entombed

Torturerama – Close encounters of the morbid kind

Sinds Nicke Andersson naar België geëmigreerd is, bleef de beste man niet met de pakken zitten. Samen met enkele onfrisse kornuiten werd “Close encounters of the morbid kind” in elkaar gebokst. Na enkele mini albums: hoezee, het debuut van Torturerama. Met titels als “Bonesawer” en flarden tekst zoals “Zombie pills incenerated, so they won’t resurrect” wordt we terug naar de jaren negentig gezapt. Torturerama speelt old school Swedish sounding death metal – U weet wel; met HM-2 pedaal settings op maximum +1. En daarmee is eigenlijk alles gezegd. Het eerder verschenen “Flesh ripping sounds” zou instantly op dé klassieker van Entombed kunnen staan. Het melodieuze “Reduced to fecal splatter” klinkt dan weer als een recenter nummer van Dismember. En in o.a. “Down with the crowbar” (mét heerlijk refrein) wordt ons de obligatoire D-beat niet weerhouden. De gepresenteerde grafrochel klinkt superdroog en haast in ontbinding verkerend dof. Laat dat het enigste hekelpunt op dit album zijn. Misschien dat wat andere vocale invalshoeken de beperkte gruntkleur kunnen camoufleren? Nu het woord kleur gevallen is, kan vermeld worden dat het onmiskenbaar schitterende artwork nichterig paars kleurt. Al hoeft dat niet een euvel zijn, daar Massacre destijds zelfs een roze cover had. “Close encounters of the morbid kind” zal nooit naast “Like an ever flowing stream” of “Left hand path” komen te staan, maar laten we niet flauw doen, dat kan geen enkele release. Torturerama levert hier een uitstekend product af dat mensen nostalgisch doen terugdenken aan de oude gloriejaren van Zweedse death metal. Mijn ziel hebben ze alvast gewonnen!

Flp: 85/100

Torturerama – Close encounters of the morbid kind (GodEater 2015)
1. Bonesawer
2. Don’t incinerate the dead
3. Revel in disgust
4. Flesh ripping sounds
5. Down with the crowbar
6. Total dragdown
7. Funeral earth
8. Reduced to fecal splatter
9. Smiles of the undead
10. Cursed under a red moon

Bones – Demo 2013

Revivals. Meestal betekent dat niet veel goeds. Ik denk dan vooral aan jonge snaken met witte baskets, kogelriemen en vestjes opgenaaid met patches. De thrashrevival is al even bezig, maar hier in de Lage Landen lijkt nu ook oude Zweeds klinkende death metal zichzelf heruit te vinden. U weet wel; Entombed, Dismember, Grave en vele andere HM-2 goden. Bones krijgt wellicht (komt ie) een boner van zulke muziek en besluit dan maar zelf oude tijden herop te wekken. Het is dan ook geen toeval meer, want een overvloed aan steriele klakskesmetal (Job For A Cowboy, Whitechapel & andere kots) schreeuwt om een tegenreactie. “Demo 2013” (titels zijn zo 2000) klokt af op een kwartiertje en ramt 4 nummers doorheen je strot. Geen fancy productie, geen afgelikte gitaarriedels en geen gitaarnotenneukerij. Bones rammelt, klinkt als een opgepoetste repetitieopname en straalt nostalgie uit. Alles klopt: de naam, het logo, het gekopieerd demohoesje, het artwork, de rauwe productie, het formaat (op cassette godbetert) en vooral… De muziek. Rechtoe-rechtaan knalt “Visions” uit de boxen en je waant je onmiddellijk in Stockholm anno 1993. Bones mag misschien dan een iets meer thrashinvloeden hebben dan de heren hierboven, maar dat bederft de pret geenszins. Dikke duim gaat naar beide heren die de zang voor hun rekening nemen. Lars-Göran kan trots zijn, of jaloers, want zelf klonk hij nooit zo goed. Het is duidelijk wat te verwachten van Bones. Dat is eigenlijk zeer duidelijk neer te pennen in één zin. Maar toch moet toegevoegd worden dat het gewoon goed klinkt. Zoals het hoort. Knap gedaan heren!

fLP: 79/100

Bones – Demo 2013 (eigen beheer)
1. Visions
2. Curative conversion
3. Forlorn
4. Cyclopean edifice

http://exposedbones.bandcamp.com