Carnation – Je doelen bereiken vergt veel tijd en moeite

Op vlak van death metal ben ik een moeilijke jongen. Voor mij geen über-technische “mama-kijk-wat-ik-kan-toestanden” of vlakke, plat geproduceerde death-pop en deathcore. Geef mij maar de oervaders van het genre of nieuwere bands die naar het old school-geluid teruggrijpen. In ons kikkerlandje loopt er een band rond die hard aan de weg timmert richting de top en mijn kritische death metal-hart wist te veroveren. Wat mij betreft nemen ze de Belgische doodsmetalentroon reeds in met hun debuut “Chapel of abhorrence“. Carnation is de naam en ik schotelde diens met bloed besmeurde frontman Simon enkele vragen voor. (JOKKE)  

20180330-IMG_4187kopiek(c) Sarina Mannaert

Dag Simon! Alvast proficiat om iemand die jullie genre niet op de voet volgt compleet van zijn sokken te blazen! Hoe zijn de reacties op jullie kersverse debuut ‘Chapel of Abhorrence’ tot nog toe?
Enorm positief! We merken dat we veel nieuwe mensen bereiken met het album en dat ze onder de indruk zijn van het product. We krijgen lovende reacties en recensies uit alle hoeken van de wereld en daar zijn we uiteraard heel tevreden over. Het geeft zeker een speciaal gevoel wanneer je dan de vinyl ziet opduiken in landen zoals Nieuw-Zeeland of Israël, want dat hadden we helemaal niet verwacht.

Zoals ik in mijn review aangaf is Zweedse crunchy death metal nooit helemaal mijn ding geweest, hoewel ik een band als Bloodbath dan weer wel heel goed kan smaken en ik de klassiekers van Entombed en Dismember ook wel ken. Noem eens drie vrij nieuwe bands in het genre die ik absoluut zou moeten beluisteren als ik meer van jullie stijl wil horen?
Drie vrij nieuwe death metal bands waar ik enthousiast over ben zijn Skeletal Remains, Gatecreeper en Horrendous. Deze bands hebben niet allemaal de Zweedse crunchy death metal sound maar ik vind dat ze alle drie goede songwriters hebben met interessante riffs. Ze bieden ook elk iets anders aan. Skeletal Remains past meer in het straatje van Morbid Angel met vocals in de stijl van Pestilence of Asphyx. Gatecreeper daarentegen is meer een combinatie van de Zweedse sound met veel invloeden uit de hardcore/punk. Ten slotte heeft Horrendous een heel sfeervolle en atmosferische sound met vrij lange en experimentele nummers.

Ik hoorde jullie een eerste keer op de 2016-editie van AMF toen jullie met jullie soundcheck ons optreden van Onrust lichtelijk aan het verstoren waren en zag jullie daarna een verpletterende show spelen. Ondertussen zijn we twee jaar verder en hebben jullie een heleboel shows gespeeld in binnen- en buitenland waarbij jullie o.a. ook Brazilië en Japan hebben aangedaan. Wat hebben jullie uit deze optredens en tours geleerd?
We besteden veel aandacht aan onze liveshow. In België en Europa hebben we veel middelen om mee te werken en kunnen we gebruik maken van onze geluidsman, lichtman en podiuminrichting. Deze factoren zijn voor ons heel belangrijk om een kwaliteitsvolle show te kunnen afleveren. In Brazilië en Japan heb je deze middelen niet ter beschikking en moet je roeien met de riemen die je hebt. Japan was op dat vlak een positieve ervaring, gezien de professionaliteit van de lokale medewerkers en de beschikbare backline. Brazilië was iets meer rock ‘n’ roll en soms moest er al eens een dreun verkocht worden om de Marshall terug aan de praat te krijgen. Zo leer je wel om ook een sterke show af te leveren op een locatie met beperkte middelen.

Van het optreden dat jullie op het Asakusa Deathfest in Tokyo speelden, is via het muziekmagazine Rock Tribune een live registratie verschenen. Heeft dat extra deuren geopend?
Zeker wel! We hebben toen op korte tijd veel nieuwe mensen op de hoogte kunnen brengen over het bestaan van Carnation. Enkele weken na de verspreiding van het magazine hebben we aanbiedingen ontvangen om shows te spelen op Graspop, Alcatraz en Summer Breeze. Ook het boeking- en managementkantoor District 19 waar we nu mee werken heeft ons gecontacteerd enkele weken na de release van de “Live at Asakusa Deathfest” EP. We waren al enkele jaren een goede naam aan het opbouwen maar we denken dat dit wel één van de doorslaggevende factoren was om een hoger niveau te bereiken.

