vigor deconstruct

Ushangvagush – Inanition

Het van een niet alledaagse bandnaam voorziene Ushangvagush is een black metal-project waarbij bezieler D. alle touwtjes zelf in handen heeft. In de vorm van “Inanition” laat Vigor Deconstruct ons kennismaken met diens eerste demo. Vier nummers en 22 minuten lang ontvouwt zich een rauw black metal-geluid dat toch eerder op atmosfeer dan pure agressie lijkt te focussen. De algehele sound is wat makjes en mist punch. De vocalen die zowel krijsend als helder van aard zijn, werden in één laag met de muziek verweven. De riffs bevatten recht voor de raap en goed te volgen melodieën maar zwermen op tijd en stond ook minder rechtlijnige richtingen uit. Telkens wanneer het even genieten is van melancholische klanken, stuurt D. de muziek weer richting kakofonische toestanden. Het zeven minute durende “IV” zoekt de extremen van het genre op door voortdurend te pingpongen tussen langzame passages, uptempo geweld en alles daartussen. Er zullen ongetwijfeld black metal-liefhebbers zijn die dit Ushangvagush enorm kunnen smaken, voor mij is het in deze tijden van overaanbod een middelmatige release. Maar laten we natuurlijk niet vergeten dat het nog maar om een eerste demo gaat. Zo toont een nummer als “III” wel dat er potentieel in dit project zit.

JOKKE: 66/100

Ushangvagush – Inanition (Vigor Deconstruct 2019)
1. I
2. II
3. III
4. IV

Krukh – Чёрный свет

Het had niet veel gescheeld of “Черный Свет“, de nieuwe EP van Krukh had het levenslicht nooit gezien. Diefstal van een studio laptop en enkele harddrives gooiden roet in het eten, maar M. Soroka (Tchornobog, Aureole) besloot uiteindelijk de verloren gegane composities gedeeltelijk te reconstrueren. “Черный Свет” (“zwart licht”) mag volgens de makers beschouwd worden als een conceptuele release waarop – net als op het debuut “Безглуздість!” – existentiële frustratie centraal staat in de teksten van leadgitarist N. Salimbayev. Stilistisch borduren de twee nummers verder op het debuut maar de sound is net een tikkeltje ruwer gehouden. De ratelende drums van S. Eldridge geven zelfs een mechanisch tintje aan de agressieve black. In het eerste deel van het titelnummer is er minder ruimte voor een melancholische insteek, jammer want dat vond ik net zo te pruimen aan Krukh. Het tweede deel laat daar gelukkig terug meer ademruimte voor. De bij momenten verwrongen zang is vrij hard met de achtergrond verweven en vormt zo als het ware één geheel met de muziek. Die achtergrond is trouwens opnieuw met allerhande samples zoals het luiden van klokken en regenbuien volgestouwd. Op basis van het sterke debuut had ik wel meer verwacht van deze EP die mij enkel ergens halfweg het tweede nummer écht weet te raken.

JOKKE: 69/100

Krukh – Чёрный свет (Vigor Deconstruct 2019)
1. Чёрный свет I
2. Чёрный свет II

Ghriéving – Chimére de hypnos

Dat Fallen Empire Records ondertussen voorgoed in de dieperik gevallen is, zal niemand ontgaan zijn. Jacob Buczarski – de man achter Mare Cognitum, een band die tevens gehuisvest was op dit label – besloot het heft voortaan zelf in handen te nemen en richtte het Vigor Deconstruct label op met een focus op duistere creatieve muziek. Eén van de eerste bands waarmee contacten gelegd werden, is het Venezolaanse Ghriéving waarvan in 2017 via Ascetic Visions reeds het debuut “Somniaprima” verscheen. In afwachting van een volgende langspeler kunnen we ons verkneukelen aan een twee songs tellende EP “Chimére de hypnos” die door Vigor Deconstruct en Ascetic Visions broederlijk wordt uitgebracht op CD en tape. Venezuela, het thuisland van het duo, wordt door dictatorschap en criminaliteit van binnenuit verscheurd wat resulteert in dissonante en anti-humane black waarbij beide muzikanten op zoek gaan naar een diepere waarheid in de deconstructie van de menselijke psyche. Het ongemak, de wantoestanden en de cryptische terreur druipen van de horroresque en bijwijlen vormloze maalstroom aan extreme klanken af en er kan tot op zekere hoogte een parallel getrokken worden met een band als Skáphe. Er had misschien wel wat meer power achter de drumsound van M. Desolatvm mogen zitten en de onheilspellende riffs van H.K. hadden meer op de voorgrond mogen staan, maar variërende keelklanken produceren, kan die laatste dan weer als de beste. Over het algemeen is er op de EP meer ruimte voor slepende (dis)-harmonieën terwijl het debuut rauwer en primitiever klonk. Ik hou alvast van de ontwikkeling die werd doorgemaakt en ben benieuwd naar wat de toekomst brengen zal.

JOKKE: 80/100

Ghriéving – Chimére de hypnos (Vigor Deconstruct/Ascetic Visions 2019)
1. I – As the waxing moon became an egregor…
2. II – … And the sun becomes spectral…