Forbidden Temple – Goeie black metal overstijgt genres

Dat het in de diepste krochten van de Belgische metal-scene krioelt van de traditionele black metal bands zal de volger van deze blog wel al zijn opgevallen (hoop ik toch). Eén van de meest productieve bands is Forbidden Temple die ons de afgelopen jaren met talrijke kleine releases om de oren sloeg. Daar er – online alvast – amper achtergrondinfo te bespeuren viel, besloot ik mijn stoute schoenen aan te trekken en het duo Agaliarept en Tenebrae te contacteren voor een informatieve trip doorheen hun verboden tempel. Het resultaat van deze uitvoerige babbel leest u hieronder. (JOKKE)

Allereerst bedankt om met dit interview in te stemmen. Tijdens mijn voorbereidingen vond ik niet meteen een online interview met jullie terug. Hebben jullie het in se niet zo op interviews begrepen of geven jullie eerder de voorkeur aan printed zines?
A: Heel veel interviews zijn we in ieder geval niet van plan om te doen, maar eens eentje af en toe kan geen kwaad. Ik lees persoonlijk geen zines, online of offline, dus met een voorkeur heeft dat bij mij niets te maken. Forbidden Temple is een kleine band met een klein profiel, veel info moet er dus niet beschikbaar zijn. En voor dit interview: eens iets in het Nederlands, dat zag ik wel zitten…

T: Mijn voorkeur gaat uit naar printed zines, veel aangenamer om te lezen. Dit zal het eerste en het laatste online interview zijn, want ik heb de indruk dat alles wat gezegd moest worden, al gezegd is in vorige interviews.

Forbidden Temple is een nog vrij jonge band die echter met de regelmaat van de klok nieuwe muziek uitbrengt. Gaat muziek schrijven vanzelf bij jullie of wordt het release na release moeilijker?
A: Bij ons gaat dat eigenlijk wel vrij vlug. Tenebrae stuurt me af en toe eens een riff-idee door, de goeie selecteren we en daarmee gaan we aan de slag. Na enkele opnamesessies hebben we wel een release af, meestal één sessie per nummer. Wat we doen is eigenlijk ook niet gecompliceerd, sommige nummers schrijven zichzelf. Aangezien we niet mikken op een proper geluid, zijn we over het algemeen ook nooit lang bezig met de opstelling van het materiaal.

T: Muziek schrijven vlotte na wat demo’s, een interessant geluid vinden is meestal moeizamer dan een goed nummer schrijven. Meestal verlopen de opnames ook vrij vlot.

Jullie opereren als een duo. Hoe ziet de taakverdeling eruit binnen Forbidden Temple?
A: Tenebrae zorgt dat er riffs zijn waar we iets kunnen mee aanvangen. Vervolgens programmeer ik drums, zo kijken we wat past, welke ritmes er goed werken etc. Eens de volgorde uitgedokterd is, komt het nummer tot stand, en dan moet er nog beslist worden op welke locatie de opnames zullen doorgaan…

T: Een nummer ontstaat altijd eerst door een paar riffs, dan volgt de rest vanzelf. Wanneer ik overtuigd ben van enkele riffs die een bepaald gevoel in me opwekken, dan stel ik ze voor aan Agaliarept, en dan wordt er beslist of we de nummers verder afwerken met echte drums of drumcomputer. Agaliarept drumt, neemt de vocalen op zich, en staat in voor de teksten (meestal). Het is ideaal werken als een ‘’duo’’. Naast L. haar toetsenwerk, creeërt ze fantastiche intro’s & outro’s!

Op sommige releases worden jullie inderdaad bijgestaan door een keyboardspeelster, maar soms ook door een bassist. Enige kans dat zij ooit mee tot de creatieve kern zullen behoren?
A: De nummers worden door ons twee geschreven, de twee andere leden zitten ergens tussen echte en sessiemuzikanten in.

T: L. behoort zeker mee tot de creatieve kern van Forbidden Temple, ze geniet een zekere artistieke vrijheid. Agaliarept en ik creëren de nummers. L. vervolledigt ze. E. (bassist; ADDERGEBROED) springt in waar nodig, hij deed reeds mee op twee releases. Het hangt er vanaf waar we opnemen. Tot nu toe maakten we gebruik van zes verschillende locaties. De stinkende kelder met rot drumstel in de huidige woonst van E. is er daar één van.

