Ayr

Naxen – To abide in ancient abysses

Naxen is een vierkoppig black metal gezelschap uit Münster in Noordrijn Westfalen, aangeprezen door hun Ultha-vriendjes. En dan checken we dat natuurlijk uit! Naxen bracht eind vorig jaar een eerste cassettedemo uit die door Ultha’s Andy Rosczyk geremastered werd om begin 2019 door Vendetta Records in een vinyljasje gestoken te worden. “To abide in ancient abysses” bevat twee songs die gezamenlijk een zeventiental minuten omspannen. Geen duivelaanbidding en Satanische rituelen hier, maar teksten die handelen over de tekortkomingen van de mensheid, diens tragedies, wandaden en falen. Naxen’s black varieert tussen mid- en uptempo black met in “Great Gof of grief” ook een semi-akoestische passage vol melancholie. Het geluid van Ultha ligt nooit veraf, zeker de geremasterde versie. De originele tape klinkt wat scheller en voelt daardoor meteen ook Noorser aan. “Dawn of new despair” is wat venijniger en bevat he(me)lse gitaarmelodieën die een brede grijns op mijn tronie toveren. Wanneer er gas teruggenomen wordt, schemeren sludgy invloeden doorheen de black. “To abide in acient abysses” kreeg een moderne sound aangemeten die fans van het reeds eerder aangehaalde Ultha of USBM-acts zoals Ayr en Worsen zou moeten kunnen aanspreken.

JOKKE: 82/100

Naxen – To abide in ancient abysses (Vendetta Records 2019)
1. Great God of grief
2. Dawn of new despair

Worsen – Cursed to witness life

Worsen is terug begot. Vijf jaar geleden was ik ferm onder de indruk van diens “Blood” EP. In tussentijd verscheen nog een split met Whitewurm, maar nu is er eindelijk een eerste volwaardige langspeler. “Cursed to witness life” werd het beestje gedoopt, een titel met een sombere insteek. Rick Contes, de alleenheerser achter Worsen die verder ook actief is/was bij Ayr, Young And In The Way en Votnut, schreef en speelde de plaat op zijn eentje in en bewijst dat hij tot de top qua one man metal bands behoort. In de review van de EP kwam de band Mgła menigmaal ter sprake en ook nu is de invloed van deze Poolse heersers nog steeds hoorbaar aanwezig in de melodieuze maar tegelijkertijd agressieve USBM. Wanneer halfweg in opener “Open grave” Zweeds klinkende gitaarharmonieën opduiken, wordt ook een Dissection en Uada-connectie hoorbaar. “Aspirations rusted shut” heeft ook iets Zweeds over zich hangen, maar dan met meer focus op snelheid en vinnigheid. “Weakened world” laat het tempo zakken en is opnieuw heel schatplichtig aan de gemaskerde Polen, hoewel ook een Nachtmystium vanachter de hoek komt piepen. Keyboards zorgen voor extra pompeuze ondersteuning terwijl de catchy melodielijn zich in je gehoor nestelt en de riffs ook weer kortstondig Zweedse wateren verkennen. In “A blade in the dark” wordt het tempo terug opgeschroefd en vliegen de tremoloriffs om de oren, maar na twee minuten kiest Rick opnieuw voor een mid-tempo intermezzo met mooie gitaarlijnen, alvorens een versnelling hoger te schakelen voor de finale van het nummer. De sfeer die in “Cradled by the cold” wordt neergezet, klinkt somber en guur en bevat een heel coole riffsectie. Het titelnummer is dan weer triomfantelijker van insteek hoewel de boodschap niet zo optimistisch is. Ook hier maakt Rick gretig gebruik van keyboards als extra sfeerscheppende factor. Veel bands plaatsen hun meest epische nummer aan het einde van een plaat, zo ook Worsen. Het negen minuten durende “Haunting my mind” is de traagste song van het geheel, bevat het grootste aandeel keyboards en sleept zich gestaag naar een cathartische climax toe waarbij pakkende leads voor een zalvende toets zorgen. Over het algemeen beschouwd, is er op “Cursed to witness life” meer ruimte voor melodieuze harmonieën en verschoof de agressie wat meer naar de achtergrond, hoewel er toch ook nog de nodige in your face stukken te horen zijn. Rick nam alles zelf op en zorgde voor de mix terwijl de mastering in handen was van Jack Control (o.a. Darkthrone en Aura Noir). “Cursed to witness life” is het prototype van een moderne black metal-plaat met een uitstekende, maar niet overgeproduceerde sound en pakkende nummers waarbij gedurende veertig minuten geen enkel dipje te bespeuren valt. Liefhebbers van de aangehaalde referenties kunnen zonder blikken of blozen tot een aanschaf overgaan.