Als jullie drie bands zouden mogen kiezen om mee op tour te gaan ter promotie van jullie nieuwe album, hoe zou die affiche er dan uitzien?
Dan kiezen we voor Cannibal Corpse, Hypocrisy en een reünie van Dismember. We hebben deze zomer twee shows gespeeld als direct support voor Cannibal Corpse en die waren écht de moeite. We bereiken dan ook zonder twijfel een publiek dat ons zeker zal appreciëren. Hypocrisy zouden we vooral zelf graag nog een keer aan het werk zien omdat het voor ons gevijven nu al een tijdje geleden is. Voor mij persoonlijk is Dismember één van de death metal bands waar ik al sinds jonge leeftijd veel naar luister. Tenslotte als kers op de taart brengen we Jon Nödtveidt nog even back from the grave en voegen we Dissection toe aan de line-up. Dat zou echt té cool zijn.

20180330-IMG_3778kopie(c) Sarina Mannaert

De “Cemetery of the Insane” EP werd uitgebracht bij het kleine Final Gate Records. Voor “Chapel of Abhorrence” vonden jullie onderdak bij het grote Season Of Mist. Hoe is dat in zijn werk gegaan?
In oktober 2017 hebben we “Chapel of abhorrence” afgeleverd bij ons managementkantoor District 19. Vervolgens hebben zij het album aangeboden bij de verschillende platenlabels die geïnteresseerd zouden zijn in het product. Twee maanden later lagen er toen drie opties op tafel. We hebben toen gekozen om het aanbod van Season of Mist te accepteren. In januari hebben we het contract ontvangen en na enkele verduidelijkingen en aanpassingen hebben we in de laatste week van januari de documenten ondertekend.

Tevreden over hoe de promotionele machine momenteel loopt ter ondersteuning van jullie nieuwe plaat?
Season of Mist heeft echt goed werk geleverd met de promotie voor “Chapel of abhorrence“. We kunnen enkel positief zijn over de samenwerking. Iets na de ondertekening van het contract kregen we een document waarin staat wat ze eigenlijk nodig hebben om een album goed te promoten. We hebben ervoor gezorgd dat ze ook effectief alle middelen ter beschikking hadden om die taak succesvol uit te voeren.

Chapel of Abhorrence” klinkt enorm massief maar werd in jullie home studio opgenomen. Hebben jullie je door een externe producer laten bijstaan of hadden jullie de touwtjes volledig zelf in handen wat betreft opnames, mix en mastering?
We hebben het opnameproces en vervolgens ook het afwerken van de mix volledig in eigen handen gehouden. Onze gitarist Bert Vervoort heeft zelf een opnamestudio genaamd Project Zero Studio. Samen met onze bassist Yarne Heylen werkt hij daar op voltijdse basis aan audioproducties. We hebben dus de middelen en ook de knowhow ter beschikking om zelf een interessant product af te leveren. Als zanger is het trouwens vaak vervelend om in een externe studio op te nemen omdat je als laatste in de rij ook meestal het minste tijd zal krijgen. In de huidige situatie kunnen we aan elk instrument zoveel aandacht besteden als we zelf wensen en dat is echt een meerwaarde om de beste takes te behalen. Enkel op vlak van mastering hebben we uiteindelijk nog beroep gedaan op Dan Swanö.

Voor “Sermon of the dead” en het titelnummer brachten jullie twee gave professionele videoclips uit waarvoor jullie samenwerkten met Panda Productions. Waarom wilden jullie net deze twee songs als single voor het album uitbrengen en er een videoclip aan koppelen?
We hebben deze keuze voornamelijk vanuit een creatief standpunt gemaakt. Ik vind het een meerwaarde wanneer je een videoclip kan opnemen op een interessante locatie. Voor deze twee nummers hebben we bijpassende locaties kunnen vinden die de juiste sfeer zouden scheppen en die op visueel vlak aansluiten bij de muziek en de tekst. Zo’n videoclip opnemen kost best veel geld, dus op financieel vlak ben je wel ergens beperkt om je volledig creatief te kunnen uiten. Toch vinden we het belangrijk, en vooral ook leuk, om de nummers op visueel vlak te ondersteunen. Ook vanuit een marketing perspectief was het een goed idee om een videoclip op te nemen voor het titelnummer van het album.

