier – Split (Nuclear War Now! Productions 2017)
1. Blood Tyrant – The dark decree
2. Departure Chandelier – (Introduction) Step over the boundary of the circle drawn
3. Departure Chandelier – A supernatural being arose from kindred stock