tsatthoggua

Tsatthoggua – Non-conformiteit, chaos en passie

In 1993 werd Tsatthoggua geboren uit de assen van een Duitse death metal band. Tezamen met de naamsverandering besloot het kwintet hun muzikale uitspattingen in een nog meer bizarre, snellere en buitensporige stijl te brengen. Hun “Satanic Hyperspeed Metal” werd geboren met de release van hun demotape “Siegeswille” uit 1995, die leidde tot interesse van het beruchte Franse label Osmose Productions. Tsatthoggua maakte diverse Europese podia onveilig en viel op door het dragen van lederen en latex maskers om hun verwijzing naar de donkere, verloren en vergeten rijken van de mensheid te benadrukken. In het jaar 2000 viel de band plotseling uit elkaar. Nu, 20 jaar later, keren de vijf weirdo’s terug naar het front. Samen met gitarist Nar Marratuk duiken we terug in het verleden van Tsatthoggua, maar praten we ook over enkele toekomstplannen. (JOKKE)

An English version of this interview can be found here.

(c) eyeFEEL.creative

Hoe gaat het in de nasleep van COVID-19? Ik hoorde dat sommige leden positief testten? Hoe stellen ze het nu?
Ja, onze zanger Northwind testte enkele maanden geleden postief. Hij bracht 14 dagen in quarantaine door en drummer Lightning Bolt en ikzelf testten negatief wat verwarrend was omdat we samen in een kleine oefenruimte hadden gerepeteerd met North Wind en we allebei symptomen hadden. Maar nu is iedereen oké.

Alvorens over de huidige stand van zaken te praten, zou ik willen terug gaan naar het begin van de band. Jullie startten als Dissection maar veranderden – om voor de hand liggende redenen (denk ik?) – jullie naam in Tsatthoggua, verwijzend naar een oude god in de literatuurwerken van H.P. Lovecraft en Clark Ashton Smith. Voor een band die zingt over thema’s als sadomasochisme, bondage en antichristendom lijkt dit een nogal vreemde keuze, aangezien ik geen verband zie tussen de bandnaam en het algemene concept. Wat was het idee achter de naam Tsatthoggua?
We hebben minstens twee of drie nummers met teksten in de trant van Lovecraft en de Cthulhu-mythos. Maar goed, toen we hoorden dat de Zweedse band Dissection op het punt stond een album uit te brengen, besloten we onze naam te veranderen. Dat was rond 1993. In feite gaan de Lovecraft-verhalen over extreem bizarre wezens, vreemde gebeurtenissen en buitenaardse invloeden. Dat waren onderwerpen waarvan we dachten dat ze goed bij onze band zouden passen. Dus we hebben de naam Tsathoggua geleend, maar een dubbele ‘T’ in het midden toegevoegd, om zo verwarring te vermijden.

Na de “Siegeswille” demo uit 1995 zag jullie debuut “Hosanna bizarre” in 1996 het daglicht via Osmose Records een gerenommeerd label dat platen van bands als Marduk, Immortal, Enslaved en Absu uitbracht. Hoe zijn jullie bij Osmose terechtgekomen en kreeg de band een extra duwtje in de rug door te releasen op Osmose?
Toen we de demotape opnamen, stuurden we enkele cd’s naar een paar grote en minder grote labels. Osmose was het enige label waarnaar we een tape stuurden. Dat was een strategische zet moet ik bekennen. We vonden dat Tsatthoggua uitgebracht moest worden door ’s werelds beste label voor extreme metal. En dus probeerden we hen ervan te overtuigen dat we een echte underground metalband zonder enige rocksterattitude waren. We stuurden dus het oude cassetteformaat en niet het moderne, perfect klinkende CD-formaat op…en het werkte. Dit betekende natuurlijk een enorme push voor onze band. Maar we vonden dat we het verdienden en dat we echt uitstekende muziek maakten die bij de andere bands uit de Osmose-stal paste zonder echter een andere band te kopiëren.
We deden eerder wel al een Duitse tour met Therion en de Carnage-opvolger Furbowl en speelden veel optredens met goede bands in de jaren vóór we bij Osmose zaten. We waren dus al “in business” maar het werd natuurlijk veel beter na de CD-release.

