fleshgod apocalypse

Ov Lustra – Tempestas

Het leukste aspect aan recensies schrijven, is het ontdekken van goeie bands. Ik had nog nooit gehoord van dit Amerikaans gezelschap, dat vroeger bekend stond onder de naam Sun Speaker. Na de release van hun debuut “Ov Lustra” moesten de heren om juridische redenen de bandnaam veranderen en kozen dan maar voor, juist, Ov Lustra. Vermoedelijk om deze transitie kracht bij te zetten, bracht deze formatie uit Phoenix een album uit met vier nieuwe track, vier herwerkingen van oude nummers en vier orchestrale versies. Ik ga me voor deze review beperken tot de eerste vier, nieuwe tracks. De reissues zijn wat zwakker, maar in dezelfde stilistische lijn en de instrumentale versies zijn gewoon een aardige, kwalitatieve aanvulling als je van dat soort zaken houdt. Die lijn is stevige symfonische black/death metal van een erg hoog niveau. De productie is breed, met zware strak mechanisch klinkende drums, snerpende gitaarlagen en synths die zowel ondersteunen als leiden. De afwisseling tussen grunts en screams onderlijnt die brede klank en zorgt ervoor dat de genregrenzen vaag worden. Je hoort duidelijk de invloeden van Fleshgod Apocalypse, wat niet mag verbazen als je weet dat Francesco Ferrini verantwoordelijk is voor de orchestratie, maar ook flarden Black Dahlia Murder, Dimmu Borgir, etc. Op basis van deze nieuwe songs, ben ik heel erg benieuwd naar nieuw materiaal en kan ik iedereen aanraden uit te kijken naar deze heren. 

Xavier: 84/100

Ov Lustra – Tempestas (Black Lion Records 2019)
1. The ritual
2. Tempestas ft Michael Alvarez
3. Ov delicate rage
4. The orator
5. I (Rerelease)
6. Felle (Rerelease)
7. Ov Lustra (Rerelease)
8. Arrival (Rerelease)
9. The ritual (Orchestral)
10. Tempestas (Orchestral)
11. Ov delicate rage (Orchestral)
12. The orator (Orchestral)

Herfst – Towards haunted shores

Amai toch niet, haast zijnde onsterfelijk komt Herfst steeds terug, net als het seizoen. Met een bestaansrecht van meer dan 15 (!) jaren behoort de band rond gitarist Bram Vancauter stilaan tot het meubilair van de Belgische extreme scene. Destijds stond Herfst garant voor melodieuze, Gothenburg ge├»nspireerde, death metal – Maar helaas wist de band me slechts matig te bekoren. Een lang vergeten kinderziekte, zo blijkt. Enkele mini’s en een full later luister ik met open mond en opengesperde ogen naar “Towards haunted shores“; EP nummer drie. Het eerste wat opvalt, is dat Brams buitengewone muzikale kwaliteiten ondersteunt worden door even goede muzikanten. In het verleden wilde dat wel eens tegenvallen, maar de drumkwaliteiten van Steve Vanderperren mogen toch wel extra onderlijnd worden. S-T-R-A-K! De vier nummers razen dan ook in een moordend tempo voorbij. De blastbeats kletsen je tegen de oren vanaf de allereerste seconde “She dwells the moors” de plaat inzet. Voor een relatief oude band klinkt Herfst echter bijzonder fris en modern. Jazeker, er is nog steeds heel wat “Gothenburg” te vinden, zoals een knipoog naar ons eigen vergane Excess of Cruelty en andere Night In Gales’ in titeltrack “Towards haunted shores“. Maar Herfst brengt zo’n muzikaal vakmanschap (de solo in ondermeer “The thing in the deep“) en duistere ondertoon, dat de bekende bands uit het Zweedse stadje doet verbleken. Daar waar de pioniers softer en saaier worden elke plaat, vernieuwt Herfst het recept en gooit er een serieuze kladder agressie tegenaan. Het is geen Fleshgod Apocalypse, maar mijn beperkte kennis ziet wel enige gelijkenis. Samen met Saille en Thurisaz vormt Herfst een goed uithangbord voor moderne extreme metal in Belgi├ź. Herfst doet dan ook zijn stinkende best om zich te onderscheiden van de grijze massa, alleen al getuige het mooie luxueuze hoesje. Het beste toegewenst, kerels!

Flp: 86/100

Herfst – Towards haunted shores (eigen beheer 2015)
1. She dwells the moors
2. The thing in the deep
3. Three spells
4. Towards haunted shores