necrophobic

Mörk Gryning – Hinsides vrede

Vijftien jaar na de self-titled zwanenzang keert het Zweedse Mörk Gryning terug aan het front. Stichtende leden Draakh Kimera en Goth Gorgon brengen samen met drie kompanen “Hinsides vrede” uit, langspeler nummer zes en de eerste dus nadat de band in 2016 de koppen terug bij mekaar stak voor live concerten. Mörk Gryning heeft altijd wat in de schaduw van grotere broertjes als Dissection, Dark Funeral, Setherial en Naglfar gestaan, hoewel debuut “Tusen år har gått…” uit 1995 toch echt wel als een semi-klassieker mag beschouwd worden wat betreft Zweedse meloblack. “Return fire“, dat twee jaar later verscheen, liet een meer agressieve aanpak horen en het is met deze plaat dat “Hinsides vrede” de meeste parallellen vertoont, hoewel er ook echo’s van het meer orchestrale “Maelstrom chaos“, dat een jaar na de millenniumwissel verscheen, rondzweven. Het tempo ligt in elk geval doorgaans erg hoog en de moderne, maar ietwat steriele sound spat krachtig uit de boxen. Twaalf nummers waarvan een intro, outro en twee korte (in mijn ogen overbodige) instrumentaaltjes worden er in een dikke 35 minuten doorgejaagd. Maar dat snel musiceren niet altijd in eenheidsworst moet resulteren, bewijst het kwintet door elementen als dramatische koorzang, heldere epische mannelijke en vrouwelijke vocalen, cleane en akoestische gitaren, flitsende leads en subtiele toetsen in de songs te verwerken, waardoor elk nummer een eigen ziel heeft meegekregen. Het erg aanstekelijke “Infernal” heeft bovendien alles in zich om, net als bijvoorbeeld “Tsar bomba” van Necrophobic, een moderne klassieker in het wereldje van Zweedse meloblack te worden. Tremolo’s for the win! Let ook op de knipoog naar Dimmu Borgir’s “Kings of the carnaval creation“, maar er passeren in andere composities even goed stukjes Nightingale en Diabolical Masquerade. De albumtitel betekent zo veel als “toorn van de wereld daarbuiten” en slaat op het onontkoombare doomscenario dat inmiddels ingezet werd. Mörk Gryning is terug en hoe! Normaal gezien hadden we de heren aan het werk kunnen zien op Unholy Congregation maar dat gaat als vanzelfsprekend niet door. Herkansing in 2021 dan maar!

JOKKE: 85/100

Mörk Gryning – Hinsides vrede (Season of Mist 2020)
1. The depths of Chinnereth
2. Fältherren
3. Existence in a dream
4. Infernal
5. A glimpse of the sky
6. Hinsides
7. The night
8. Sleeping in the embers
9. For those departed
10. Without crown
11. Black spirit
12. On the Elysian fields

Kvaen – The funeral pyre

Kvaen is het project van de Zweedse multi-instrumentalist Jakob Björnfot. Met assistentie van een reeks sessiemuzikanten waaronder gitarist Sebastian Ramstedt (o.a. Necrophobic) en drummer Perra Karlsson (o.a. In Aeternum) brengt Kvaen ons het debuut “The funeral pyre“, een stijloefening in Zweedse black metal. We krijgen dus melodieuze, snelle en scherpe riffs die hier en daar vertragen naar slepende passages met weemoedige leads, maar evengoed in een iets meer pagan of speed metal richting kunnen gaan. De toevoeging van gastdrummers en lead gitaristen zorgt voor een verdere afwisseling, welke echter nergens leidt tot een wezenlijke stijlbreuk. Dit ook dankzij de goede opbouw van de nummers en de plaat zelf. De productie is clean en venijnig en alle instrumenten zijn duidelijk met veel vakkunde ingespeeld. Openingstrack “Revenge by fire” trapt op old school wijze de deur in met muziek die zou kunnen komen van In Aeternum, terwijl “Ye Naaldlooshii” – een Navajo skinwalker legende – de meer pakkende toer op gaat. Het titelnummer en “Septem peccata mortalia” (zeven dodelijke zonden) gaan snel voorbij en maken iets minder indruk. “The wolves throne” springt er dan weer uit, door wat ritmische fantasietjes, een paar geweldige solo’s en de meer rollende drumstijl (met aandacht voor cymbaaldetails) van Tommi Tukhala. Het niveau wordt aangehouden in “As we serve the masteres plan“, één van de donkerste nummers op “The funeral pyre“. Met “Bestial winter” komen we terug in het thrash/speed straatje om uiteindelijk te eindigen op een het instrumentale muur van “Hymn to Kvenland“. Diegenen die tussen de lijnen kunnen lezen weten al waar de eindbeoordeling heen gaat. Een kwalitatief sterk album dat goed is uitgevoerd, maar toch iets teveel klinkt als een tribute aan Zweedse black metal en net iets te weinig als een eigen entiteit. Toch krijgen Jakob en zijn vrienden een welverdiende 82 op 100.

Xavier: 82/100

Kvaen – The funeral pyre (Black Lion Records 2020)
1. Revenge by fire
2. Ye Naaldlooshii
3. The funeral pyre
4. Septem peccata mortalia
5. The wolves throne
6. As we serve the masteres plan
7. Bestial winter
8. Hymn to Kvenland