Asgrauw – De verwoestende kracht van een planeet aan het eind van haar latijn

De Nederlandse black metal scene floreert de jongste jaren dat het een lieve lust is. Je hebt ouwe rotten als Funeral Winds of Cirith Gorgor die niet aan stoppen denken en anderzijds stroomden er liters vers bloed de scene binnen. In het geval van Asgrauw dacht ik met een relatief nieuwe band van doen te hebben, maar het nagelnieuwe – overigens prima – “IJsval” bleek ondertussen toch al de vierde langspeler van het trio te zijn. We schotelden de band enkele vragen voor. (JOKKE)

IJsval” is reeds jullie vierde langspeler en hoewel ik het reilen en zeilen van de Belgische en Nederlandse black metal-scene toch vrij goed op de voet volg, beluister ik nu pas voor de eerste keer een plaat van jullie. Hoe moeilijk is het vandaag de dag voor een kleinere band als Asgrauw om gehoord en gezien te worden?
Hoewel we een bovengemiddeld actieve band zijn, leeft Asgrauw al tien jaar redelijk onder de radar. We zitten met ons repetitiekot weggestopt in het dorpje Groesbeek, waar de scene redelijk nihil is. Asgrauw is tot nu toe niet echt opgepikt door het publiek. Hoe dat kan weten we niet. Het heeft gewoon niet zo mogen zijn.

De interesse in Asgrauw lijkt me met “IJsval” nu wel écht gewekt te zijn. Ik zie veel positieve reviews passeren en ik las dat de vinylversie van de plaat al voor de releasedatum uitverkocht was (ook al zijn het maar 100 stuks). De meeste credits gaan natuurlijk naar jullie als band voor het schrijven van een killer plaat, maar in welke mate draagt ook het feit dat jullie nu bij Death Kvlt Productions zitten bij tot het groter bereik?
Dank voor de complimenten. Na de vorige releases hoorden we steeds de spreekwoordelijke krekels tsjirpen. Er kwam nauwelijks respons. Het feit dat we op een Japans label zaten dat enkel in die contreien actief is, zal daar wellicht toe bijgedragen hebben. Deze keer hebben we het iets anders aangepakt. We hebben voor “IJsval” enkele labels dichter bij huis benaderd. Death Kvlt Productions reageerde enthousiast. Het is een jong en fris label dat aan elke release voldoende aandacht schenkt. Het is geen dozenschuiver. Dat was voor ons voldoende reden om met dit Engelse label in zee te gaan voor een gelimiteerde plak blauw vinyl. Deze verkocht in de voorverkoop al in enkele dagen uit. Dat bleef vervolgens niet onopgemerkt bij andere labels. Er lijkt nu iets te gebeuren. Misschien is de tijd gewoon rijp voor Asgrauw.

IJsval” verschijnt ook digitaal, op tape (via Fòlkvangr Records) en CD (Pest Productions). Welke geluidsdrager geniet jullie voorkeur en hoe belangrijk zijn digitale platformen voor jullie om jullie muziek te verspreiden?
Onze bassist Kaos roept altijd: “Only physical is real!”. Vinyl heeft vanzelfsprekend onze voorkeur, alleen al vanwege het formaat van de cover. We schenken veel aandacht aan artwork. Tape is een prima cult medium, mits het goed is gedupliceerd. Want ook aan geluid besteden we steeds meer aandacht en een slecht gedubde cassette is ons een doorn in het oog. Wat dat betreft prevaleert CD. Voor elk medium is wel wat te zeggen. Helaas zijn in toenemende mate digitale platformen van belang. Wie heeft er tegenwoordig nog een cassettespeler in de auto? Wat dat betreft hebben wij begrip voor de trend om gelimiteerde items uit te brengen. Underground labels zetten geen grote hoeveelheden platen meer weg. Het is helaas niet anders.

