Unmensch – Een afkeer van de dwaasheid van de mensheid

Op 30 augustus verblijdt Immortal Frost Productions ons met het debuut van Unmensch, een nieuw éénmansproject uit eigen land dat liefhebbers van het snelle Zweedse black metal-werk wel zal kunnen bekoren. We zochten contact met ZR, de bezieler van de band, voor een gesprek over wolven, misantropen en onmensen. (JOKKE)

Alvast gefeliciteerd met de release van je debuut “Scorn” dat meteen via Immortal Frost Productions verschijnt. Je hebt echter geen officiële demo op je palmares staan. Hoe ben je met labeleigenaar Surtur in contact gekomen?
Gegroet en bedankt! Immortal Frost Productions was me reeds bekend, Surtur kende ik persoonlijk nog niet. Toen de opnames van “Scorn” rond waren, heb ik IFP gecontacteerd om af te toetsen of er interesse bestond om ze uit te brengen. Surtur heeft dit positief beantwoord en zo ziet “Scorn” het daglicht via hen! Dit proces is inderdaad niet via een demo verlopen. Ik zag geen meerwaarde in het uitsturen van de demonummers en heb beslist om direct met definitieve opnames naar buiten te komen. 

Uit welke behoefte is de oprichting van Unmensch ontstaan? Zijn dit je eerste stappen als muzikant of ben je eerder al in andere bands actief geweest?
De plannen om een black metal-project te starten bestaan al gemakkelijk vijftien jaar. Ik was in het verleden in verschillende bands actief, in sommige als actief lid, in andere als sessiegitarist. De geplande opstart van een nieuwe band bleef op de achtergrond verder leven tussen pot en pint. Hier en daar was er eens een moment waarbij we samen zijn gekomen om aan eerste nummers te werken. Ik vond dit telkens wel veelbelovend, alleen kwam het gewoonweg niet van de grond door tijdsgebrek bij de drie betrokkenen.
Uiteindelijk heb ik de andere bandactiviteiten afgebouwd tot het punt dat ik in geen enkele band meer actief was. Ik moest mijn ei dus elders kwijt. De inspiratie bleef toenemen en ik werkte enkele nieuwe nummers af. Bij de andere twee betrokkenen bleef de factor tijdsgebrek spelen. Toen evolueerde het idee van een driepersoonsband naar een soloproject. Als ik hierop terugkijk is het absurd dat het zo lang heeft moeten duren eigenlijk. De tijd vliegt…Wel zijn de 2 andere personen heel dicht betrokkenen bij de uiteindelijke uitwerking, namelijk via de opnamestudio en het artwork. Op die manier is de cirkel toch ergens rond.

One man bands worden soms afgeschilderd als knullige slaapkamerprojecten van gefrustreerde tieners, hoewel er toch wel voldoende lone wolves het tegendeel bewijzen, denk maar aan Mare Cognitum, Arckanum of Worsen. Is het voor een éénmansband moeilijker om serieus genomen te worden dan “doorsnee” bands met een meerkoppige line-up?
Het gemak waarmee de dag van vandaag muziek kan worden opgenomen resulteert vanzelfsprekend in een overaanbod. Daarnaast zijn het niet enkel ‘knullige’ bands die hun muziek proberen aan de man te brengen. Naast het aantal bands duikt er ook wel voldoende kwaliteit op. Het is dus zeker moeilijker om ergens op te vallen als je geen liveshows doet.
Ik geloof niet dat je minder serieus wordt genomen op zich. Wel is het zo dat je moeilijker mensen bereikt en dus voor labels een groter risico vormt wanneer ze er tijd en geld willen in investeren. Black metal hoeft voor mij niet altijd live te worden gebracht. Het is voor mij net een genre dat heel individueel beleefd kan worden, zonder al te veel circus errond.

Unmensch werd door jou in het leven geroepen als een vehikel om je afkeer tegen de mensheid te uiten. Schuilt er een misantroop in jou?
Ik zou eerder durven stellen dat het een afkeer van de dwaasheid van de mensheid betreft. Op zich zal ik per definitie geen misantroop zijn waarschijnlijk. Maar als ik eens ongenuanceerd over de ‘mensheid’ als één geheel zou spreken, kan het vast wel zo lijken. We worden dan ook dagdagelijks, via alle mogelijke media,  in deze dwaasheid ondergedompeld. Dit weerspiegelt zich uiteindelijk in het dagdagelijkse leven.  En ja, bij mij borrelen er dan af en toe wel eens wat frustraties op…

Is het de bedoeling om Unmensch louter als studioproject te houden of zeg je geen neen tegen het aantrekken van extra leden om zo ook shows te kunnen spelen?
Het is zeker geen prioriteit om live te spelen en ik denk niet dat het past binnen het huidig concept. Zeg natuurlijk nooit nooit. Maar ik loop er op vandaag zeker niet warm voor.

Qua stijl kan Unmensch overduidelijk het label “snelle Zweedse black metal” opgespeld krijgen. Wat trekt je zo aan in deze vorm van black metal en welke platen in deze stijl behoren tot je favorieten?
Dat krijg ik vaker te horen, hoewel ik zelf maar heel weinig in dergelijke termen zal spreken. Ik begrijp wel van waar dat label komt, maar dat was voor mij geen doel om te bereiken. Ik heb dus zeker geen aparte collectie “snelle Zweedse black metal”. Mijn smaak en bijgevolg ook invloeden gaan heel ruim. Om toch ergens een antwoord te kunnen geven is Marduk nu de eerste band die in me opkomt onder die noemer en die op vandaag nog heel regelmatig door de speakers gaat. “Heaven shall burn…” is voor mij bijvoorbeeld zeker een klassieker.

