Valkyrja – Geen “priest cape, symbols and ritual”-band

Valkyrja beschouw ik reeds vier albums lang als een leverancier van oerdegelijke Zweedse black metal, ook al liggen de invloeden van een band als Watain voor de hand. Alvorens de band in december op tour vertrok, contacteerde ik hen met enkele (kritische) vragen onder de arm. Er kwam echter geen teken van leven van Simon Wizen, oprichter, gitarist en sinds het nieuwe “Throne ablaze” ook zanger van Valkyrja. Toch weer geen band die kritiek niet aankon? Midden januari klopte de Zweed echter terug op mijn digitale deur aan met de excuses dat het zo lang had geduurd, maar het drukke tourschema liet het niet toe om aan interviews te werken. Bovendien apprecieerde Simon de kritische vraagstelling, zodat hij meer verduidelijking rond een paar zaken kon brengen. (JOKKE)

The English version of this interview can be found here.

(c) Soile Siirtola

Dag Simon, eind 2018 nam Valkyrja deel aan een Europese tour met Marduk en Archgoat, twee bands waar jullie reeds eerder met tourden. Hoe verliep deze concertreeks?
Deze tour was voor verschillende redenen erg belangrijk voor ons. We hadden niet enkel een nieuw album voor te stellen, maar ook een nieuwe line-up. De voorbereidingen namen enkele maanden in beslag en we konden reeds op de eerste show nieuw en oud materiaal voorstellen en dat bleef verder evolueren doorheen de tour. Terugkijkend kan ik stellen dat het nu vanzelfsprekend voor mij is om achter de microfoon te staan en we zijn hongerig naar wat nog komen zal.

Is het altijd meteen duidelijk welke nieuwe songs ook live gespeeld zullen worden? Zijn de nummers uit de setlist de facto jullie beste songs?
Enkele songs voelen vanzelfsprekend aan zoals de openingstrack of het titelnummer. De rest hangt af van de songs die we selecteren van de andere platen. We proberen een grotere variatie in dynamiek en tempo in de setlist aan te brengen. Tijdens de laatste tour speelden we ook “Opposer of light” van “Throne ablaze“.

Er zit een gapend gat van vijf jaar tussen de release van “The antagonist’s fire” en het nieuwe album. Ik veronderstel dat de line-up wissels de grootste tijd in beslag namen?
Inderdaad! De grootste verandering was de zangerwissel. Het is nooit eenvoudig nieuwe bandleden te vinden en ze in te werken. We hadden een mooie samenwerking met frontman RSDX opgebouwd door twee jaar met hem te touren totdat hij zichzelf begon te isoleren en we geen grip meer op hem hadden. Het feit dat ik nu de zang voor mijn rekening neem, was dus niet gepland en wisten we ook nog niet op het moment dat we aan de nieuwe plaat begonnen te schrijven.
Aangezien RSDX tijdens de opnames verdween besloten we dat het het beste zou zijn als ik zijn plaats zou innemen als zanger. In deze fase nog een nieuw bandlid moeten gaan zoeken, zou een te grote gok geweest zijn aangezien iemands échte interesse en toewijding pas na een tijdje duidelijk worden. Deze beslissing werd echter niet meteen genomen en verlengde het opnameproces met twee maanden aangezien ik nieuwe teksten en zangarrangementen moest schrijven. Dit vroeg veel focus en toewijding. Deze hele situatie en alle bijhorende frustraties gaven het eindresultaat een serieuze boost. Zowel in de teksten als in de zang hoor je echte wanhoop en razernij terug.