Muzikaal gezien hoor ik – in tegenstelling tot de uitgemolken Scandinavische sound – eerder invloeden van de Pools/Oekraïense black metal scene terug. Ik denk hierbij aan bands als Veles, Graveland, Astrofaes, oude Behemoth en Hate Forest. Klopt dat of zit ik ernaast qua invloeden? En indien correct, wat trekt jullie zo aan in het geluid van de Oost-Europese black metal scene?
T: Zwijg mij van die uitgemolken Scandinavische sound! Een link met de scene uit Oekraïne had ik nog niet gemaakt eigenlijk. ‘’Oude’’ bands als Astrofaes, Runes of Dianceht, Drudkh, Gromm, etc. vind ik enorm goed. De hedendaagse scene in Oekraïne kan mij gestolen worden, dus daarvan ben ik niet op de hoogte. Qua invloeden zijn bepaalde oude Poolse black metal bands zoals Fullmoon, Veles, Wineta, Mysteries, Thirst, etc. belangrijk voor het ontstaan van Forbidden Temple. Deze (machtige) bands bevatten een bepaalde mystiek. Ze waren vooral puur, rauw, soms eenvoudig en ongeregeld, hadden een uniek geluid, en dat geldt ook voor wat wij doen.

A: De Oekraïnse scene ken ik niet, Astrofaes heb ik nog nooit gehoord en van Hate Forest ben ik geen fan. Bij mij zal het dus eerder de Poolse scene zijn. Veles, Graveland, Sacrilegium, Xantotol, Behemoth, … Maar evengoed bands zoals Fulgor, Autopsy Torment, Poccolus, … Onze invloeden komen een beetje van overal.  

Als ik me niet vergis, zijn jullie nog vrij jonge kerels. Via welke bands zijn jullie met black metal in contact gekomen? Eerder nieuwere bands of toch eerder de klassiekers zoals het geval was bij mijn generatie?
A: Ik ben ergens midden jaren ’90 in contact gekomen met black metal, het moet 1994 of 1995 geweest zijn denk ik. De klassiekers dus: Mayhem, Darkthrone, Impaled Nazarene, Rotting Christ, … Ik had daarvoor al wat death metal op CD (Deicide, Morbid Angel, Cartilage/Altar split, …) maar nog geen black. Die muziek heb ik leren kennen via het uitwisselen van cassettes met een paar bevriende muziekfreaks op school. Necromantia, Varathron, Rotting Christ, Gorgoroth, … zo’n dingen. Ik moet toegeven dat ik bitter weinig nieuwe bands ken of goed vind, ik vrees dat de echt goeie op twee handen te tellen zijn. Ik heb geen tijd of zin om mij daar allemaal mee bezig te houden.

T: Ik ben pas intensief naar black metal beginnen luisteren sinds 2006/2007. Tot zover ik herinner was mijn intrede vooral; Dimmu Borgir, Immortal, Dark Funeral, Burzum, Mayhem, … vooral door te snuisteren in muziekwinkels, CD’s kopiëren, raad opvolgen etc. De honger naar meer leidde tot Judas Iscariot, Black Funeral, Iljdarn, Nokturnal Mortum, Absurd, Maniac Butcher, Inquisition,…Nieuwere bands heb ik pas vele jaren later leren kennen, maar deze zijn niet van belang bij het ontstaan van Forbidden Temple. Forbidden Temple is oldschool black metal worship!

Was er een specifieke band die jullie heeft getriggerd om zelf black metal te gaan spelen?
A: Een specifieke band was het niet. Ik wist dat Tenebrae vroeger nog wat gitaar gespeeld had, en op een bepaald moment stuurde hij me wat riffs door van jaren geleden. Zes maanden later kon ik Tenebrae eindelijk overtuigen om opnieuw een gitaar aan te schaffen. Dan hebben we een 4-track geleend en zijn we beginnen experimenteren. Na enkele weken hadden we twee nummers. Die hebben we dan onder de naam “Demo I” heel beperkt verspreid, ik denk dat er een stuk of vijftien exemplaren van zijn.

