lifvsleda

Lifvsleda – Det besegrade lifvet

Toen de promomail van Lifvsleda’s aankomende debuutlangspeler “Det besegrade lifvet” twee maand geleden binnen kwam, belandde hij meteen in mijn playlist. De “Manifest MMXIX” EP die vorig jaar als eerste teken van leven van de Zweedse band verscheen, schopte het immers tot op positie 2 in de 2019 jaarlijst van EP’s, splits en demo’s. Ik moet u dan ook niet vertellen dat we reikhalzend naar die volwaardige langspeler uitkeken! En toch is “Det besegrade lifvet” en diens furieuze en glorieuze blackmetal een moeilijke bevalling geworden. Opnieuw werd de muziek van deze sceneveteranen deels in de gitzwarte wouden en in uiterste isolatie gedurende de COVID-19 plaag vereeuwigd, dat kan je zelfs horen aan het sinistere en onbehagelijke gevoel dat in de songs vervat zit. Aan de nummers hangt een onwelriekend geurtje alsof iets oud en verrot opgegraven en opnieuw tot leven gebracht werd. Dat de dood als thema regelmatig terugkeert in de songteksten, maken het bandlogo en de man met de zeis op de hoes wel duidelijk: “De duisternis is mijn vlam. De dood is mijn vuur. Het leven is slechts mijn as die wordt verspreid door de wind. Ik ga naar het graf. Ik loop naar de dood.” horen we in “Bortgång” maniakaal in het Zweeds gekrijst worden. Maar die écht waanzinnig melancholische Zweedse rampestampers als “II” en “III” vallen er deze keer niet terug te vinden. Lifvsleda klinkt wel nog steeds wild, ruw en ongetemd en de jarenlange ervaring en wijsheid die de muzikanten sinds het ontstaan van de blackmetalscene in o.a. Sorhin hebben opgedaan, valt niet te ontkennen. Uiteindelijk is het pas tijdens het schrijven van de recensie en nogmaals enkele keren héél aandachtig naar de negen composities te luisteren, dat ze hun geheimen prijsgeven. Zo bevatten opener “I fjärran jord begrafvd“, het suïcidale titelnummer of de eerste single “Intet” wel degelijk Zweedse melancholie alleen zit die wat dieper verstopt in een leadgitaar, repetitief melodietje of akoestische passage. “Afvgrundsande” sleept zich als een deprimerende begrafenismars verder om wat later al haar demonen te ontketenen. Ook het reeds vermeldde “Bortgång” met diens bezeten vocalen en aanstekelijke riffs komt nu veel beter binnen dan tijdens het dozijn aantal luisterbeurten dat voorafging in de wagen. De catchy openingsmelodie van “Fjättrad” doet ons meteen op het puntje van onze stoel zitten en het venijnig rockende “Nedstigning” doet onze beentjes gevaarlijk ver over de rand van de afgrond bengelen. In die ongemakkelijke pose blijven we vervolgens via het opzwepende, doch licht psychedelische “Vederkvickelse” tot aan het afsluitende uit beklemmende ambient en spoken word opgetrokken “Landet bortom skogen” zitten. Zo zie je maar dat sommige platen hun genialiteit niet meteen openbaren (maar de EP blijft nóg magistraler, dat moet gezegd worden). Lifvsleda pende met “Det besegrade lifvet” dan ook een kwaliteitsvolle blackmetalplaat die de nodige toewijding en aandacht vraagt. Hulde!

JOKKE: 85/100

Lifvsleda – Det besegrade lifvet (Shadow Records 2020)
1. I fjärran jord begrafvd
2. Det besegrade lifvet
3. Intet
4. Afvgrundsande
5. Bortgång
6. Fjättrad
7. Nedstigning
8. Vederkvickelse
9. Landet bortom skogen

Lifvsleda – Manifest MMXIX

Wie geil wordt van een lekker potje Zweedse black, zit bij het eveneens Zweedse Shadow Records gebeiteld. Het label van Marcus Tena (ex-Triumphator) heeft een duivels pact gesloten met tal van Zweedse underground grootheden zoals Triumphator, Sorhin, Setherial, Abruptum, Allegiance, Marduk, Ofermod en ga zo maar door, maar heeft ook een neus voor nieuw Zweeds talent. Dat bewees het label recent nog met bijvoorbeeld Ultra Silvam. Met Lifvsleda heeft Marcus opnieuw een interessante nieuwe band opgevist, hoewel de individuen achter Lifvsleda reeds sinds de gloriedagen van de vroege Scandinavische black metal actief zijn. Zo zou o.a. Sorhin’s Nattfursth de vocalen hier voor zijn rekening nemen. De band speelt naar eigen woorden death worshipping Swedish black metal, daar laat de zeis in het bandlogo, ontworpen door Malign’s Mörk, ook geen onduidelijkheid over bestaan. Over het opnameproces krijgen we nog mee dat deze vier eerste nummers, die onder de noemer “Manifest MMXIX” de deur uitgaan, op kapotte instrumenten in de uitgestrekte Zweedse bossen en onder het licht van de maan werden ingespeeld. Lifvsleda is er in elk geval in geslaagd om de ronddwalende geesten uit het verleden te capteren en in pakkende nummers te gieten. De productie is rauw, zonder bijtend of snerpend te zijn, met heerlijke basloopjes die zich tussen de dodelijke riffs murwen. Nattfursth braakt, krijst en gorgelt de Zweedse teksten uit zijn systeem alsof zijn leven ervan afhangt. De tempo’s variëren van mid- tot up-tempo met heel wat oog voor dynamiek en in “II” zorgen donderende accenten op de floor tom voor een onbehaaglijk gevoel alsof er een apocalyptische storm op komst is. Ook dat typische Zweedse melancholische gevoel is aanwezig en druipt van een nummer als “III” af. “IV” weet dan weer middels duistere ambient en verhalende samples een creepy nocturnale grafstemming neer te zetten. Intrigerende EP die mijn innerlijke vlam voor gemene Zweedse black keer na keer een kwartier lang weet aan te wakkeren. Memento mori!

JOKKE: 87/100

Lifvsleda – Manifest MMXIX (Shadow records 2019)
1. I
2. II
3. III
4. IV