RSDX was dus enkel jullie zanger tijdens de periode tussen “The antagonist’s fire” en “Throne ablaze“. In het nieuwe nummer “Transcendental death” horen we een gastbijdrage van A.L., jullie zanger op de eerste drie platen. Waarom verliet hij de band in 2016 en was er geen interesse om hem terug aan boord te hijsen?
Valkyrja en A.L. begonnen reeds in 2015 uiteen te groeien en we speelden de laatste shows met hem in de zomer van dat jaar. We gingen uiteen daar onze interesses begonnen te verschillen, vooral op gebied van live shows aangezien hij minder concerten wou spelen. We zijn echter op goede grond uiteen gegaan, vandaar ook dat je hem kan horen op de nieuwe plaat. Qua live shows is er echter niets veranderd, dus zie ik niet in hoe hij de wonde die hij in 2015 heeft gecreëerd terug zou kunnen dichten. De jaren nadien waren natuurlijk nodig om zijn vertrek te verwerken, maar nu het zo ver achter ons ligt is er ook geen weg terug. Er is wederzijds begrip voor het feit dat we sinds zijn vertrek vooruit zijn blijven gaan, ook al was het onze oude samenwerking die ooit de kern vormde van waaruit we nog steeds vooruitgang boeken. Zijn terugkeer werd zelfs nooit besproken.

De frontman is meestal ook het gezicht van de band en de verkondiger van de boodschap (als die er is). Je gooide de teksten die RSDX reeds had geschreven weg en pende er nieuwe. In welk opzicht is de boodschap van de teksten gewijzigd?
We behielden enkel de tekst van “Crowned serpent” aangezien we deze samen afgewerkt hadden en ik ook het zangarrangement had gedaan. Het voelde juist aan om nieuwe teksten te schrijven zodat ik dieper met mijn nieuwe rol verbonden zou zijn. RSDX flirtte meer met religieuze topics terwijl ik meer existentiële zaken schrijf met een nihilistische kijk op de zaken. Mijn toenmalige gemoedstoestand bezorgde de nodige inspiratie. Als ik hierop terugkijk lijkt het alsof ik, ondanks de sterke focus, zonder controle geleid werd.

Ook op de drumkruk werd een wijziging doorgevoerd. Jocke Wallgren verliet Valkyrja voor Amon Amarth (begot) en werd vervangen door Victor Parri. Hoe zou je beide drummers vergelijken? Brengt Victor een nieuwe dynamiek in de muziek? Wordt hij ook de nieuwe live-drummer of zullen jullie nog sporadisch beroep doen op Die Hard-slagwerker Eric Ljung?
Jocke is altijd een solide drummer geweest en was steeds op zoek naar een professionele carrière. Het was dan ook geen verrassing toen hij aangaf Valkyrja te verlaten. Jocke was een heel technische drummer, terwijl Victor een meer groovende en dynamische speelstijl heeft. Victor is onze enige drummer. Onze vriend Eric hielp ons uit de nood toen het nodig was en bleef ook aan boord voor onze tweede Noord-Amerikaanse tour toen Jocke wegens administratief papierwerk niet mee kon.

 (c) Soile Siirtola

Hebben de vele line-upwissels Valkyrja ooit op een negatieve manier beïnvloed?
Als een bandlid niet langer op volle capaciteit kan meedraaien, is het tijd om vervanging te zoeken zodat de band kan doorgaan. De interesse van mensen kan doorheen de tijd wijzigen, maar we proberen de kern van Valkyrja intact te laten. Natuurlijk voelt het nu aan alsof we de sterkste line-up hebben, omdat onze beslissingen uit het verleden hiertoe geleid hebben. Maar ik voelde dit waarschijnlijk eind 2013 bij “The antagonist’s fire” ook zo aan. Maar zoals de tijd heeft uitgewezen zou verdergaan met die line-up vandaag een zwakte zijn, ook al was de bezetting toen solide.

Na het vertrek van A.L. in 2015 werd je het enige overgebleven originele bandlid. Toen je Valkyrja in 2004 oprichtte was je vijftien jaar oud. In welk opzicht is Valkyrja nu een andere band vergeleken met de demojaren? Welke gebeurtenissen veranderden de doelen van de band of je kijk op Valkyrja?
Ik heb het gevoel dat Valkyrja en ikzelf onlosmakelijk met mekaar verbonden zijn. Samen muziek schrijven, opnemen en live spelen had natuurlijk een serieuze impact op mij tijdens mijn jeugd en alles wat erna volgde. Alles vertrok vanuit dat naïeve idee de wereld te veroveren. Ik plaatste mezelf in een context die grootser aanvoelde dan ikzelf was. Naarmate het leven verder ging en de ervaringen intenser werden, doofde die naïviteit natuurlijk uit en werd ze vervangen door een sterkere focus. Nu put ik het meeste voldoening uit het creatieproces. Het live-aspect gaat dan weer samen met meer integriteit en het loslaten van energie. Hoewel het leven on the road niet meer zo opwindend is als tijdens de beginjaren.