T: Niet echt, de obsessie die we alletwee hebben met 90’s black metal heeft de vlam aangewakkerd.

Laten we eens door jullie discografie grasduinen. Tot op heden verkozen jullie kleinere releases zoals ettelijk demo’s, een EP en een split met Ultima Thule. Vanwaar deze aanpak?
A: Wel, we proberen voor elke release een nieuw geluid te zoeken, een nieuwe opnameaanpak. Verder dan vier nummers gaan we eigenlijk nooit. Misschien dat ik het snel beu word om binnen éénzelfde sfeer te blijven werken?

T: Het is een logische opeenvolging. Een eerste demo schreeuwt; kijk, hier zijn we! Ik ben zelf een enorme fan van demo’s, dus ik wou nog niet direct overschakelen naar een EP bijvoorbeeld. En direct met een full length afkomen vond ik wat te definitief…

Zijn er dan geen plannen voor een langspeler in de maak?
T: We weten dat er vraag is naar een album. Fans laten blijken dat ze daar naar uitkijken en ook labels tonen interesse. We laten ons echter niet onder druk zetten, een album komt er pas wanneer wij daar de tijd rijp voor achten.

Sociale media zijn duidelijk niet aan jullie besteed en ook een medium als Bandcamp laten jullie links liggen. Wat is jullie kijk op het digitaal verspreiden van muziek versus fysieke formats?
A: We zitten al genoeg aan een scherm gekluisterd, dus om F.T. niet op sociale media te laten bestaan, ik denk dat dat een welkome verademing is. Ik zie niet in welke meerwaarde dat zou opleveren, het is een cliché maar de muziek zou voor zichzelf moeten spreken. Er kruipt zodanig veel tijd in al dat online-gedoe dat dat voor ons niet moet. Onrechtstreeks hebben we natuurlijk wel een bepaalde aanwezigheid: bijna al onze releases zijn ondertussen door derden online gezet.

T: Ik probeer te begrijpen dat veel bands en labels ganse releases digitaal willen aanbieden (zeker in deze dwaze moderne tijden) maar dit is niet aan ons besteed. Ik wil/ga mij echt niet in dat circuit mengen.

Jullie lijken te zweren bij cassettetapes en vinyl als muziekdragers want op de split met Ultima Thule na, is jullie muziek niet beschikbaar op CD. De CD liefhebbers in de kou laten staan, deert jullie niet?
T: Persoonlijk heb ik niet echt een voorkeur voor een bepaald formaat. Ik heb even graag een CD als een LP als een cassette in mijn handen. Een cassette is hét formaat voor een demo. Een echte muziekliefhebber koopt alle formaten. Als er van een bepaalde release enkel maar een tape versie is, dan koop je die gewoon in plaats van te janken dat er geen vinyl of CD versie is…

Jullie demo’s hebben een Romeinse nummering meegekregen die momenteel loopt tot “VI”, echter ontbreken “III” en “V”. Werden deze nooit uitgebracht dan?
T: We hebben bewust wat releases niet genummerd. Dit wil niet zeggen dat deze releases niet bestaan, ze hebben gewoon een andere titel.

A: We hebben wel opnames liggen; instrumentale nummers, die nog niet zijn uitgebracht en dat ook nooit zullen worden. We houden die dingen goed bij, altijd interessant om daarop terug te vallen als je zonder inspiratie zit en je een goede riff nodig hebt.

Demo I” werd niet verkocht en enkel onder vrienden verspreid waarbij elk exemplaar de naam van de eigenaar erop geschreven heeft staan. De twee nummers vonden we later op de split met Ultima Thule terug, aangevuld met een intro en het nummer “Massacre winds”. Betreft het hier heropnames van “Call from the ancient woods” en “Arrival of pagan flames”?
A: Ja, onze kant van die split zijn de twee nummers van de eerste demo, heropgenomen met echte drums, en een nieuw nummer ter plaatse in de opnameruimte geschreven. Het was een leuke afwisseling om weer eens echt achter de drums te kunnen kruipen, en dan zeker achter een van mijn favoriete drumstellen. De ruimte waar we die split hebben opgenomen is de zolder van een vriend van ons. Hij heeft een heel oude kit staan waar ik graag op speel. Heel beperkt: maar twee cymbalen en twee toms, meer heb ik niet nodig!

