Wie vorig jaar bij de verschijning van “L’impôt du sang” van het Canadese viertal Conifère maar niet genoeg kon krijgen van de bevreemdend melodische razernij die deze band zonder verpinken tot in ontelbare jaarlijsten bombardeerde, spitst tijdens het lezen van deze review maar beter even de oren. Vespéral, zijproject van enkele leden uit voornoemde band, aangevuld met gasten uit onder andere Ossuaire en Oppression, staat (zo goed als letterlijk) aan de poorten van ons universum met een dijk van een tweede langspeler – getiteld “La mort de l’âme”, die namelijk is voorzien van een van de beste hoezen van de voorbije maanden: vier in lange zwarte gewaden gehulde heren, gedrapeerd over een imposante felblauw/-paarse nebula, wakende over ons onwetende en immer kansloze sterrenstelsel.

Achter “La mort de l’âme” gaan acht atmosferische en meeslepende manifestaties schuil die evenveel aan hun magistrale symfonieën als aan de ongebreidelde agressie opgebouwd uit duistere DSBM-gerelateerde riffs en ratelende drumsalvo’s te danken hebben. Intermezzi die vol melancholische synths zitten worden afgewisseld met de ondertussen haast onmisbare (post-)punk ballades die om één of andere onverklaarbare manier zo tergend goed samenwerken met rauwe gitaarsound en demonische vocalen die de hele toonladder met de ogen dicht verbrijzelen. De Quebecoise scene is op zich al een behoorlijk idiosyncratische beweging, en om deze plaat te vergelijken met gelijkgezinden geraak ik niet veel verder dan een mix tussen Conifère en Limbonic Art. Tracks als “VI – La corde d’un pendu” komen dankzij korte ambient passages doorspekt met zware synthesizer (“V – Mauvais présage’) eens zo hard tot hun recht, gedreven door megalomane snare en toms, tegendraadse polyritmiek en de strot van een bezetene.

De drukkende dualiteit tussen toegankelijke, hapklare melodieën en sombere obscuriteiten die op deze plaat tentoongesteld wordt, duwt wederom tegen de grenzen aan van wat binnen dit eindeloos vage genre allemaal mogelijk is, en wij kunnen niet anders dan het abominabele muteren met een grote glimlach gadeslaan.

Jules: 86/100

Vespéral – La mort de l’âme (Phantom Lure/Goatowarex 2025)
1. I & II – La perte de soi / Brouillard fantômatique
2. III – Nos délires d’autrefois
3. IV – Lorsqu’une chandelle s’atténue
4. V – Mauvais présage
5. VI – La corde d’un pendu
6. VII – Souffle glacial
7. VIII – Cruel silence