Qua langspeler gaat mijn voorkeur naar “Trans cunt whip” uit 1998 omdat deze nog agressiever klonk dan het debuut en de keyboardpartijen achterwege liet. Ik hoorde altijd wat Marduk en Impaled Nazarene invloeden op deze plaat. Welke bands hebben Tsatthoggua muzikaal beïnvloed?
Ik ben het ermee eens dat ons tweede album eenvoudiger en agressiever klinkt dan ons debuut. Ook het gitaargeluid is extreem zwaar en ik vind het nog steeds geweldig. Maar “Hosanna bizarre” was naar mijn mening het meer verfijnde album van de twee met meer melodieën, meer breaks enz. Dat album was het resultaat van een ontwikkelingsperiode van drie of vier jaar.
Onze belangrijkste invloeden zijn ouder dan de tweede golf black metal-bands. We waren fans van Carcass, Napalm Death, Bolt Thrower, Obituary, enz. In het begin tot 1992 klonken we veel meer als een death metal-band, maar toen North Wind hoger probeerde te screamen, vonden we dat allemaal beter klinken. Het paste veel beter bij de muziek dan het diepere gegrom van vroeger. Tegelijkertijd luisterden we naar Impaled Nazarene, Satyricon, Immortal en Marduk en natuurlijk houden we van deze bands. Ze pushten metal naar nieuwe extremen. Dat was precies wat wij ook wilden doen.

Waarom werden de keyboards op “Trans cunt whip” eigenlijk achterwege gelaten? Had het iets te maken met het feit dat keyboards destijds veracht werden?
Neen, dat was alleen omdat we niet genoeg tijd hadden om aan het album te werken zoals bij het debuut. “Hosanna bizarre” kostte ons ongeveer drie maanden voor het opnemen en mixen en het toevoegen van geluidsfragmenten, filmfragmenten, intro’s en keyboards. Minstens twee keer hebben we de volledige mix van de opnames gewijzigd en zijn we vanaf het begin herbegonnen. Met “Trans cunt whip” hadden we deze hoeveelheid tijd niet. We hadden tien dagen voor het volledige album en hoewel we de arrangementen voor de studiotijd hadden voltooid, was er onvoldoende tijd om nog drie dagen aan de details te werken.

Jullie platenhoezen en bandfoto’s bevatten afbeeldingen die gerelateerd zijn aan sadomasochisme en bondage. Werden jullie platen ooit geband in jullie thuisland wetende dat veel extreme metalbands in Duitsland destijds problemen hadden met expliciete platenhoezen en/of teksten?
We hebben deze problemen nooit gehad. Ik denk niet dat seksgerelateerde teksten of coverillustraties ooit een reden zouden kunnen zijn voor een verkoopverbod in Duitsland!?

Vormden bondage, hedonisme en sadomasochisme louter een deel van het bandimago en een soort shock factor of maakten deze perverse praktijken ook deel uit van je privéleven?
In feite willen we mensen niet choqueren. Ik denk dat onze tekstuele onderwerpen best interessant zijn voor sommige mensen die van seks houden. We noemen het zelfs geen perverse seks. Het is wat mensen in hun privéleven willen doen, sommige mensen maken zelfs deel uit van een soort openbare scene, bijvoorbeeld in underground clubs in de hoofdsteden. Meestal bestaat de basis voor S/M-seks uit vertrouwen en liefde. Dit zijn waarden die we gebruiken als inspiratie voor onze kunst. En natuurlijk staat onze Westerse samenleving niet open voor deze waarden. Iedereen weet dat. Vooral de oude restanten van het katholicisme en andere religies denken nog steeds dat deze open en vrije (en S/M) mensen anti-christelijk of anti-religieus zijn. We houden wel van die gedachtengang haha!

