Totengeflüster – Elke taal heeft een individueel en eigen geluid

In navolging van de geweldige plaat “The faceless divine” van het Duitse Totengeflüster, had ik een gesprek met de band over hoe het er bij hen aan toe gaat. Aan het woord zijn zanger Narbengrund Nihilis (NN) en gitarist/bassist Totleben (TL). (XAVIER)

Totengeflüster is een relatief nieuwe band, althans naar mijn maatstaven. Heb je daarvoor al muziek gemaakt?
NN: Nou … nieuw is inderdaad relatief, in februari 2013 brachten we ons debuutalbum “Vom Seelensterben” uit en daarvoor hadden we al een paar jaar ervaring. Frostbitten, Egregor en ik waren al actief in bands en Teufeskald was al jarenlang lid van een lokale muziekclub. Alleen Totleben – werkpaard, componist en ontwerper – betrad nieuw terrein met de band op het gebied van muziek maken in het openbaar.

Zijn er Duitse “voorbeeldbands” voor jullie? Is het moeilijk om concerten over de grenzen te krijgen?
NN: Goede vraag, we hebben al met enkele Duitse black metal-bands gespeeld, maar de “scene” beschrijven is moeilijk om eerlijk te zijn. De vraag met de voorbeeldbands is al eenvoudiger: Dark Fortress, Negator, Nocte Obducta, Agrypnie, Imperium Decadence om er een paar te noemen die echt de moeite waard zijn om naar te luisteren.
TL: Narbengrund heeft al zeer spraakmakende artiesten genoemd, waar ik het volledig mee eens ben. Het land van afkomst speelt geen rol, overal zijn er kunstenaars die hun mening of gevoelens op geweldige wijze uiten. Om mijn aanvullende Duitse favorieten te vermelden… The Vision Bleak, Unlight, Wolves Den en Cold World.

Heel veel concerten vallen tegenwoordig haast onder de noemer van een festival. Fatsoenlijke locaties en clubconcerten zijn nog steeds zeldzaam. Niet ideaal voor bands die donkere muziek op het podium willen brengen. Hoe gaan jullie hiermee om?
NN: Concerten krijgen is inderdaad een lastige onderneming, tenzij je een bepaalde status hebt. Ik denk dat veel dingen gewoon een kwestie zijn van de juiste mensen kennen. En met de tijd (en vooral de bekendheid) zal het dan gemakkelijker zijn om de felbegeerde optredens te krijgen.

(c) Rock in Raw

Het internet heeft veel dingen mogelijk gemaakt. Repeteren jullie nog vaak? Hoe komen de nummers tot stand?
NN: Helaas repeteren we slechts om de twee weken. Iets wat deels te wijten is aan problematische werktijden (ploegendienst, weekendwerk, …) en afstand. Natuurlijk is het in zo’n situatie moeilijk om aan onze nummers te werken door gewoon te jammen. Dus is het, eenvoudig samengevat, Totleben die de basis van alle muziek schrijft, waar wij mee werken en idealiter iets toevoegen aan het idee. Maar, die eerste ideeën komen dus zelden van andere bandleden en je zou kunnen zeggen dat hij 90 procent van alle werk doet.

Het nieuwe album “The faceless divine” is weer erg sfeervol. Klopt het als ik zeg dat de Totengeflüster-cd’s allemaal een verhaal vertellen, ook al zijn het geen conceptalbums?
NN: Het is zeker niet verkeerd, ook al was het meer een rode draad in onze laatste twee albums dan een hecht korset dat onze stukken met elkaar verbond. Maar, verhalen worden altijd verteld, ook al zijn het hier eerder korte verhalen, in een soort dagboekvorm. Wij, d.w.z. vooral Totleben en ik, zouden graag nog eens een echt conceptalbum maken waarbij inderdaad muziek en tekst perfect op elkaar afgestemd zijn, zoals in een film. Maar dat kost veel tijd en veel interactie terwijl we tot nu toe voornamelijk alleen in onze donkere kamers hebben gewerkt. Maar ik hoop echt dat het zal werken voor ons volgend album.

De teksten zijn nu bijna allemaal in het Engels. Evolueerde dat spontaan of was het een bewuste beslissing?
NN: Het was eigenlijk een weloverwogen beslissing, waar ik in eerste instantie eerlijk gezegd een beetje aan heb getwijfeld. De reden voor deze beslissing is / was dat we ook veel fans buiten Duitsland hebben en de meeste van hen geen Duits spreken. Dit creëert een onnodige barrière. Ik luister ook graag naar muziek met niet-Engelse teksten, bijvoorbeeld Noors, Zweeds, Fins of Frans. Elke taal heeft iets individueels, zijn eigen geluid. Als je bijvoorbeeld Frans neemt, een taal die op zich op de een of andere manier als “netjes” omschreven kan worden, maar die dan bijvoorbeeld door een black metal-zanger hoort screamen, word het taalbeeld bijna 180° gedraaid. Fins echter lijkt ongenaakbaar, bijna magisch, maar uiteindelijk maken deze talen het moeilijk om de teksten te volgen. En onze teksten zijn vaak emotioneel of tot nadenken stemmend, dus als je ze begrijpt, is het misschien een bonus voor de luisterervaring, in tegenstelling tot bijvoorbeeld een band gefocust op hermetische verhalen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s