20180324-IMG_3585kopiekopie(c) Sarina Mannaert

Veel plezier aan de opnames beleefd zeker als jullie je zo kunnen bekladden met bloed en evil staan wezen? Snappen jullie ouders en grootouders waar jullie mee bezig zijn? Ik kan mij inbeelden dat de bomma wel zal verschieten als ze jullie daar zo met een bebloede kop ziet staan?
We krijgen eigenlijk best veel steun van de familie. Onze ouders zijn heel geïnteresseerd en komen ook geregeld wel eens kijken naar een optreden. Ze volgen het allemaal op de voet op en merken ook dat er goede resultaten zijn. Zeker in het afgelopen jaar merkten ze dat we hard hebben moeten werken om deze resultaten te kunnen behalen. Ze zijn geen liefhebbers van het genre maar ze begrijpen wel dat we er veel tijd en moeite in steken om onze doelen te kunnen bereiken.

Simon, ik vind dat jij een erg indrukwekkende doch verstaanbare grunt hebt. Doe je bepaalde oefeningen om je stem te onderhouden?
Bedankt! Het is voor mij enorm belangrijk om mijn stem en lichaam goed op te warmen voor een optreden. Vooral veel stretchen is noodzakelijk, zodat de spieren in het gezicht en de rest van het lichaam soepel genoeg zijn om intensief te gebruiken. Zonder een goede opwarming is mijn lichaam nog te stijf en dan merk ik vaak dat mijn capaciteiten beperkter zijn. Hoe meer je de stembanden kan trainen en opwarmen hoe beter je ze ook kan beheersen. Dat is identiek zo voor iemand die gaat sporten en zijn spieren moet trainen of onderhouden. Veel zingen voor de start van een tour om de stembanden voor te bereiden op de activiteiten van de komende dagen of weken. Ook rekening houden met wat je gaat drinken of eten tijdens een tour mag je zeker niet onderschatten. Koffie bijvoorbeeld, is de grootste vijand van elke zanger. Zo heb ik nog wel een waslijst aan producten die ik zeker wel of niet zal gebruiken tijdens een tour.

Op “The Unconquerable Sun” en “Hatred Unleashed” horen we een gastbijdrage van Chris Monroy, zanger van Skeletal Remains. Hoe is die samenwerking tot stand gekomen?
In 2014 hebben we Skeletal Remains voor de eerste keer ontmoet. We kregen dan de kans om samen met hen twee shows te spelen in België. Vanaf de eerste ontmoeting was er eigenlijk al een klik tussen beide bands. We blijven nu al jaren contact houden met hen en spreken ook altijd af als ze in Europa op tour zijn. Ook in Japan waren we samen met hen op het Asakusa Deathfest. We hebben dus al wel enkele avonturen samen beleefd en het zijn echt gewoon toffe gasten. Het was dus niet zo moeilijk om Chris als gastzanger op het album enkele stukken tekst te laten zingen. Hij heeft een coole stijl die duidelijk verschillend is van mijn eigen stijl. We vonden het interessant om voor deze nummers, die ook specifiek halverwege het album staan, een andere stem toe te voegen en zo voor een beetje afwisseling te zorgen.

Voor de rest nog plannen ter promotie van “Chapel of Abhorrence”?
We vertrekken op tour met Schirenc Plays Pungent Stench in december en januari. In totaal staan er elf shows op het programma in vijf verschillende landen. We spelen in Duitsland, Italië, Nederland, Oostenrijk en Zwitserland. Ook spelen we enkele weken voordien op het Eindhoven Metal Meeting festival in de Effenaar. De komende maanden zijn we van plan veel live te spelen en Carnation te brengen naar landen en locaties waar we nog niet eerder hebben kunnen spelen.

 

One comment

  1. Pingback: addergebroed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s