Wanneer je voortdurend het gaspedaal induwt, kan al snel de verveling toeslaan. Met “The path” heb je gelukkig ook een mid-tempo, meer episch nummer opgenomen, hoewel ik je sneller werk wel beter kan smaken. Best een paradox dus. Zal je focus altijd op het uptempo knuppelwerk blijven liggen of tracht je in de toekomst nog meer dynamiek in te bouwen door ook meer tragere nummers te schrijven
Opnieuw moet ik zeggen dat die snelheid  geen doel op zich is, alleen leert de ervaring intussen wel dat ik er nogal snel in verwikkeld geraak. Dus vermoedelijk zal dit ook niet te gauw veranderen. Persoonlijk hou ik wel van afwisseling, hoewel dit geen noodzaak is. Het zal dus vooral afhangen van de gemoedstoestand tijdens het schrijven van de nummers. 

In sommige nummers flirt je met subtiele orchestratie. Is dat een element dat je nog verder zou willen uitdiepen of wil je toch eerder de focus op de agressieve kant van je muziek behouden?
Voor mij draagt dit bij aan de sfeer, alleen kan dit net het omgekeerde effect hebben ook. Ik hoop dit dus inderdaad subtiel te kunnen houden.

Op de hoes van “Scorn” prijkt een wolf en je wijdt ook een nummer aan dit mythische dier. Wat trekt je zo aan in wolven en wat symboliseert de wolf voor jou?
Goeie vraag, zelf nog nooit bij stil gestaan… Ik denk ook niet dat de wolf me op een bijzondere manier aantrekt, of het is eerder onbewust? Op de hoes lijkt me de context duidelijk binnen het concept waarover ik het had naar aanleiding van je vraag of ik een misantroop ben.
Het nummer “Wolf” handelt eerder over een entiteit die zich in verschillende vormen manifesteert, waarbij ik o.a. verwijs naar de mythologische aanwendingen. De wolf is een dier dat in allerhande verhalen en gebruiken opduikt, reeds van kindsbeen af, van sprookjes tot mythologie, van wolfskrijgers tot (schuil)namen,  tot in dagdagelijkse uitdrukkingen…Het is dus een dier dat doorheen de tijd duidelijk tot de verbeelding is blijven spreken.

Ken je het boek “De wijsheid van wolven” van Elli H. Radinger? Hierin geeft één van de bekendste wolvenexperts ter wereld een inkijk in de intelligentie van dit dier en trekt ze verrassende parallellen met ons eigen gedrag en leven. Hou van je familie, zorg voor degenen om je heen, geef nooit op en maak altijd tijd om plezier te hebben. Kan je je vinden in deze gouden regels van wolven?
Ik ken het boek niet. Deze waarden lijken me op het eerste zicht zeker eervol en herkenbaar.

Een “Unmensch” of “onmens” is een barbaar, een beest, een beul, een ellendeling, een gedrocht, een monster, een onaangename kerel, een ondier, een ontaard mens, een onverlaat, een sadist, een schurk, een slecht mens, een smeerlap, een snoodaard, een wreedaard, en ga zo maar door. Allemaal omschrijvingen die ik moeilijk te rijmen vind met het imago van een wolf en hopelijk ook niet van toepassing zijn op je eigen persoon. Hoe zie jij dat?
Het hangt er natuurlijk van af van wat jouw definitie van ‘mens’ dan zou zijn en vanuit welk perspectief je het wenst te bekijken. Want letterlijk betekent het eenvoudigweg niet-mens. Alle andere eigenschappen kan je er zelf aan toekennen. Elke andere context zal zorgen voor een andere betekenis.
Wat betreft het imago van een wolf, wat is dat imago precies? Je hebt de wolf als roedeldier met elk hun rang binnen de roedel. Je hebt ook de ‘eenzame wolf’. … Als mevrouw Radinger deze vraag zou beantwoorden of een Limburgse schapenboer, dan vermoed ik ook een ander soort imago te horen te krijgen. Voor de schapenboer zou de wolf wel eens een ‘ondier’ kunnen zijn, haha. Alles hangt af van perceptie. Iedereen kijkt vanuit een eigen prisma telkens anders naar ‘dezelfde’ dingen. Ik laat dus ook ieder zijn interpretatie.

In België loopt al enkele jaren het Gentse EBM en industrial duo Onmens rond. Heb je daarom maar voor de Duitse vertaling van de bandnaam gekozen?
Ik moet bekennen dat ik aanvankelijk voor de Nederlandse naam ging gaan tot ik zag dat deze al bestaande was en dan nog eens dichtbij. Ik was in die periode ook “Zo sprak Zarathoestra” aan het lezen, waardoor ik al snel bij de Duitse bewoording kwam.

In de wandelgangen wordt gefluisterd dat er nog wat op til staat op korte termijn. Kan je al een tipje van de sluier oprichten?
Hier moet ik je het antwoord schuldig blijven. Ik heb geen flauw idee op wat je doelt. Die wandelgangen blijven alvast een fenomeen… 🙂

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s