harvest of death

Holocausto Em Chamas – לָשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ

Het Portugese Candelabrum wist me recent met haar nieuwste langspeler “Portals” nog positief te verrassen, nu is het de beurt aan landgenoten Holocausto Em Chamas. Het duo heeft reeds een demo (“Sermões da montanha“) en een split met het geweldige Óreiða op haar palmares. Die laatste schafte ik aan voor het uitmuntende nummer van deze minder bekende IJslandse band en niet voor de zaaddodende black van de Portugezen. Op de debuutlangspeler “לָשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ” (Hebreeuws voor “To the holy tongue“) laat het duo echter horen de nodige progressie gemaakt te hebben. De titel doet misschien overdreven occulte of orthodoxe toestanden vermoeden, maar dat is schijn. Holocausto Em Chamas houdt van primitieve, barbaarse en bijwijlen chaotische old school geluiden die de oorhaartjes van menig luisteraar zullen geselen en tormenteren. De kelderblack behoort tot de verleden tijd daar de productiekwaliteit er met rasse schreden op vooruit is gegaan, hoewel nog steeds ruw en met een gezonde dosis underground feeling. Griezelige doomy tracks als “Death messiah” en het met orgelklanken opgesmukte “Via crucis” zorgen met sneller werk als “Sermões da montanha” en het met death metal riffs geïnjecteerde “Narcotic invocation of the tormentor” (één van de sterkste nummers van de plaat) voor een mooie dynamiek. Het hieronder te beluisteren “Claustro dos mortos” bevat het beste van beide werelden en laat allerlei angstaanjagende geluiden horen die uit het dodenklooster opstijgen. Om tot de elite van de Portugese scene te horen, zal Holocausto Em Chamas nog enkele tandjes moeten bijsteken want niet alle riffs zijn even memorabel, maar ze zijn in elk geval wel op het goede pad.

JOKKE: 71/100

Holocausto Em Chamas – לָשׁוֹן הַקֹּדֶשׁ (Harvest Of Death 2018)
1. Coroado em espinhos
2. Pregador
3. Death messiah
4. Via crucis
5. Sermões da montanha
6. After the crucifixion
7. Narcotic invocation of the tormentor
8. Agonizing aura
9. From the catacombs
10. Claustro dos mortos
11. The sombre disciple

Voëmmr – Nox maledictus

Geen idee wat de betekenis van de bandnaam van de Portugese black metal band Voëmmr is, maar het zou wel eens een onomatopee voor een startende brommer kunnen zijn. De identiteit van het bandlid of de bandleden is in een dichte mist gehuld en blijkbaar maakt Voëmmr samen met Ordem Satânica, Trono Além Morte en Occelensbrigg deel uit van een clandestien vennootschap genaamd de Aldebaran Circle. Trve ende kült! En volgens horen zeggen werd dit debuut gedurende twee nachten opgenomen in een verlaten boerderij op het Portugese platteland. Nog meer utter grimness! Voëmmr opereert in de diepste krochten van het black metal landschap met een rauwe vorm van kelder- of in dit geval stal-black. Verwacht dus geen afgelikte productie maar groezelige lo-fi waanzin met een zanger die duidelijk pijn heeft. Memorabele riffs passeren er niet en topmuzikanten horen we hier evenmin aan het werk maar de horrorklanken van “III” klinken nog wel onderhoudend. Ideaal om je schoonmoeder tijdens Oudjaar op de kast te jagen. Door de random vocale uitbarstingen en cacofonie waar de band soms in belandt, krijg ik het vermoeden dat er een zekere ruimte voor improvisatie was tijdens het opnemen van de nummers die haast in één take vereeuwigd lijken. Het rammelende “IV” is hier een goed voorbeeld van. In “V” lijkt Voëmmr zelfs even de romantische tour op te gaan en horen we zelfs een basgitaar terug, wat héél uitzonderlijk is voor deze nichemuziek. Nu wordt improvisatie dikwijls aan comedy gelinkt, maar voor deze jongens is het bittere ernst. Van de andere bands die deel uitmaken van het duivels theekransje is dit Voëmmr de betere, maar wie echt uit zijn dak wil gaan op dit soort mistige teringherrie raad ik toch eerder het machtige Black Cilice aan. Wie dit wel kan smaken, vindt op Harvest Of Death, een sub-label van Signal Rex zeker zijn of haar gading.

JOKKE: 66/100

Voëmmr – Nox maledictus (Harvest Of Death  2017)
1. I
2. II
3. III
4. IV
5. V
6. VI
7. VII
8. VIII