Ik las in een ouder interview dat jullie het schijt hebben aan social media, maar uiteindelijk maken jullie er nu toch ook volop gebruik van. Frappant dat ik meerdere tegenstanders van het medium uiteindelijk toch steeds overstag zie gaan. Terratur Possessions is daar een recent goed voorbeeld van. Veel bands – en dan vooral in het black metal-wereldje – beweren enkel voor zichzelf muziek te spelen en schrijven. Waarom dan op een podium kruipen, platen uitbrengen en op social media zitten?
Goede vraag en dat is iets waar we zelf mee worstelen. Laten we vooropstellen dat we muziek voor onszelf maken en er niet mee bezig zijn wat het publiek leuk vindt. Als anderen het leuk vinden is het mooi meegenomen. Maar als je muziek maakt voor een ander dan ben je totaal verkeerd bezig. Dat is niet oprecht. Anderzijds moet muziek ook buiten de muren van de oefenruimte gehoord worden. We blazen echter niet graag hoog van de toren. Bescheidenheid siert, maar is ook een valkuil. We zijn onlangs uit onze comfortzone gestapt en zijn ons wat actiever gaan profileren op social media. Dat was meer ‘moeten’ dan ‘willen’. Het voelt ongemakkelijk voor een band die in de basis aandachtsschuw is.
Er is nog een ander punt waarom we niet onverdeeld positief zijn over social media. We spelen niet voor niks 2nd wave black metal. Twee van ons, ouwe rotten, waren in die tijd al actief in de black metal. Mooie tijden. De zwarte plaag werd verspreid via tape-trading en DIY gekopieerde magazines. Voor het bestaan van het ‘www’ was black metal in zekere zin mystiek. Je moest moeite doen om aan je muziek en informatie te komen. Internet neemt dat aspect weg.
Maar de wereld is veranderd. Ben je bescheiden, dan besta je niet. Schoorvoetend moesten we met de tijd mee als we ook buiten de oefenruimte gehoord wilden worden. Onze eeuwige knorremans Batr (“vroeger was alles beter”) was sceptisch. En dan hebben we Vaal, die niet eens een smartphone heeft. Gelukkig hebben we Kaos in de gelederen, die de promotiewerkzaamheden voor zijn rekening wilde nemen. Eerlijkheidshalve moet gezegd worden dat dit wél z’n vruchten afwerpt.

Asgrauw bestaat een decennium. Kunnen jullie tevreden terugblikken op de voorbije tien jaar? In welke mate verschilt het piepjonge Asgrauw van de band anno 2020?
De tijd is voorbijgeschoten. Asgrauw van tien jaar geleden is niet te vergelijken met nu. In de demo-periode was Asgrauw een rammelende, traditionele black metal band die te kampen had met wat personeelswisselingen. Sinds pakweg 2013 is er sprake van een stabiele line-up met drie bloedfanatieke lieden. Het gros van de tracks op het debuut “Schijngestalten” was nog een erfenis uit de rauwe demotijd. Daarna is Asgrauw een meer melodieuze, atmosferische weg ingeslagen. Ook is sindsdien het opnameproces volledig in eigen hand gehouden. Asgrauw heeft duidelijk twee gezichten. De studioband, en het podiumbeest. Live zijn we nog steeds die te snelle, ietwat rammelende punkband uit de begindagen. We willen een hoop energie overbrengen. De boel finaal slopen. Dat staat live voorop.

Heeft de realiteit de dromen van tien jaar geleden overtroffen?
Eigenlijk hadden en hebben we helemaal geen dromen en verwachtingen. We doen wat we moeten doen. Het komt zoals het komt.

Hoe zou je “IJsval” omschrijven vergeleken met diens voorgangers? Wat maakt “IJsval” jullie beste release tot op heden?
Iedere band vindt z’n laatste wapenfeit het beste. Maar ons debuut daargelaten, staan we nog steeds volledig achter onze eerdere releases. “Krater” en “Gronspech” klinken wellicht wat obscuurder en rauwer qua productie, doch de muziek verschilt eigenlijk weinig van wat je hoort op “IJsval“. Ook de split 7” vinyl op het bevriende label Zwaertgevegt vinden we nog steeds tof. We zijn echter deze keer nóg kritischer geweest op riffs en songwriting. Dat is een logisch proces. Qua productie zijn we behoorlijk gegroeid. Niet alleen Batr had inmiddels wat meer mix-ervaring. Ook hadden we een stel extra oren ingehuurd in de vorm van een professioneel master-engineer. Jory van Pitch Note Productions was zeer kritisch en heeft Batr het vuur aan de schenen gelegd. Talloze keren zijn mixversies over-en-weer gemaild tot iedereen een big smile op de bakkes had. Godverdomme wat klonk dat opeens hard!

Jullie voorgaande album “Gronspech” (2018) werd in lokaal dialect gezongen. Geldt dat ook voor “IJsval”? Ik ben benieuwd naar de teksten maar die houden jullie blijkbaar liever voor jullie zelf. Zijn teksten ondergeschikt aan muziek voor jullie?
Gronspech” is inderdaad in Groesbeeks dialect gezongen. Simpelweg vanwege het feit dat het ook om plaatselijke sagen en legenden gaat. Vaal en Kaos zijn geboren en getogen in Groesbeek en spreken het, overigens onverstaanbare, dialect. Verder zijn onze lyrics geschreven in het Nederlands. We maken muziek voor onszelf. Openbaar maken van teksten heeft daarom voor Asgrauw geen enkele toegevoegde waarde. De muziek is het belangrijkst, maar dat neemt niet weg dat teksten ergens over moeten gaan.