Op Metal Archives staat een erg vernietigende review van “The antagonist’s fire” waarin de auteur Valkyrja als een Watain copycat omschrijft. Hoe ga je met negatieve kritiek om?
Mensen zijn altijd vrij een eigen mening te hebben, maar noch negatieve noch positieve kritiek kunnen mijn relatie met onze creaties veranderen. Die negatieve review die je vermeldt, vind ik even interessant als recente quotes zoals “beter dan de laatste Watain” etc. Ik vind het vervelend dat het zo belangrijk lijkt om referentiepunten te hebben. Ik denk dat dit een soort poging vormt je in eender welke situatie comfortabel te voelen, iets wat ik als erg beperkend zou ervaren. Ik vraag me ook af of mensen in staat zijn volledig objectief te oordelen, het lijkt soms alsof ze reeds op voorhand een mening gevormd hebben. Ik heb geen interesse om met zulke individuen over muziek of kunst te praten en ik ga ook niet met argumenten afkomen om te verdedigen dat beide bands anders klinken. Het oor van iedere normale persoon zou hiertoe in staat moeten zijn. Natuurlijk hebben zowel Valkyrja als Watain hun roots in Zweden en werken we met dezelfde producer, maar klinken onze nummers hetzelfde? Ik denk dat zowel wij als zij het erover eens zijn dat dat niet het geval is. Trouwens best interessant waarom niemand Dissection eens vermelde voor de verandering? Misschien is de luidste stem niet altijd degene om als eerste naar te luisteren.

In de begeleidende promotekst van “Throne ablaze“s lazen we het volgende: “As part of Valkyrja’s philosophy of ridding themselves from limitations, no specific genre was ever chosen since it would only serve to establish a framework of useless expectation. The artistic output created under the flag of Valkyrja defies all earthly shackles, including those of commercial categorization.” Zelf een reviewer zijnde, willen we natuurlijk een label of genre op de muziek plakken om de sound van een band aan de lezer te omschrijven. Voor mij speelt Valkyrja grotendeels snelle Zweedse black metal. Punt. Ik hoor geen elementen terug in jullie sound die de grenzen van black metal overschrijden en bestempel jullie ook niet als een experimentele band zoals bijvoorbeeld een Virus of Dødheimsgard. Als je Valkyrja niet als een black metal-band beschouwt, waarom maak je dan zo veel gebruik van de black metal-esthetiek?
Zoals je zelf zei, is dit categorisatie. Ik zeg niet dat Valkyrja uniek klinkt en out of the box denkt of niets te maken heeft met andere black metal-bands. Ons statement meldt dat we noch binnen noch buiten de grenzen van het genre werken door de grenzen simpelweg te negeren. Ik haal veel inspiratie uit simpele rock ’n roll, en naar mening is dit steeds meer en meer hoorbaar.

De reeds aangehaalde review is ook kritisch omtrent de Necromorbus Studio. Voor de vierde keer op rij werkten jullie met Tore Stjerna samen. Hoewel ik de producties van de Necromorbus Studio erg waardeer, is het correct dat veel bands die er opnamen gelijkaardig klinken. Een beetje zoals de Abyss Studio in de jaren negentig en in het begin van dit millenium. Wat maakt de Necromorbus Studio de ideale keuze voor Valkyrja?
Niet alleen omdat we reeds met Tore in het verleden samenwerkten, maar ook omdat hij als een kritische filter opereert. Ik werk bovendien sinds 2017 in zijn studio en ik nam zowat alles behalve de drums van “Throne ablaze” op. Door het gedoe met de wissel van zanger bleek dit opnieuw de juiste keuze te zijn, aangezien het belangrijk was dat de studio 24 op 24 en 7 op 7 beschikbaar was.
Maar ik snap je kritiek wel hoewel dat van bijna alle bekende producers gezegd kan worden. Ik ben van mening dat Tore ons de juiste sound aanmeet en we voelen ons zelfzeker om ons werk in zijn handen te leggen.