T: We waren nieuw, dus wilden we eerst vrienden de kans geven om kennis te maken met Forbidden Temple. Niet meer, niet minder. Achteraf bekeken zijn we niet 100% tevreden over onze eerste demo… Toen we er toch positieve feedback op kregen, en later het aanbod voor de split met Ultima Thule, hebben we beslist om de nummers van op “Demo I” opnieuw op te nemen, maar met echte drums in plaats van drumcomputer. “Massacre winds” werd tijdens dezelfde sessie geschreven en opgenomen. We zijn tot de conclusie gekomen dat deze nummers beter tot hun recht kwamen op de split dan op onze eerste demo, dus zijn we ermee gestopt om “Demo I” te verspreiden.

Van de advance tape voor de “A tempest through the graves“ EP werden slechts een dozijn stuks gemaakt waarvan enkel vier publiekelijk verkocht. Gebeurt dit vanuit een soort van elitair idee dat jullie sommige muziek enkel aan bepaalde individuen of gelijkgestemde zielen willen laten horen?
A: Elitarisme heeft daar voor mij weinig mee te maken. Enkel mensen die we kennen krijgen zo’n advance cassette, de rest moet wachten op de officiële release. Iedereen krijgt het dus ooit wel te horen, die advances zijn eigenlijk niet echt heel exclusief. Ik weet zelfs niet meer dat er ooit verkocht geweest zijn. Voor mij maakt het eigenlijk ook niet uit wie naar onze muziek luistert. Dus “gelijkgestemde zielen”, daar ben ik persoonlijk niet naar op zoek in ons publiek, ik lig er in ieder geval niet wakker van. Mijn enige elitaire mening is dat de meeste muziekliefhebbers geen kloten van muziek kennen of er in ieder geval heel bekrompen mee omgaan, maar dat is een andere discussie…

T: Deze advance tape kwam er omdat de EP redelijk wat vertraging had. Hrabnaz van Avgrundsklanger had nog wat tapes liggen met de perfecte lengte… Geen idee welke paljas deze informatie weer op discogs gezwierd heeft… Ik vind het belangrijk dat advance tapes naar mensen gaan die we persoonlijk kennen, die ongeveer op eenzelfde golfengte zitten en die die tapes ook voor zichzelf kunnen houden. De paar exemplaren die publiekelijk via Avgrundsklanger te koop waren, waren een uitzondering met onze goedkeuring.

Ook voor demo “VI” kozen jullie voor deze gepersonaliseerde aanpak wanneer men de tape rechtstreeks bij jullie kocht. Handig om de snoodaard terug te vinden indien er op een bepaald ogenblik een exemplaar op Discogs tegen woekerprijzen verkocht wordt, haha! Vanwaar het idee om de exemplaren te personaliseren?
A: Ik denk niet dat die info klopt. Dat staat op Discogs zeker (correct; ADDERGEBROED)? Sommige exemplaren hebben er een naam op staan, maar dat zijn die die we letterlijk aan individuen die we kennen hebben gegeven of verkocht. De meeste zijn naar distro’s gegaan, dus misschien hebben sommige van die winkels ze gepersonaliseerd? Dat zou kunnen. Ik hou wel van een persoonlijke aanpak, zeker wanneer je iets geeft aan iemand die je kent. Dan krijgt zo’n eenvoudige cassette ook iets meer waarde, niets monetairs natuurlijk. Gewoon wat extra charme.

T: Deze tape werd enkel verkocht aan labels en mensen die we persoonlijk kennen. Mijn geheugen laat mij even in de steek, maar voor zover ik weet werden deze tapes nooit gepersonaliseerd, buiten dat we er zelf ‘’Forbidden Temple – VI’’ opgeschreven hebben om de authenticiteit te bevestigen.