JOKKE: 86/100

Worsen – Cursed to witness life (The Hell Command 2019)
1. Open grave
2. Aspirations rusted shut
3. Weakened world
4. A blade in the dark
5. Cradled by the cold
6. Cursed to witness life
7. Haunting my mind

Worsen/Whitewurm – Split

Tamelijk veel splits de laatste tijd bij Addergebroed. Deze keer is het de beurt aan twee éénmansbands die neuzekeneuzeke doen in de vorm van een op honderd stuks gelimiteerde cassette samenwerking. Worsen passeerde in 2014 reeds op uw geliefde blog en ik was toen erg onder de indruk van de “Blood” EP. De “Grey depravity” track die Rick Contes (Votnut, Young And In The Way en Ayr) voor deze split aanleverde laat een toch wel behoorlijk ander geluid horen dan op de debuut EP. Ten eerste is er de speelduur van deze song die met haar dertien minuten toch ruim twee à drie keer zo lang duurt dan wat ik gewend was van Worsen. Langere tracks staan meestal garant voor een meer uitgesponnen en atmosferisch geluid, wat ook hier absoluut het geval is. De Mgla-invloeden zijn met de noorderzon verdwenen en het totaalgeluid is een paar stappen richting suïcidale black à la Shining opgeschoven. Pas halverwege wordt, na een akoestische passage, het gaspedaal ingedrukt en we krijgen ook tot tweemaal toe een lange melodieuze solo te horen. De goed verstaanbare screams van Rick klinken erg overtuigend en op productioneel vlak vallen er geen opmerkingen te noteren. Puike prestatie en benieuwd of Worsen in de toekomst deze ingeslagen weg verder gaat bewandelen. Hierna is het de beurt aan Whitewurm, dat aan het brein van een zekere M. Landrum ontsprongen is. Zowel qua uitvoering, als qua sound en kwaliteit moet dit heerschap in Rick zijn meerdere erkennen, hoewel “Black datura” veel beter scoort dan “Heart of disparity”. Waar die laatste veel meer een toonbeeld is van middelmatige dertien-in-een-dozijn DSBM met eentonige screams en voortratelende computerdrums, is die eerste song veel “rockender” en gevarieerder van opzet en blijft de droeftoeter inslag hier achterwege ten voordele van een Zweeds geluid in de snelle passages. Voortaan dus graag verder borduren op de aanpak van “Black datura“. Momenteel is dit kleinood enkel op cassette verkrijgbaar, maar waarschijnlijk zal Atrum Cultus in de toekomst ook wel een vinyluitgave de wereld insturen.

JOKKE: 76/100 (Worsen: 82/100 – Whitewurm: 70/100)

Worsen/Whitewurm – Split (Atrum Cultus 2016)
1. Worsen – Grey depravity
2. Whitewurm – Heart of disparity
3. Whitewurm – Black datura

Worsen – Blood

Worsen is het geesteskind van de Amerikaan Rick Contus, die ingewijden ook zullen kennen van Ayr (hun “Nothing left to give” EP is ook een pareltje), Young And In The Way en Votnut. Met dit eenmansproject laat hij een eerste 4 songs tellende EP op de mensheid los. Vanaf de eerste noten moet ik direct aan het geniale Mgla denken. Ik krijg namelijk snedige black metal te horen die opgesmukt wordt met hun typische gevoel voor melodie zonder seutig over te komen of aan kracht in te boeten. Ook het sample stukje op het einde van opener “Open veins” doet direct aan onze Poolse vrienden denken. Tweede song “Collect their skulls, leave their bones” is eerder midtempo van aard en gaat erin als zoete koek. Op vocaal gebied kan je de screams van multi-instrumentalist Contus vergelijken met de ijselijke kreten van HansFyrste (Svarttjern, ex-Ragnarok) en productioneel gezien staat deze EP als een huis. “Mortal sin” is opnieuw een zwartgeblakerde song waar de geest van Mgla doorheen waait en die hetzelfde niveau haalt. Hekkensluiter “Blood” wisselt blastpartijen en midtempo stukken met mekaar af en vormt een episch einde voor deze EP die absoluut naar meer smaakt! Benieuwd of hij het hoge niveau van deze EP kan verderzetten op een full album. Liefhebbers van Mgla (had ik al gezegd dat er veel raakvlakken zijn met Mgla?) of melodieuze, doch venijnige black metal reppen zich als de pest naar de bandcamp site van Worsen (http://worsenbm.bandcamp.com/album/blood). Een vinylrelease staat gepland op Atrum Cultus.

JOKKE: 85/100

Worsen – Blood (Eigen Beheer 2014)

1. Open veins
2. Collect their skulls, leave their bones
3. Mortal sin
4. Blood