draug

Grifteskymfning – Satanic poltergeist

Nicklas Johan Lingvall, beter gekend als Sir N. heeft er een erg productief jaar op zitten. Met Grifteskymfning katapulteerde hij twee gesmaakte langspelers de kosmos in, met Reverorum Ib Malacht werd de experimentele kuitenbijter “Vad är inte sju huvud?” uitgebracht en verder debuteerde hij nog met een eersteling van Draug. Alsof dat allemaal nog niet genoeg was om een jaar lang de tanden in te zetten, presteert de Zweed het om tijdens de allerlaatste dagen van dit bizarre jaar nog twee releases uit te poepen, opnieuw onder de noemer Grifteskymfning. Enerzijds is er de “Malignant morningstar” langspeler die met 80 minuten speeltijd een erg vette kluif geworden is en als toetje is er nog deze “Satanic poltergeist” demo die op een half uur afklokt en dus ook waar voor zijn geld biedt. Maar zelfs als het een EP met slechts één van de vier nummers zou zijn, zou ik nog tot aanschaf overgaan want van deze muzikale uitspattingen worden we enorm blij. Het ding werd opgedragen aan Belial en de eigen geweldige “Likpsalm” demo (uit 2011 alweer), maar de productie is er wel op vooruit gegaan. Deze demo en de langspeler zijn trouwens de eerste releases waarop Engelstalige songtitels prijken. Sir J en Sir S zijn er ondertussen niet meer bij, maar Sir N word bijgestaan door Nohr die op de andere platen die dit jaar uitgebracht werden de vocalen, drums en basgitaar voor zijn rekening nam en waarmee de Zweed ook in Grav, Draug en Svartrit collaboreert. Op deze demo opereert hij als zanger/drummer en Sir N neemt alle snaren voor zijn rekening. “Supersonic demonic vortex” is al meteen een meer dan 10 minuten durende satanische hoogmis met snerpende, doch atmosferische black ondersteund door subtiel toetsenwerk, krachtig drumspel en frivole basloopjes, helse screams en sporadische heldere vocalen. Dit is hoe ik mijn zwartmetaal het liefst geserveerd krijg! De beginriff van het titelnummer klinkt wat meer verwrongen en heeft een folky insteek waarna Sir N. overschakelt op cleane gitaren om ons meteen daarna met een heerlijk slepende lead volledig in te pakken. Ook verderop in het nummer volgt nog heel wat melancholische en emotionele geladenheid. Het maakt van “Satanic poltergeist” een song met een totaal ander gezicht dan de opener, maar beide insteken kunnen hier op heel wat bijval rekenen. Enkel het einde is nogal abrupt. Het hieronder te beluisteren “Illumination of astral satanic bridges” komt opnieuw wat venijniger en sneller uit de hoek, maar al gauw ontpopt ook deze compositie zich tot een opus vol nocturnale majestueusheid met een beklijvende finale die nog lang nazindert. “Phantom of everdying fire” beschouwen de heren als een bonustrack, maar is van hetzelfde kaliber als de drie eerste songs. Groots en overrompelend en met een duistere aantrekingskracht! Boem paukeslag! Grifteskymfning katapulteert zich met “Satanic poltergeist” op de valreep nog in mijn eindejaarslijst.

JOKKE: 90/100

Grifteskymfning – Satanic poltergeist (Darker Than Black Records 2020)
1. Supersonic demonic vortex
2. Satanic poltergeist
3. Illumination of astral satanic bridges
4. Phantom of everdying fire

Draug – Irreelle sindelag

Ik zie een oud mevrouwtje dat eenzaam haar laatste adem uitblaast nu ze door COVID-19 geen bezoek kan krijgen in het rusthuis. Ik zie een jong koppeltje voor een klein grafzerkje met houten kruisje instorten op het kerkhof. Ik zie een vrouw met tranen in de ogen het hospitaal verlaten nadat ze van de oncoloog vernomen heeft dat ze nog slechts enkele maanden te leven heeft. Ik zie een man met een touw rond zijn nek op een stoel in zijn keuken staan wankelen nadat zijn bedrijf failliet gegaan is. Ik zie in de gietende regen een doodskist ten grave gedragen worden waarin het stoffelijk overschot van een aan de kou overleden dakloze schuilt die moederziel alleen deze wereld verlaat. Het zijn slechts enkele voorbeelden van de dramatische en hartverscheurende gemoedstoestanden die opdoemen wanneer ik de naald van mijn platenspeler kennis laat maken met “Irreelle sindelag“, de debuutlangspeler van het Zweedse Draug, nadat eerder al twee EP’s en een compilatie verschenen. Achter deze negatieve en miserabele muziek gaan Sir N, die er voorts nog heel wat activiteiten met o.a. Acerbitas, Grav, Grifteskymfning, Hädanfärd, Helgedom, Reverorum ib Malacht en Svartrit op nahoudt en de Deen Nohr schuil, waarmee Sir N, op Raksu na, reeds samenwerkte in Grav, Grifteskymfning en Svartrit. Het duo wordt verder nog bijgestaan door drummer Frater R., gitarist/bassist Conrad en violiste Grevinnan S. De jammerende en klagende vioolklanken zijn trouwens onontbeerlijk in de diepdroevige, terneergeslagen en deprimerende sfeerschepping die hier neergezet wordt. In een nummer als “En legemesløs fødsel” nemen ze de rol van de gitaar bij momenten haast volledig over. Dit is depri en droefgeestig zwartmetaal dat zich tergend langzaamaan vooruit sleept en gestaag onder je huid kruipt met “Vissen eksistens” als absoluut hoogtepunt (of dieptepunt, ’t is maar hoe je het bekijkt). Voor wie een referentiekader wil, kan ik de “Kollaps“-plaat van Manii meegeven. Draug wil niet de meest complexe, snoeiharde of haatdragende blackmetalband op aarde zijn, die rol laten ze aan andere collega’s over. Neen, Draug is het muzikale vleesgeworden equivalent van alle negativiteit, zwartgalligheid, depressiviteit en mistroostigheid die er onder het gedoemde mensenras rondgaat. “Irreelle sindelag” is absoluut geen plaat om vrolijk van te worden of geschikt is voor elk moment van de dag. Ze is wel de ideale soundtrack voor een dag als 1 november.