In 1997 trokken jullie met Marduk en Sear Bliss door Europa. Hoe kijk je terug op deze trip? Ik kan me voorstellen dat er tijdens deze tour gekke en of grappige dingen zijn gebeurd?
Oh ja, dat was een geweldige tijd, misschien wel de beste tijd in ons leven, maar wel lang geleden. We hadden veel plezier en ontmoetten een aantal gekke mensen op tournee, vooral de bands waarmee we het podium deelden: Marduk, Sabbatical Goat, Dunkelgrafen en Sear Bliss. De mannen van Marduk hielden veel van feesten, Morgan misschien niet echt, hij zat meer in een soort tunnel en concentreerde zich op de muziek en zijn conditie. Maar Legion, Freddy en wij waren natuurlijk beesten haha! Ik herinner me dat Perverse Pete één van zijn beroemde marihuanasigaretten met zo wat 10g pure Skunk of Orange Bud maakte en dat onze roadie “DJ Baron” (een hele, hele grote en sterke gast) er te veel gerookt had in onze tourbus. Hij viel onmiddellijk op zijn rug op de vloer in de middengang tussen de stoelen. Hij beefde enorm en riep dat hij dood ging. Dat was op dat moment niet echt grappig natuurlijk want we dachten dat hij misschien een hartaanval of wat dan ook kreeg, maar vanaf de dag erna kwamen we niet meer bij van het lachen als we ons die scène herinnerden en nabootsten haha!
Een ander grappig moment was toen we probeerden de grens van Duitsland naar Oostenrijk over te steken, wat in deze tijd niet zo gemakkelijk was. Ik denk dat Oostenrijk een paar jaar later Schengenlid is geworden dan Nederland, België of Frankrijk. Hoe dan ook, we hadden een feestje aan boord met alcohol en drugs en natuurlijk zat niemand goed op zijn plaats, had onze tourmanager geen paspoort, enz. We waren echt bang dat de tour zou stoppen bij de Oostenrijkse grens. Maar we hadden geluk en ze hebben ons niet gearresteerd.

En in Fraureuth, een locatie in Duitsland, was Dunkelgrafen het voorprogramma en toen we een paar minuten voor hun show de backstage binnen liepen, lieten ze wat bloed afnemen door een echte verpleegster! Ze hadden hun eigen bloed nodig op het podium voor een beker bloed! Dat was heel bizar!

Sommige leden droegen latex gezichtsmaskers tijdens live concerten. Is er nooit iemand flauwgevallen met zo’n masker in een kleine club waar de temperatuur stijgt tijdens een live concert?
De maskers vormen niet echt een groot probleem. Alleen False Prophet is altijd grappig om naar te kijken als hij enorme problemen heeft om zijn hoofd in zijn strakke latexmasker te krijgen. Maar na de show glijdt hij het gemakkelijk van zijn geschoren schedel, haha!

In het kielzog van “Trans cunt whip” werd de 7” single “German black metal” uitgebracht in 1999, maar kort daarna was het over en uit voor Tsatthoggua. Wat was de reden dat jullie de handdoek in de ring gooiden?
Goh, dat is moeilijk correct te omschrijven. Ik denk dat er verschillende redenen waren voor de split. Allereerst begonnen Lightning Bolt en ikzelf op dat moment met het stichten van families en had ik niet de tijd en passie voor het componeren van nieuwe nummers. We moesten een aantal optredens spelen zonder Lightning Bolt en daarna besloten we ons om ons privéleven te bekommeren en niet te veel om de muziek. Ironisch genoeg was het Lightning Bolt die later zijn muzikale carrière voortzette bij een andere black metal-band die werd opgericht door Perverted Pete, maar ik denk dat hij met deze nieuwe band maar één album heeft opgenomen. Perverted Pete is nog steeds bezig met verschillende bands. North Wind startte enkele jaren geleden een band met ex-Funeral Procession jongens. Ze heten Beast In Me en zijn nog steeds actief.

Wilden jullie met de titel van de EP “German black metal” destijds een statement maken?
De titel van het EP was een soort compromis. Eerst zou die “Status Stürmer” gaan heten, zoals het nummer op de A-kant. Maar we dachten dat het een goed idee zou zijn om te zeggen dat we een Duitse band zijn. Ik zou niet zeggen dat het een perfect idee was, maar we voelden ons erg verbonden met onze Duitse fans en bands die we op tournee ontmoetten. Ik denk dat dat de belangrijkste reden was. Marduk’s Morgan was ook een grote inspiratiebron voor ons omdat hij van Duitse afkomst is en hij het Marduk live-album “Germania” als titel meeggaf. Er waren dus meerdere redenen. Maar natuurlijk hielden we van al onze fans en coole bands, of ze nu uit Frankrijk, België, Nederland, Zweden, Polen of waar dan ook komen. We zijn geen nationalisten, maar maken deel uit van een internationale beweging. Voor zover ik het zie, is black metal tegen grenzen en nationaliteiten.