Eind jaren ’80/begin jaren ’90 brachten veel (black) metal bands rehearsal tapes uit. De laatste jaren geraakten deze echter wat in de vergetelheid. Wat spoorde jullie aan om er één uit te brengen? Uit welke film is de sample in de intro afkomstig?
A: Het initiële idee was eigenlijk niet om er een repetitiecassette van te maken, maar tijdens het opnemen kwamen we tot de vaststelling dat meer dan de helft van wat we aan het doen waren in die kelder daar geïmproviseerd was. Achteraf bekeken hadden die opnames ook een bepaalde spontaniteit, wat met een drumcomputer nooit het geval zou geweest zijn. Het voelde heel bevrijdend om nog eens achter een drumstel te zitten. Uit al die opnames hebben we dan de beste stukken geselecteerd. Het geheel klonk bij het beluisteren achteraf ook als een repetitie. Vandaar… Waar de samples vandaan komen, vertel ik liever niet. Het is iets uit een film waar ik dan zelf muziek bij gemaakt heb.

Demo VI” zal nu ook als 12” LP heruitgebracht worden. Waarom specifiek deze demo? Is het jullie meest ‘populaire’ als het ware?
A: Het is de langste demo denk ik, dus minder vinylverspilling, en misschien ook wel die waar we het meest tevreden van zijn. Het is in ieder geval, volgens mij althans, de meest “complexe”, de meest gelaagde.

T: Het kan zijn dat deze release wat opvallender is omdat ze wat afwijkt van de rest… We konden dat aanbod van Medieval Prophecy Records moeilijk weigeren… “Forbidden Temple – VI” is trouwens de eerste 12” release op MPR, net als de “Forbidden Temple – II” cassette de allereerste release was op MPR!

Verder staat er ook nog een nieuwe 7” op het programma als ik het goed voor heb? Wat kunnen jullie daar al over kwijt?
T: Buiten dat het een afgesproken deal is met MPR, kunnen we daar nog niets over lossen. De Covid-19 heisa zorgde uiteraard voor heel wat vertraging, helaas… Anders was die 7’’ al lang opgenomen.

De geluidskwaliteit gaat er release na release op vooruit, hoewel het natuurlijk nog steeds om rauwe en grimmige black gaat. Hoe gaan jullie om met het spanningsveld tussen rauwheid en geluidskwaliteit tijdens opnames? Vooral die rehearsal tape klinkt écht goed!
A: Ik vind eigenlijk van niet. “Demo I” en “II” zijn een pak cleaner dan “IV” en “VI“. Mocht je er een bepaalde evolutie in horen, dan denk ik dat dat vooral toeval is. We nemen gewoon elke release een beetje anders op, het gitaargeluid dan vooral. Eens we een goed geluid gevonden hebben, doen we door tot het ons beu is. Ik heb trouwens nog al gehoord dat “Unholy rehearsal” heel goed klinkt. Ze zouden serieus schrikken mochten ze zien hoe we dat hebben opgenomen. We hadden maar één microfoon die dag en de plaats die we ter beschikking hadden, stond voor 90% vol met dozen, brol, afval, fitnessmateriaal, …

Sommige demo’s werden in eigen beheer uitgebracht terwijl er ook met verschillende labels als Medieval Prophecy Records, Gramschap, Astral Temple, Avgrundsklanger en New Era Productions werd samengewerkt. Bekijken jullie elke collaboratie release per release zonder jullie aan een label te binden?
A: We zitten nu ver genoeg om een paar zeer toegewijde labels te hebben waarvan we weten dat we ermee kunnen samenwerken, zonder ons aan één iemand te moeten binden. We kiezen natuurlijk nog altijd zelf, maar we zijn op een punt gekomen dat we er niet onmiddellijk nog een ander label zouden willen bij nemen. De volgende releases zullen weer op Gramschap en MPR zijn, op één uitzondering na.

