the hell command

Ayr – The dark

Negen jaar lang hebben we er op moeten wachten, maar na de geweldige derde EP “Nothing left to give” uit 2011 – die titel leek dus haast profetisch – slaat het Amerikaanse, uit North Carolina afkomstige, Ayr eindelijk terug. Het is meteen ook hun eerste langspeler geworden. Nadat de evocatieve akoestische tonen van het inleidende “Origins in descent” wegebben, maken de heren Rick Contes (zang, gitaar en toetsen en daarnaast ook actief bij Worsen en Raw Hex) en drummer Randall Flagg (bij dezelfde orkestjes actief) met het meer dan tien minuten durende “Where all light dies” meteen duidelijk dat er, ondanks de jarenlange stilte, niet veel gesleuteld werd aan hun post-black metal sound. Het tempo schiet als een spervuur de hoogte in, de scream van Rick grijpt je bij de ballen en de strijdlustige riffs en ondersteunende keys geven een episch randje aan de zwartmetalen maalstroom die we te verwerken krijgen en ons mee op een introspectieve reis naar de diepste en donkerste (hence de albumtitel) geheimen van onszelf meevoert. Het is niet al knuppelwerk wat de klok slaat, want Randall laat het tempo ook regelmatig zakken en iets voor de acht minuten grens houden de versterkers en drums het voor bekeken. Een breekbare cleane gitaarlijn wandelt schoorvoetend en hand-in-hand met een fluwelen toetsenpartij een nieuwe climax tegemoet waarin een melodieuze leadpartij onze weke ziel zalft. Daarna gaat het wat mij betreft echter grondig mis, want “Worship the dark” is niet veel meer dan een wel héél minieme ambient soundscape die godverdomme meer dan vijf minuten duurt. Wanneer je de plaat in de wagen afspeelt, overstemt het geluid van het wegdek de muziek zelfs zo hard dat het haast lijkt alsof er ook niets gebeurt. Dit onnodig lange intermezzo is voor de heren waarschijnlijk onontbeerlijk in het vertellen van hun verhaal dat de allesomvattende leegte aanbidt, maar dit haalt mijns inziens de vaart helemaal uit de plaat. “Swallowed” laat terug horen waar het in feite om moet draaien, maar doet het hier wel op een haast doomtempo. Betoverende melodieën vullen zich langzaamaan met angst en melancholie en een meeslepende leadmelodie neemt ons minutenlang op een instrumentaal sleeptouw mee totdat deze in een zinderende apotheose uitmondt. Met “Return to the void” keert Ayr opnieuw vier minuten lang naar de gapende leegte terug, dat kun je nu toch niet menen! Gelukkig trakteert de hekkensluiter “Sever the golden chain” ons nog voor een derde keer op intense, groots klinkende en innemende post-black metal. Three killer and three filler (als je de akoestische intro meetelt), is de teleurstellende eindbalans. Wanneer Ayr ons met zijn pakkende post-black inpakt, zit er een vette 85/100 in, maar nu schort er door de inlassing van twee veeéél te lange en niets om het lijf hebbende ambientintermezzi iets grondigs aan de flow van “The dark“. Vandaar dus een gedownsizede 80/100, want al bij al vijfentwintig minuten échte muziek, is veel te weinig na die lange wachttijd.

JOKKE: 80/100

Ayr – The dark (Wolves Of Hades/The Hell Command 2020)
1. Origins in descent
2. Where all light dies
3. Worship the dark
4. Swallowed
5. Return to the void
6. Sever the golden chain

Worsen – Cursed to witness life

Worsen is terug begot. Vijf jaar geleden was ik ferm onder de indruk van diens “Blood” EP. In tussentijd verscheen nog een split met Whitewurm, maar nu is er eindelijk een eerste volwaardige langspeler. “Cursed to witness life” werd het beestje gedoopt, een titel met een sombere insteek. Rick Contes, de alleenheerser achter Worsen die verder ook actief is/was bij Ayr, Young And In The Way en Votnut, schreef en speelde de plaat op zijn eentje in en bewijst dat hij tot de top qua one man metal bands behoort. In de review van de EP kwam de band Mgła menigmaal ter sprake en ook nu is de invloed van deze Poolse heersers nog steeds hoorbaar aanwezig in de melodieuze maar tegelijkertijd agressieve USBM. Wanneer halfweg in opener “Open grave” Zweeds klinkende gitaarharmonieën opduiken, wordt ook een Dissection en Uada-connectie hoorbaar. “Aspirations rusted shut” heeft ook iets Zweeds over zich hangen, maar dan met meer focus op snelheid en vinnigheid. “Weakened world” laat het tempo zakken en is opnieuw heel schatplichtig aan de gemaskerde Polen, hoewel ook een Nachtmystium vanachter de hoek komt piepen. Keyboards zorgen voor extra pompeuze ondersteuning terwijl de catchy melodielijn zich in je gehoor nestelt en de riffs ook weer kortstondig Zweedse wateren verkennen. In “A blade in the dark” wordt het tempo terug opgeschroefd en vliegen de tremoloriffs om de oren, maar na twee minuten kiest Rick opnieuw voor een mid-tempo intermezzo met mooie gitaarlijnen, alvorens een versnelling hoger te schakelen voor de finale van het nummer. De sfeer die in “Cradled by the cold” wordt neergezet, klinkt somber en guur en bevat een heel coole riffsectie. Het titelnummer is dan weer triomfantelijker van insteek hoewel de boodschap niet zo optimistisch is. Ook hier maakt Rick gretig gebruik van keyboards als extra sfeerscheppende factor. Veel bands plaatsen hun meest epische nummer aan het einde van een plaat, zo ook Worsen. Het negen minuten durende “Haunting my mind” is de traagste song van het geheel, bevat het grootste aandeel keyboards en sleept zich gestaag naar een cathartische climax toe waarbij pakkende leads voor een zalvende toets zorgen. Over het algemeen beschouwd, is er op “Cursed to witness life” meer ruimte voor melodieuze harmonieën en verschoof de agressie wat meer naar de achtergrond, hoewel er toch ook nog de nodige in your face stukken te horen zijn. Rick nam alles zelf op en zorgde voor de mix terwijl de mastering in handen was van Jack Control (o.a. Darkthrone en Aura Noir). “Cursed to witness life” is het prototype van een moderne black metal-plaat met een uitstekende, maar niet overgeproduceerde sound en pakkende nummers waarbij gedurende veertig minuten geen enkel dipje te bespeuren valt. Liefhebbers van de aangehaalde referenties kunnen zonder blikken of blozen tot een aanschaf overgaan.

JOKKE: 86/100

Worsen – Cursed to witness life (The Hell Command 2019)
1. Open grave
2. Aspirations rusted shut
3. Weakened world
4. A blade in the dark
5. Cradled by the cold
6. Cursed to witness life
7. Haunting my mind