panzergod

Malus Votum – Tradition

Tot twee maal toe had ik een déjà entendu tijdens het beluisteren van Malus Votum’s debuutplaat, die pas een decennium na diens oprichting verschijnt. De eerste keer was in “Prince f the culling tide” waar de geest van Burzum subtiel in rondwaart en de tweede keer was tijdens de openingsriff van het afsluitende “Wolf age” die wel héél ontegensprekelijk hard op Emperor’s “Into the infinity of thoughts” lijkt. Nu ja, het labelpraatje gaf de link naar de keizers van het genre al aan met de zin: “Malus Votum offer you the keys to their cosmic creations and times – will you unlock this Tradition?” En daar dit debuutschijfje “Tradition” werd gedoopt is ook een link met Varg’s Burzum niet zo verwonderlijk. Daar deze 34 minuten durende plaat ons eigenlijk best aangenaam verraste, willen we deze twee ietwat copycat momenten gerust met de mantel der liefde bedekken. Het duo achter Malum Votum weet immers heel goed waar het mee bezig is (drummer/bassist/zanger Grond Nefarious en gitarist/zanger Goatlord deden o.a. reeds ervaring op bij Panzergod) en hun traditionele atmosferische black met subtiel toetsenwerk gaat er dan ook in als zoete koek. De meeste USBM die ons deze dagen bereikt, kan in drie categorieën opgedeeld worden: de post-whatever fancy zithoek, de rauwe kelderhoek en de bestiale vergeethoek. Malus Votum leunt het dichtste bij de rauwe scene aan, vooral op vocaal gebied dan, maar de productie overstijgt wel die van lo-fi keldergeluiden en we horen ook geen crappy drumcomputers ratelen. De gitaarsound is vrij warm, hoewel de neergezette atmosfeer wel degelijk als grimmig kan beschreven worden, en bevat een gelaagde melodieusheid waarin heel wat plaats is voor duisternis en drama. Naast de erg pakkende afsluiter springt ook het meer dan tien minuten durende reeds aangehaalde “Prince of the culling tide” er wat mij betreft extra bovenuit. Dit nummer begint met mysterieuze religieuze zang en andere vreemde achtergrondgeluiden zoals koebelpercussie. Eens de versterkers opengaan, volgt in het mid-tempo deel het Burzum visitemomentje maar nadien gaat het tempo de hoogte in. Halfweg volgt een lekkere break die het venijn nog wat aanzwengelt en naar het einde toe krijgen we, nadat het tempo terug de dieperik ingaat, nog een pakkende slepende leadgitaar in onze schoot geworpen. Het tweede golf black metal classicisme druipt van Malus Votum’s debuut af, maar daar we nog steeds enorm opgewonden worden over deze ver vervlogen tijden, zijn we uitermate in onze nopjes met “Tradition“. Beide heren maken op hun bandfoto een handgebaar, waarbij de ene zegt dat ik kan oprotten en de andere zich negatief uitlaat. Ik zou die duim wat mij betreft echter toch maar in de hoogte steken hoor.

JOKKE: 83/100

Malus Votum – Tradition (Lunar Apparitions 2020)
1. The feast on the mountain
2. Prince of the culling tide
3. Ritual of cessation of forms
4. Wolf age

Death Fetishist – Clandestine sacrament

De feestdagen beginnen al vroeg dit jaar voor eenieder die opgewonden raakt van naargeestige, complexe black en death metal. De nieuwe Deathspell Omega gaat één dezer dagen talrijke slachtoffers maken en ook Death Fetishist presenteert op deze dag dat we de doden herdenken een eerste volwaardige langspeler na eerder dit jaar twee veelbelovende digitale EP’s gelost te hebben (“Whorifice” en “Lucifer ascending“). Death Fetishist behelst een samenwerking tussen twee Amerikaanse heerschappen die het klappen van de zweep reeds kennen. Zanger/ snarenplukker Matron Torn is het meest bekend van Benighted In Sodom en het lichtjes geniale Ævangelist waarvan eerder dit jaar een erg onderhoudende samenwerking met Blut Aus Nord verscheen via Debemur Morti Productions, hetzelfde label dat zijn schouders nu ook onder Death Fetishist zet. Compaan G. Nefarious drumt in tal van bands waarvan Panzergod waarschijnlijk het meest een belletje doet rinkelen. Vijftig minuten lang is het genieten geblazen van de ietwat vreemde hersenkronkels van beide heren. Ziekelijk makende extremiteit gaat hand-in-hand met een latente schoonheid die onderhuids aanwezig is in de chaos en dissonantie en een overweldigend gevoel van existentiële wanhoop uitademt. Normaal gezien ben ik niet zo te vinden voor al te digitaal klinkende drums, maar net als bij Blut Aus Nord, past deze sound wel bij de claustrofobische en hypnotiserende cascade aan verstikkende hypnose met industriële toets die Death Fetishist ons voorschotelt. “The gifted medium” trapt deze duistere, sonische one way ride richting inferno af in de vorm van een gotisch aandoende intro met verhalende vrouwenzang waardoor er even voor Cradle’esque toestanden gevreesd wordt. Gelukkig bewijst “Astral darkness” daarna het tegendeel met haar verwrongen dissonant riffwerk dat me aan Negative Plane doet denken en het donkere, spacy ambient toetsentapijt. Om “Clandestine sacrament” in te blikken hebben deze Amerikanen enkele hulplijnen ingeschakeld. Zo neemt D.G. van Misþyrming, Naðra, Skáphe en Martröð-faam de vocalen voor zijn rekening op het navolgende “Voidtripper“, wat meteen ook het ecstatisch hoogtepunt van de plaat blijkt te zijn. Alles wat dit jonkie aanraakt lijkt wel in goud te veranderen en de IJslandse invloeden die hij met zich meebrengt, verspreiden zich als de zwarte dood ook in de andere songs. Dagur is echter niet de enige gastzanger die op deze plaat opdraaft. Doug Moore voorziet “Netherrealm” van diepere death metal vocalen, logisch aangezien hij de frontman is van Pyrrhon, een technische death metal band die mij verder geen hol interesseert. Op “Wreckage of the flesh” laat hij echter ook horen een ziekelijke black metal-twist aan zijn vocalen te kunnen geven. Op gebied van synths en keyboards werden enkele telefoontjes naar het Europese vasteland gepleegd. Zo is Jürgen Bartsch van het geschifte Bethlehem te horen op het Duitstalig getitelde “Verbrannt im altem morast“, dat een rustpunt op de plaat vormt, en Mories van Gnaw Their Tongues verzorgde een gastbijdrage op het afsluitende “Upturneth the chalice“, dat je een twaalf minuten durende laatste mindfuck verschaft. Deze knappe plaat is voorzien van uitmuntend bijpassend artwork van de hand van Andrzej Masianis. Ik ben in blijde verwachting van een extreem gelimiteerde en unieke package die rechtstreeks bij de band te bestellen was. Van een fetish gesproken die niet snel genoeg op de deurmat kan ploffen! Prachtplaat die perfect samengevat wordt middels de titel van het vijfde nummer.

JOKKE: 90/100

Death Fetishist – Clandestine sacrament (Debemur Morti Productions 2016)
1. The gifted medium
2. Astral darkness
3. Voidtripper
4. Netherrealm
5. Beauty from wretchedness
6. Verbrannt im altem morast
7. Wreckage of the flesh
8. Upturneth the chalice