Op het artwork van de split na, kiezen jullie steeds voor een foto van één of beide gecorpsepainte bandleden waar de black metal clichés van afdruipen. Soms, zoals in het geval van de “Unholy Rehearsal 2019”, balanceert dat beeld op de dunne scheidingslijn tussen “cool” en “clownesque”, hoewel dit natuurlijk wel bij het genre past. Waarin ligt voor jullie de charme van dergelijke foto’s en waarom kiezen jullie niet voor getekende hoezen?
A: Volgens mij ligt “bizar” op de scheidingslijn van “cool” en “clownesque” en dat was de bedoeling. Een hoes zoals “Unholy rehearsal” blijft hangen, een zwartwit-afbeelding van een bos vergeet je, al is daar op zich niets mis mee. Meestal zijn we niet echt lang bezig met het maken van de hoezen. We tonen elkaar een selectie van goeie beelden en dan zien we wel waar we uitkomen…

T: Ik weiger geld te betalen voor artworks en logo’s, dus Forbidden Temple is 100% DIY. Een foto van de band of een bandlid als artwork kan simpel maar effectief zijn! Je weet al direct waar je aan toe bent…

Wat zijn voor jullie enkele van de meest iconiche hoezen met gecorpsepainte individuen op?
A: Voor mij zullen dat de volgende zijn: Fimbulwinter “Servants of sorcery“, de Asaradel democompilatie en Nebiros “Guerreros de Lucifer“, maar dan de originele hoes, niet die van de reissue. En “Taur-Nu-Fuin“!

T: Buiten de klassiekers zoals “Transilvanian hunger” en “Pure holocaust” zijn er veel hoezen met individuen op die ik schitterend vind; Thunderbolt “Black clouds over dark majesty“, Nehëmah “Light of a dead star”, Graveland “Thousand dwords”, Silexater “Silexater”, Ancient “Svartalvheim” (waarschijnlijk één van de beste hoezen ooit!), Countess “The return of the horned one…”, Vargsang “Call of the nightwolves”… Schitterende hoezen met meerdere leden op zijn Marhoth “W Imieniu Marhoth…“,  Thou Shalt Suffer “Into the woods of Belial“, Impiety “Salve the goat…Iblis exelsi“, “A tribute to the black emperors,…er zijn er veel, maar deze komen het eerst in me op…

De Belgische black metal scene is de laatste jaren springlevend, net zoals die bij onze Noorderburen. Ik zie echter drie grote verschillen als ik ze op één of andere manier met mekaar wil vergelijken. Ten eerste hebben veel Nederlandse bands een arty farty (of zoals de scene police zou zeggen “hipsterig” karakter) terwijl vele Belgische bands toch meer een traditionele old school – al dan niet satanische – insteek hebben. Ook jullie gaan voor deze laatste aanpak. Hoe definiëren jullie black metal?
A: Ik volg dat eigenlijk allemaal niet zo, dus ik zou niet weten waarover je het hebt. Wat black metal voor ons is, wel, ik vind het altijd wat raar om een persoonlijke definitie te geven van iets waarvan de grenzen relatief vastliggen. Wat ik wel kan zeggen is waar ik naar op zoek ben in black metal, alhoewel dat uiteraard moeilijk precies te omschrijven valt. Ik wil goeie riffs horen, de melodieën mogen zo simpel zijn als ze willen, maar ze moeten verslavend en bezwerend zijn, geen langgerekte willekeurige opvolging van akkoorden. Een goed geluid is even belangrijk; dat mag een cleane studio sound zijn (“Ugra-Karma” bijvoorbeeld), al verkies ik het meestal wel iets ruwer. Het valt me wel op dat de muziekgenres die mij op een heel rechtstreekse manier aanspreken, een bepaald gevoel delen, of dat nu black metal is of iets anders. Het kan raar klinken maar wanneer ik naar German Oak – “s/t“, Dead Infection “World full of remains“, Horde Catalytique Pour La Fin “Gestation Sonore“, Mauthausen Orchestra,  Katharsis “Kruzifixxion” of Pierre Henry “Le Voyage” luister, denk ik soms exact hetzelfde: ik zou heel graag bij die opname aanwezig geweest zijn om eens heel diep in te ademen, al moet dat daar bij sommige van die voorbeelden wel serieus gestonken hebben. Ik hoor in goeie black metal iets dat genres overstijgt en niet uniek aan één iets vasthangt. Zij die het tegendeel beweren, sorry, maar die hebben gewoon nog te weinig muziek gehoord denk ik.

