Esoteric – We weten één ding zeker: we zullen sterven

Esoteric is een gevestigde waarde in de funeral doom scene met een rijke geschiedenis en een herkenbare sound. Ter ere van het laatste album “A pyrrhic existence“, had ik een digitaal praatje met zanger/gitarist Greg Chandler. (Xavier)

De perceptie van de Britse doom metal scene werd lang gedomineerd door bands als My Dying Bride en Anathema, maar de meer kritische fan kent jullie al vele jaren. Is erkenning van de “massa” van belang?
Nou, om eerlijk te zijn, zelfs toen we jong waren en de band begonnen, hadden we geen illusies dat we ooit populair zouden kunnen worden. De muziek is extreem. Door het vaak langzame tempo, het zwaar gebruik van effecten en de donkere atmosferen, zal het waarschijnlijk slechts een minderheid van mogelijke fans aanspreken. Voor ons maakt het niet uit. We schrijven en spelen in Esoteric uit liefde voor muziek, wat een vehikel is voor onze expressie. Als de band goed genoeg is om albums te blijven opnemen en uitbrengen en shows spelen, dan is dat alles wat echt belangrijk is voor ons.

Ironisch genoeg is de term ‘underground’ vaak gereserveerd voor black metal, terwijl – in mijn ervaring – Doom Metal heden ten dage toch meer een niche-subgenre is. Hoe word je gehoord zonder te breken met de muziek waaraan je trouw bent?
Ik denk dat ‘underground’ eender welke band in eender welk genre kan omschrijven. Maar extreme doom is inderdaad het minst populaire sub-genre in vergelijking met veel andere metal, zoals death, black of thrash. We hebben simpelweg geprobeerd onszelf trouw te blijven en nummers te schrijven die komen van onze eigen emoties, gedachten en ervaringen. Als anderen het leuk vinden, is het een bonus en zeer op prijs gesteld, maar het is dus niet het doel. Dus we denken er niet aan om onze fanbase te vergroten wanneer we nummers schrijven, we doen gewoon ons best om degelijke muziek te schrijven die persoonlijk is. Ik denk dat de meeste bands fans hebben, ongeacht hoeveel of weinig. Het is gewoon een kwestie van opgemerkt worden door de luisteraars met oprechte interesse. Seasons of Mist promoot het album en de media verspreiden het nieuws, dus als mensen dit horen, vinden sommigen het misschien leuk en anderen dan weer niet.

Het nieuwste album “A pyrrhic existence” klinkt bijzonder somber, wat in lijn is met de titel. Speelde klassieke geschiedenis/Griekse mythologie een rol spelen bij het schrijven ervan?
De titel is een verwijzing naar hoe het bestaan kan worden gezien als iets dat zoveel verwoesting veroorzaakt dat het zelfs voor de overlevenden gelijk kan zijn aan verslagenheid. De titel is inderdaad gebaseerd op oud-Griekse geschiedenis, ontleend aan de uitdrukking “pyrrusoverwinning”. Voor zover ik weet gaat dat over veldslagen tussen Grieken en Romeinen
die zo een zware tol eisten voor beide partijen dat zelfs de Griekse overwinnaars er eigenlijk als verliezers uitkwamen.

Zou je zeggen dat je een echt gevoel van ‘depressie’ nodig hebt om jullie merk van doom echt te waarderen?
Ik weet het niet. Mogelijks. Ik denk dat iemand die grote droefheid, verlies of duisternis heeft doorstaan, het gemoed in onze muziek misschien wel kan waarderen. Maar ik denk dat muzikale voorkeuren niet verbonden zijn met geestelijke gezondheid. Het is dus ook mogelijk dat iemand donkere muziek kan waarderen zonder zwaarmoedig te zijn.

Nu we het toch over zwaarmoedigheid hebben, wat is je mening over de betekenis van het menselijk leven?
Er is geen betekenis, althans niet dat we weten. Velen beweren ergens een kennis te bezitten van hoe de vork aan de steel zit, maar er is geen definitief, onbetwistbaar antwoord. Onze primaire instincten zijn overleven en voortplanting. Dus dat is wat de meesten doen. Maar er zijn veel vragen over ons bestaan die niet worden beantwoord door geloof, wetenschap of geschiedenis, omdat ons niveau van begrip omtrent de wereld en de menselijke geest gewoon ontoereikend is. Maar of er nu een betekenis/doel is of niet, we weten tenminste één onbetwistbaar feit: “We zullen sterven.” Dus we kunnen net zo goed proberen iets te doen met ons leven.

Ik zag jullie lang geleden in België optreden. Wat zijn de plannen voor internationale concerten?
In december stond Madrid op het programma. In 2020 hebben we shows
in Italië, Rusland en Australië. Ongetwijfeld zullen dat er op termijn meer worden.

Wat maakt een goed metal-album?
Dat is een goede vraag. Ik zou vooral zeggen dat de muziek je aanspreekt en past bij de persoonlijke definitie van wat een metal-album goed maakt. Er zijn zoveel verschillende stijlen van bands onder de metal-genres dat het moeilijk is om één antwoord te geven dat voor iedereen zou werken.

Welke tricks voor tuning/uitrusting/productie gebruik je om zo’n zwaar geluid te krijgen?
We stemmen standaard af op A #, met zessnarige gitaren en bas. We gebruiken ook veel lage frequenties in ons geluid en verdubbelen soms onze versterkingsvervormingen met een fuzz-pedaal, zoals een Big Muff of Supercollider, maar we hebben elk verschillende opstellingen en versterkers. Voor het studiogeluid gebruikt ik meestal een combinatie van een ribbon en dynamische mic microfoon over de gitaar kabinetten waarbij de ribbon het lagere warmere bereikt dekt en de dynamische meer attack geeft. De bas werd opgenomen met 2 amps en cabs en een 3 mic opstelling. De versterkers werden ook erg luid opgenomen, waardoor meer lucht wordt verplaatst. Ook hebben we opgenomen in een goede soundroom
waardoor alles meer leven en sustain krijgt, dan wanneer je dat apart van de versterking doet, achter de knoppen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s