Voor de release van “Contamination” uit 2010, wisselden jullie Northern Silence Productions in voor het grote Metal Blade Records. Voor “The antagonist’s fire” en het nieuwe album werkten jullie samen met World Terror Committee. Wat is voor een band als Valkyrja het grootse verschil in werken met een kleiner en meer toegewijd label vergeleken met een grote speler als Metal Blade?
Metal Blade bood nieuwe opportuniteiten en opende deuren naar betere samenwerkingen. Desondanks denk ik dat we als jonge band zonder reputatie een deel van onze doelgroep mistte. Ik trof onze albums bij Media Markt aan, maar niet in de lokale metal muziekwinkel. W.T.C. heeft een ander netwerk en is meer gefocust op underground distributie. Pas sinds “The antagonist’s fire” bereiken we ons doelpubliek naar mijn mening.

Ik wou ook nog even jullie statement op Facebook aangaande orthodoxe en occulte black metal aanhalen: “Despite all the polluting trends within the so-called black metal scene, the exaggerated use of occult symbols, the covens and all the rubbish that has surfaced lately, we are confident that in the end our art will prevail! To hell with all meaningless ego boosts and intellectual races… all sheep are born as followers…Turn around and look elsewhere if you expect a ritual. Here, only death is real!” Wie zijn jullie om te beslissen welke bands fake zijn en welke niet? Sommige van deze bands deden ook reeds uitspraken aangaande vervuiling van de black metal-scene. Is het niet belangrijker op je eigen band te focussen in plaats van met de vinger naar anderen te wijzen? Zou je ooit met één van deze “ritual” bands touren als de opportuniteit zich aanbood?
We claimen niet de leiders van de “scene” te zijn of beter dan de rest te zijn, we bekijken onszelf los van de andere bands. Ik observeer enkel een trend die ik smakeloos vind en als een simpel recept beschouw om door een groot publiek “geaccepteerd” te worden. Het is geen toeval dat veel van dergelijke bands hetzelfde klinken en wanneer de stroom de massa verslindt, zwem ik van nature uit tegen de stroom in.
Ik heb het trouwens niet alleen over de bands maar ook over de mensen die hen volgen en hun bestaan vergroten. Ons statement betreft enkel onszelf en het feit dat Valkyrja niet gaat veranderen in een “priest cape, symbols and ritual“-band omdat dat momenteel hip is.
Je kan de krenten uit de pap halen, maar iedereen zal het er toch wel over eens zijn dat dit vervuilend is en de bands met de échte essentie ondersneeuwt. We hebben reeds verscheidene aanbiedingen gekregen om met zulke bands te touren, maar tot nog toe hebben we dat niet gedaan. Hoewel het ook niet noodzakelijk is ons met andere tourpartners te kunnen vereenzelvigen. Maar als ik de keuze heb, tour ik liever nogmaals met een band als Marduk, een band met een integere ruggengraat.

Je maakte ook bijna tien jaar deel uit van Ondskapt. Waarom besloot je de band begin 2018 te verlaten?
De line-up wijzigde en er werd een nieuwe band geboren waardoor ik er niet langer mijn energie wou insteken. Vroeger had ik voldoende energie en tijd voor meerdere bands, maar nu verkies ik de focus te leggen daar waar de voldoening het grootst is.

Wat is de status van Ondskapt en is er nieuw werk op komst?
Geen idee.

Ik kon spijtig genoeg niet aanwezig zijn op jullie show in Aarlen. Krijgen we Valkyrja in 2019 opnieuw in België te zien?
Er werd ondertussen een nieuwe tour met Marduk aangekondigd waarbij we ook enkele shows in de Benelux spelen.

One comment

  1. Pingback: addergebroed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s