T: Ik zie wat je bedoelt aangaande dat hipsterig karakter, die bands zijn geen black metal in mijn ogen, misschien eerder postmetal met een bm-geluid, whatever. Het kan me bij nader inzicht geen kloten schelen. Vroeger ging ik mij daar nog druk in gemaakt hebben… Sinds MPR tot leven kwam zijn er inderdaad hier en daar wat rotte paddenstoelen uit de grond geschoten, alhoewel enkele van de bands op dat label al bestonden voor de oprichting ervan. Black metal moet vooral gemeend zijn. Verder ga ik daar niet over uitwijken.

Een tweede opmerkelijk verschil is dat de scene in Nederland sterk geconcentreerd is rond bepaalde steden zoals Utrecht of Tilburg. In België is er niet bepaald één stad die sterk aan het genre gelinkt wordt en de scene lijkt me heel versnipperd. Zijn er Belgische collega’s waar jullie een zekere verbondenheid mee voelen?
A: De bands waar we een bepaalde verbondenheid mee voelen zijn bands met een gelijkaardige aanpak: Perverted Ceremony en Moenen of Xezbeth bijvoorbeeld. Ik denk dat het daar zo ongeveer wel zal bij blijven. Zoals we hierboven ergens zeggen, is de scene in België meer geconcentreerd rond labels in plaats van rond steden.

Het laatste verschil zit ‘em in live optredens. Vele Nederlandse bands zijn live actief wat bv. op een festival als Roadburn zelfs resulteerde in een dag die in 2019 volledig aan black metal opgedragen werd. Veel Begische bands van de nieuwe lichting – denk bv. aan degene die hun spul via Medieval Prophecy Records zien verschijnen – heb ik bij mijn weten nog nooit zien optreden. En dat vind ik jammer want ondanks het potentieel van onze scene en de talrijke black metal optredens, lijdt het live circuit mijns inziens aan bloedarmoede. Hebben jullie nooit de intentie gehad om live te spelen?
A: We zijn niet van plan ooit live te spelen.

T: Tjah, en wat voor black metal zie je dan die dag op Roadburn… Soms duiken de gedachten wel eens op om live te spelen, maar deze worden al snel links gelegd. Hiervoor hebben we zes mensen nodig op het podium, en daar staan we niet voor te springen. Als je het de eerste keer verkloot live, dan heeft dat gevolgen. Niet dat we daarmee inzitten, maar live spelen interesseert ons gewoon niet door alle zever die erbij komt kijken. Forbidden Temple is een opname-project. We focussen ons liever op de volgende releases in plaats van nummers te repeteren om ze live te brengen.

Tenslotte nog even terugblikken op de voorbije bizarre weken. Hoe hebben jullie de lockdown periode n.a.v. Covid19 ervaren en zijn er lessen die jullie hieruit hebben getrokken?
A: Ik heb het geluk gehad om tijdens de Corona-crisis volledig doorbetaald te worden en veel minder te werken. De zee aan vrije tijd is wel opgevuld geraakt, verschrikkelijk veel muziek beluisterd, gelezen en alles op het gemak gedaan. Voor mij mocht die lockdown nog wat maanden langer geduurd hebben. Het enige vervelende was om al die tijd te hebben, en eigenlijk niets te kunnen opnemen. Mochten al die restricties er niet geweest zijn, hadden we weer een paar demo’s bij… Ik hoop in ieder geval wel dat de wereld zoals die nu bestaat lessen trekt uit heel die crisis. Niet meteen over die ziekte maar over de manier waarop we met z’n allen te veel werken, te veel met dingen bezig zijn die er niet toe doen.

T: Met Forbidden Temple hebben we helaas niets kunnen doen in deze periode… Mijn tijd werd opgevuld met nieuwe biertjes proeven, nog meer bezig zijn met muziek dan anders, nu en dan eens een film bekeken of wat boeken op aanraden van Agaliarept gelezen, en veel gewandeld in de Vlaamse bossen! Geen lessen uit getrokken, met een grijns de chaos toegelachen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s