meuchelmord

Eisenkult – …Gedenken wir der Finsternis

Scherp je zwaard en blink die maliënkolder op want reeds vanaf de 8-bit achtige intro op deze debuutplaat van het Duitse Eisenkult worden we terug gekatapulteerd naar lang vervlogen middeleeuwse rijken. Het zal niet verwonderen dat de black metal die de band met leden van Mavorim, Totenwache en Meuchelmord nadien over ons uitstort resoluut geworteld is in de traditionele, folkloristische uithoek van tweede golf classicisme. Het zwartmetaal is overwegend snel van tempo, hoewel het prachtige titelnummer dan weer erg slepend van aard is, en klinkt rauw maar melodieus. De productie is krachtig, maar een tikkeltje aan de droge kant. Een pianointermezzo zorgt voor een melancholisch rustpunt en de toetsen uit de intro keren nog enkele keren terug om ons op hun vleugels mee naar eeuwenoude tijden te vervoeren. De laatste twee nummers zijn terug een pak feller en ijziger. Er gebeurt met andere woorden heel wat tijdens dit kort en bondig gehouden debuut. “…Gedenken wir der Finsternis” is een 28 minuten durende trip voor dromers en tijdreizigers die niets van onze moderne maatschappij moeten weten. “The past is alive!“, zoals wel meer het geval is wanneer Purity Through Fire zijn schouders onder een band zet.

JOKKE: 79/100

Eisenkult – …Gedenken wir der Finsternis (Purity Through Fire 2020)
1. Intro
2. Stahlross
3. Deprecatio
4. Interlude
5. Gedenken wir der Finsternis
6. Auf schwarzen Schwingen
7. Ein endloses Nichts
8. Outro

Hohenstein – Weisser Hirsch

Na de vorig jaar verschenen demo is het nu menens voor Hohenstein want in de vorm van “Weisser Hirsch” wordt een eerste langspeler openbaar gemaakt. Purity Through Fire is het label van dienst en heeft ons de laatste jaren al meermaals aangenaam weten te verrassen. We weten ondertussen dat vernieuwing of experiment zelden te rijmen vallen met bands uit hun stal en dat is ook op dit Hohenstein van toepassing. Achter de band gaat het duo Cernunnos (zang/gitaar) en Caedem (drum) schuil, waarbij die eerste ook gekend is van Meuchelmord. Daar waar die band gaat voor de rechttoe-rechtaan aanpak van het genre, kiest hij met Hohenstein voor een meer getemperde koers. Ongeacht zijn kijk op black metal, ook hier zijn de gekende clichés en traditionaliteit alom vertegenwoordigd. Toch weet de monochrome, melancholische aanpak van Hohenstein heel af en toe mijn gevoelige snaar te raken. Tegenover de hypnotiserende riffs en repetitieve drumpatronen van een nummer als “Sundalschlacht” staan immers ook catchy hooks en majestueuze melodieën, waardoor het alom deprimerende van DSBM – wat mij betreft gelukkig – geweerd wordt. De tsjilpende vogeltjes en het berustend gitaargetokkel van “Brøhn” voelen zelfs als een oase van rust aan. Ik kan perfect snappen dat Hohenstein voor veel liefhebbers van zwartmetaal te rustig en te braaf is en de soms voortkabbelende aanpak slaapverwekkend kan werken. Echter voelde “Weisser Hirsch” tussen al het geweld dat hier dagelijks passeert eerlijk gezegd wel eens als een verademing aan. Toch vrees ik dat ik dit duo volgende maand al weer vergeten zal zijn want daarvoor zijn de negen nummers toch te weinigzeggend en opzienbarend om écht te blijven hangen en te concurreren met de stortvloed aan nieuwe releases die onder de naald van mijn vinylspeler willen belanden.

JOKKE: 65/100

Hohenstein – Weisser Hirsch (Purity Through Fire 2020)
1. Kriegsvintar
2. Sundalschlacht
3. Grüner Altar
4. Ahnengrab
5. Brøhn
6. Ewige Flamme
7. Runenkrieger
8. Algiz in brand
9. Neue Ufer