Vorig jaar bracht Osmose Records jullie twee langspelers opnieuw uit, nu ook voor het eerst beschikbaar op vinyl. Tevreden over het resultaat?
Ja, we zijn absoluut tevreden! Osmose heeft fantastisch werk geleverd, vooral vormgever Yohann! De nieuwe lay-out van de cd’s is modern en puur, ik ben er echt dol op. En de LP’s gaan veel verder dan we hadden verwacht! Osmose maakte zelfs rood en wit vinyl…en inserts met alle teksten enz. Echt een geweldige job en veel dank aan alle betrokkenen!

Op 28 augustus brengt Osmose “Hallelujah messiah” uit. In eerste instantie dacht ik dat het een niewe plaat was, maar dit lijkt niet het geval te zijn. Welk materiaal staat er op deze release?
Hallelujah messiah” bevat geremasterde dingen uit de jaren 90, vooral de “Siegeswille” demotape en de EP-tracks zijn ook inbegrepen. De nieuwe sound is absoluut geweldig! We zijn blij dat we de hulp van Gulnar hebben gekregen. Hij is een in het Noorse Bergen gevestigde geluidstechnicus en black metal-muzikant. Hij runt zijn Paranoic Abyss studio’s en zijn band A.H.P. wat staat voor Against Human Plague. Hij heeft het perfect gedaan. We zijn allemaal erg blij met het resultaat. De plaat klinkt ongelooflijk zwaar en dynamisch.

Denk je dat de jongere metalfans zich ook aangetrokken voelen tot Tsatthoggua of komt de grootste interesse in de band van mensen die jullie 20 jaar geleden volgden?
Dat weet ik niet zeker. We hebben natuurlijk het kleine voordeel dat sommige oudere mensen onze band nog herinneren. En we hopen dat er jongere metalfans zullen zijn die Tsatthoggua nu ontdekken en misschien onze stijl uit de jaren ’90 leuk vinden. Maar tot nu toe zijn de meeste mensen die contact met ons hebben opgenomen vooral oude fans denk ik. Hoe dan ook, we zullen nieuwe fans proberen te overtuigen dat we niet vastzitten in 1994, maar dat we in staat zijn om een ​​modern, snel metalalbum te schrijven en op te nemen in de oude geest en extremiteiten.

Op Metal Archives las ik dat het “Extazia” album in 2000 had moeten verschijnen, maar dat dat wegens het einde van Necropolis Records niet doorging. Ik wist niets van dit album. Was dit jullie geplande derde langspeler?
Ja, “Extazia” had ons derde album, moeten worden, het eerste voor Necropolis Records uit Californië. We hadden het contract getekend en waren in goed overleg met het starten van een Amerikaanse campagne met toeren en live spelen aan de Oost- en Westkust. Maar ergens in het jaar 2000 stortte het allemaal in elkaar en ontbrak het ons aan de motivatie om opnieuw te beginnen. Natuurlijk waren we down en gefrustreerd. Maar vanwege deze gebeurtenissen zijn we niet uit elkaar gegaan. Ik hoop dat we het album ooit zullen opnemen en uitbrengen, misschien in 2021. Op dit moment zijn we allemaal gemotiveerd!

Nu jullie ook actief zijn op sociale media neem ik aan dat er nog meer komt, niet?
Oh ja, dat verdomde sociale media ding haha! Toen Osmose besloot om de oude spullen uit te brengen en we weer begonnen met repeteren, was dit de beste mogelijkheid om contact te houden met onze oude fans. Niemand van ons had ooit een Instagram-account, maar Tsatthoggua is niet alleen een muziekact. We zijn altijd al bezig geweest met bizarre fotosessies en dergelijke. Het was dus best een goede kans voor ons om foto’s van de band, stickers, shirts, advertenties etc. te verzamelen. Instagram is erg goed voor dit soort fotocollecties. We begonnen ook een Facebook-account en probeerden onze LP-releases te verkopen in de Facebook-winkel, maar ze hebben al onze winkelitems gedeactiveerd omdat Facebook zei dat we geen porno mogen verkopen, haha!

Zijn er ook plannen om nieuwe muziek uit te brengen?
Ja, we willen nieuwe nummers componeren en een nieuw album opnemen. Ik ben optimistisch dat we volgend jaar nieuwe dingen zullen uitbrengen. Eerst willen we live spelen. In november hebben we een optreden in het westen van Duitsland in onze thuisbasis Marl. We bidden tot de sado-goden dat dit verdomde COVID-19 gedoe dan achter de rug zal zijn en we voor onze fans kunnen spelen. Dat is de essentie van Rock ’n Roll!

