Black Narcissus – Met twee spelen geeft veel beperkingen maar ook een enorme vrijheid

“Less is more” dachten Jesse Massant en Thomas Wuyts toen ze enkele jaren geleden Black Narcissus oprichtten. Met zijn tweetjes brengen ze een aanstekelijke mix van post-rock, stevige uitbarstingen en zelfs een blastje links of rechts die door de wall of sound enorm overdonderend klinkt. Na lang wachten presenteert het duo nu eindelijk haar debuut “Beyond the whispers of common men“, waar we erg van onder de indruk waren. Ik vroeg bassist Jesse om verdere uitleg. (JOKKE) 

Black Narcissus 2

Hey Jesse! Alvast proficiat met jullie debuut “Beyond the whispers of common men”! Hoe zijn de eerste reacties?
Tot nu toe heel positief! Wat ons vooral opvalt is dat bijna iedereen een ander favoriet nummer heeft en dat vind ik persoonlijk een mooi compliment.

Black Narcissus bestaat uit “slechts” twee leden, jij op basgitaar en Thomas op drums. Was het van meet af aan de bedoeling om als duo te opereren?
Ik leerde Thomas vier jaar geleden kennen en door onze gedeelde passie voor muziek, onze awkwardness en onze grote liefde voor Lord of the Rings schoten we meteen met elkaar op. Later spraken we regelmatig met elkaar af om wat te jammen maar dit was puur voor de fun zonder intentie om hier effectief een band van te maken. We bleven dit echter wekelijks doen en steeds bracht ik mijn thuis geschreven riffs mee. Ideeën die eigenlijk bedoeld waren voor als ik een nieuwe band zou starten. Ik schrijf namelijk alles op bass, van akkoorden tot riffs tot solo’s alsook “standaard”-baslijnen. Deze ideeën werden al snel songs en het was ons meteen duidelijk dat we elkaar perfect aanvulden en hier niemand meer bij nodig was. Met twee spelen geeft veel beperkingen maar ook een enorme vrijheid.

Is de bandnaam een verwijzing naar de gelijknamige film uit 1947 van Michael Powell en Emeric Pressburger?
De naam komt eigenlijk van de jazz-standaard ‘’Black Narcissus’’ geschreven door Joe Henderson. Deze song was altijd één van mijn favoriete jazznummers.

Tijdens mijn tijd bij Onrust hebben we eens samen gespeeld en ik herinner me nog goed dat we toen met alle leden erg onder de indruk waren van jullie performance (tevens ook jullie eerste gig als ik me niet vergis?). Hebben jullie in tussentijd veel shows gespeeld of ging alle aandacht naar het schrijven van jullie debuut?
Het was inderdaad onze eerste gig maar wel meteen een schoontje! Toffe avond met een mooie gevarieerde affiche waaronder ook Onrust die de lat meteen zeer hoog had gelegd vlak voor ons. We spelen eigenlijk zelden live. Voornamelijk omdat we vinden dat Black Narcissus iets zeldzaam is, songs die hun charme zouden verliezen mocht je ze elke week opnieuw gespeeld zien worden. We doen enorm graag wat we doen en we zijn enorm dankbaar voor de mensen die live van ons kunnen genieten. Bij ons kan je bijvoorbeeld al niet terecht als je een feestje wilt bouwen of eens stevig uit de bol wilt gaan. We steken onze emoties en ziel telkens opnieuw in de muziek en we willen niet dat dit ooit in een routine gevoel zou veranderen. Dit is ook de reden dat we nooit een commercieel succes zullen worden maar dat is nu net ook helemaal niet onze bedoeling.

Hoe ontstaat een Black Narcissus song? Groeit een nummer organisch tijdens het jammen of wordt er thuis in isolatie gecomponeerd?
Ik denk dat Thomas me ondertussen al op mute heeft staan wegens de duizend video’s die ik hem dagelijks doorstuur met een nieuw idee dat volgens mij op dat moment “het beste ooit!” is. Op de repetities gaan we hiermee aan de slag en meestal blijven er dan nog geen twee noten van over. Tijdens het spelen geeft Thomas me enorm veel inspiratie en als hij op een idee wilt verdergaan weet ik dat we in de juiste richting zitten. We filmen ook elke sessie en hierna zien we meteen wat werkt en wat niet.

Velen zullen het bijna niet geloven dat jullie deze overdonderende sound met twee personen kunnen neerzetten. Welke effectenpedalen gebruik jij zoal?
Ik denk dat mijn sterkste troef sowieso Thomas is. Daarbuiten gebruik ik eigenlijk voornamelijk een compressiepedaal, distortion en een reverb. Een tuner is niet van toepassing aangezien ik met niemand in tune moet staan. De rest van mijn pedalboard dient als afbakening van mijn comfort zone haha.

Black Narcissus 1

Black Narcissus opereert in de schemerzone tussen post-rock en post-metal maar laat hier en daar ook wat blackgaze horen. Tijdens live shows zijn jullie ook steevast in het gezelschap van (atmosferische) black metal bands te vinden. Enig idee of het black metal element nog meer gaat toenemen in de toekomst?
Black metal was vooral mijn gedachtegang in de beginperiode, ondertussen kijken we al lang niet meer naar genres. Wel blijf ik ervan overtuigd dat het “atmosferische” black metal publiek een goede doelgroep is voor onze muziek. In de nummers voor ons volgend album gaat hier en daar nog weleens een stevige blast terugkomen.

In het nummer “Until we meet again” werken jullie samen met Ronald Mariën van Stratosphere. Op zijn nieuwste album prijkt ook een song met dezelfde titel waarop jij als gast te horen bent. Hoe is deze samenwerking tot stand gekomen?
Na ons optreden met Onrust waar jullie toen beiden deel van uitmaakten ben ik nadien in contact gekomen met Ronald. Ik leerde toen zijn eigen muziek kennen en was meteen verkocht. We spraken eens af zodat ik zijn pedalencollectie kon onder kwijlen en spraken toen ook over een eventuele samenwerking in de toekomst, et voila.

Je hebt me in 2016 eens enkele nummers van een promotionele demo doorgestuurd. Jullie debuut wordt nu echter in eigen beheer uitgebracht. Ik kan me amper inbeelden dat er geen interesse was van labels?
Interesse was er zeker, maar vaak was het dan lang wachten op een release. Hiervoor heb ik alle begrip maar ons album had al te lang op zich laten wachten. Voor het volgend album is dit wel zeker een optie.

Op maandag 9 april staan jullie in de Antwerpse Music City met Trna en Pwyll. Wat mogen we verwachten en hebben jullie nog meer plannen om “Beyond the whispers of common men” live te promoten?
Dat gaat een mooie avond worden. Ik denk zelfs dat Pwyll ook een bas en drum duo is en Trna is een band waarvan ikzelf grote fan ben. We zijn Jan Cassiers van Ondergronds ook super dankbaar voor zulke mooie affiches.  Voor dit jaar zijn er nog enkele optredens in bespreking en zijn we ook nog te zien in de club in Mechelen samen met Soul dissolution en Frigoris op 26 mei. (Ondertussen lazen we op de Facebookpagina van Trna dat de band niet van de partij zal zijn door visumproblemen waardoor de hele tour gecancelled werd; ADDERGEBROED)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s