JOKKE: 81/100

Draug – Irreelle sindelag (Amor Fati Productions 2020)
1. Dage ved galgebakken
2. Absolutte domme
3. Vissen eksistens
4. En legemesløs fødsel
5. Irreelle sindelag
6. Den oplyste sti

Geistaz’ika – Trolddomssejd i skovens dybe kedel

Een goeie week terug werd ik er attent op gemaakt dat het Deense label Afgrundsvisioner nog steeds alive and kicking is. Niet alleen werd vorig jaar nog de demo “Kolbítr” van het fantastische Múspellzheimr uitgebracht, het label – immer garant voor kwalitatieve rauwe black metal op Zweedse leest geschoeid – bezorgde ons ook “Trolddomssejd i skovens dybe kedel” van de groep met een al even onuitspreekbare bandnaam: Geistaz’ika. Volgens Google Translate heeft die term in het Japans iets met inktvis te maken, al vermoed ik niet dat dit het uitgangspunt van de band is. Van de groep zijn geen leden bekend, al leidt enig associatief denkwerk me ertoe te vermoeden dat Nohr, die ook de zang opneemt in Grav – daar zijn we weer met Ancient Records – iets met de band of het label te maken heeft. Neem daar nog bij dat Afgrundsvisioner de laatste releases van Sir N.’s projecten Draug en Grav heeft uitgebracht en mijn aanname neigt naar zekerheid. Ah, de mystiek van black metal! In elk geval opent “O nat du skumle Hex” het album met een akoestische intro waar bezwerend gezang de boventoon voert en dat langzaam een sfeer van bedreiging begint uit teademen, ter voorbereiding op de rauwe en opzwepende black metal die in “Når solen bløder rød” losbarst. Bij het horen van de schelle, doch vrij helder klinkende vocalen begint het licht der herkenning te knipperen, want hier horen we wel degelijk Nohr aan het werk. Niet verrassend klinkt het gitaarspel vrij Zweeds (al krijgen we halfweg ook een klassieke heavy metalriff te horen), waarbij agressie en melodie een wispelturige dans ten tonele brengen. Wat de Ancient Records liefhebber ook zal herkennen is het gebruik van cleane gitaarlijnen die door de distorted riffs geweven worden – al komt het volledig akoestische middenstuk in het nummer als een verrassing. Hierbij is ook een referentie naar Armagedda’s meesterwerk “Ond spiritism: djæfvvlens skalder anno serpenti MMIV” niet veraf. Naast Nohrs kenmerkende scherpe uithalen keert doorheen het album ook regelmatig de bezwerende zang uit de intro terug. Helaas zit ze ver weggestopt in de mix waardoor ze niet steeds volledig tot haar recht komt. In het meer dan acht minuten durende (en daarmee het kortste nummer van het album) “I den spejlvendte verden” vindt ook een sfeervol pianolijntje zijn weg naar de oppervlakte, alvorens er middels een slepende riff en opnieuw bijbehorende bezwerende zang richting een climax wordt gewerkt. Afsluiters “Dødens Horeunge” en “Tågedans”, samen goed voor meer dan twintig minuten begeesterende black metal, voegen weinig meer toe aan dit palet maar zijn beide verdomd solide tracks die qua intensiteit niet inboeten tegenover de eerste helft van het album. Hoewel “Trolddomssejd i skovens dybe kedel” pas een eerste teken van leven van Geistaz’ika is, en de versie die op moment van schrijven online staat nog niet eens de finale masterversie is, is het een verdraaid sterk album geworden dat de fans van rauwe, schelle maar melodieuze Zweedse black metal zeker zal kunnen bekoren. Straf spul!

CAS: 84/100

Geistaz’ika – Trolddomssejd i skovens dybe kedel (Afgrundsvisioner 2018)
1. O Nat du skumle Hex
2. Når solen bløder rød
3. I den spejlvendte verden
4. Dødens horeunge
5. Tågedans