(c) eyeFEEL.creative

Is Tsatthoggua anno 2020 anders dan de band 20 jaar geleden wat betreft bandleden en tekstuele inhoud/concept?
Neen, we starten op hetzelfde punt waar we 20 jaar geleden uit elkaar gingen. Dezelfde leden, dezelfde instrumenten, dezelfde platenmaatschappij, dezelfde manager, dezelfde gekke vrienden. Dat is misschien wel het beste van alles. Dat we terug als vrienden samen kwamen. De teksten en de muziek zullen niet veel anders zijn dan vroeger, maar ik hoop dat we ze nog beter kunnen maken. Misschien niet zo’n gekke chaos zoals in de jaren 90, maar misschien meer gestructureerd. Maar ik weet het niet zeker. Het chaotische element in Tsatthoggua maakte deel uit van onze persoonlijkheden en misschien kunnen we het zelfs niet verwijderen zelfs als we dat zouden willen.

Ben je, nu je twintig jaar ouder bent, meer of minder extreem geworden in je wereld- en levensvisie?
Die zijn nog hetzelfde. We zijn altijd een groep sterke persoonlijkheden geweest en de waarden die we 20 jaar geleden deelden, zijn nog steeds geldig. We zijn allemaal sterfelijk en we hebben het geluk dat we vrienden en families hebben om ons leven mee te delen. Ik weet dat dat niet zo heel erg als een black metal-cliché klinkt, maar we zijn nooit zo’n depressieve zelfmoordband geweest. Tsatthoggua is een band die staat voor kunst, liefde, lust, drugs en alcohol. Natuurlijk houden we van het bizarre leven. In elk detail. Geen conformiteit maar chaos en passie!

Pale Chalice – Negate the infinite and miraculous

Dat de USBM-scene reeds heel wat interessant spul heeft opgeleverd, is een understatement van jewelste. Een handvol platenlabels met neus voor talent graaft de ondergrond uit op zoek naar zwarte parels. Eén van die talent scouts is Gilead Media  (o.a. False en Barghest hebben een ledenkaartje van dit label). Een nieuwe aanwinst in hun ranken is black metal collectief Pale Chalice, dat met “Negate the infinite and miraculous” net haar eerste langspeler heeft uitgepoept (in 2011 verscheen reeds de EP “Afflicting the dichotomy of trepid creation”). Het gaat hier voor een keer eens niet over de atmosferische WITTR-achtige benadering van het zwarte metaal. Dat wordt al duidelijk na één blik op de pseudoniemen van de bandleden: Masthatric Nodrab, Oram Evad, Baneist Nonrutin en Ephemeral Domignostika…djeezes! Bon, achter deze schuilnamen zal wel een hele redenering zitten, over naar de muziek! Veertig minuten lang krijgen we felle en overwegend snelle black metal voorgeschoteld met Zweedse aanpak. Geselende tremolo riffs met onderhuidse spanning en melodie, venijnige screams, ratelende drums, …je kent het wel. Er is echter ook plaats voor enige dissonantie en orthodoxe mentaliteit (o.a. “Fragile bones cradling tallow” en de intro van “Stigmatic glands through supernal rifts”) zoals we dat ondertussen kennen van Svartidauði en consorten, maar over het algemeen is de aanpak iets meer rechttoe rechtaan met een sporadische black ’n roll riff en punk beat. Bij het aanhoren van het bottenbrekende geweld van “Shaking nerves and vacuous spheres” popt spontaan de naam Tsatthoggua op (wie kent deze Duitse mafketels nog?). Er wordt vakkundig gemusiceerd en vooral zanger Ephemeral Domignostika verdient extra krediet voor zijn raspende strot. De sound van de plaat doet de cryptisch getitelde songs alle eer aan: sfeervol zonder atmosferisch te zijn, ruig en vuil maar met behoud van alle details in de mix. Het knappe artwork roept bovendien om op vinylformaat bewonderd te worden. Met mij heeft Pale Chalice er een gewonnen ziel bij!

JOKKE: 82/100

Pale Chalice – Negate the infinite and miraculous (Gilead Media 2015)
1. Through vexed veil
2. Shaking nerves and vacuous spheres
3. Bound intransigent flight
4. Fragile bones cradling tallow
5. Weltering depths of the carrion wave
6. Bent by carapace chain
7. Stigmatic glands through supernal rifts