Thematisch gezien schetsen jullie op de nieuwe plaat de ondergang van de mensheid. Dat thema kwam op “Krater” (2016) ook al aan bod. Toen speelden jullie met het element ‘vuur’ terwijl nu ‘ijs’ aan bod komt. De mensheid is ondertussen op zo veel manieren aan zijn eigen einde aan het timmeren dat het bijna te absurd voor woorden is. Schuilen er misantropen in jullie?
Ironisch feit is dat enkele thema’s die we op “IJsval” bezingen kort na de opnames al zijn uitgekomen. Nu willen we niet de Nostradamus gaan lopen uithangen, maar toch… “IJsval” beschrijft de Apocalyps die ons te wachten staat. Niet alleen ijs (of juist het verdwijnen er van) komt aan bod. Maar ook water, vuur, epidemieën en het uiteindelijke verval van beschaving. Voor zover we van beschaving kunnen spreken. De verwoestende kracht van een planeet die aan het eind van haar latijn is. Uitgeput en uitgebuit door de plaag die ‘mens’ heet. Je zou het misantropisch kunnen noemen. Maar eigenlijk is het gewoon de harde realiteit.

Duivelaanbidding en kritiek spuien op religie zijn duidelijk niet aan jullie besteed. Wat is jullie mening over bands die het nog steeds nodig vinden om heilige huisjes in te trappen en – al dan niet op een theologische manier – de duivel bezingen?
Wat andere bands doen moeten ze zelf weten. Als black metal overtuigend wordt gebracht, dan is het goed. Dat kan alleen als een band zich met een thema kan identificeren. Teksten uitkramen over iets waar je totaal niks mee hebt, dat voelt niet oprecht. Dat doen we dan ook niet. Tegenwoordig lopen de kerken massaal leeg. Op dat gebied is er voor ons geen taak meer weggelegd. En eerlijk gezegd interesseert het ons ook geen reet wat een ander op zondagochtend allemaal uitvreet. Zolang ze ons er maar niet mee lastig vallen. Voor ons is niks heilig. We zijn ook niet bezig met zaken als occultisme.

Jullie hanteren een DIY-mentaliteit. Zo werd de plaat opgenomen en gemixt door jullie drummer Batr. Leggen jullie jezelf een zekere tijdsdruk op tijdens het opnameproces of maken jullie net gebruik van het voordeel over een eigen studio te beschikken zodat jullie kunnen werken wanneer het uitkomt?
Het debuut “Schijngestalten” is elders in de studio van een vriend opgenomen in een tijdsbestek van enkele uren. Dat hoor je op die plaat terug. Een soort live-geluid dat wel bij de rauwe stijl van dat moment paste. Een stijlverandering behoefde echter ook een andere benadering van productie. De opvolger “Krater” is daarom in eigen beheer opgenomen en gemixt door Batr, die op dat moment nauwelijks kaas van zulke dingen gegeten had. Nu nog steeds niet trouwens, maar dat terzijde. Sindsdien doen we niet anders. Het feit dat we kunnen opnemen wanneer we zin hebben geeft enorme vrijheid. We nemen ruim de tijd voor een album. Geen tijdsdruk. Een plaat is pas af als we ‘m zelf af vinden. Maar na ontelbare vastgelopen Cubase-sessies op Batr’s antieke Commodore 64 en ongeveer een miljoen mixversies te hebben geluisterd zijn we er ook vaak wel een beetje klaar mee. Dan moet het ook snel worden uitgebracht… Een computercrash ligt immers altijd op de loer.

Voor het artwork werken jullie sinds “Krater” samen met Jeroen Putman van de bands Owl en Nord. Zijn schilderwerkjes weten de sfeer van jullie platen perfect te capteren en doen me wat denken aan de eerste drie platen van Ulver, een band waarvan ook muzikaal gezien de invloeden niet ontkend kunnen worden. Welke andere bands hebben jullie geluid beïnvloed en wat vinden jullie van het latere Ulver?
Asgrauw’s geluid wordt door diverse bands geïnspireerd. Ieder van ons heeft toevallig een heel andere voorkeur. Uiteraard delen we een liefde voor 2nd wave Scandinavische black metal. Dimmu Borgir (t/m “Stormblast“), Emperor, Ancient, Dødheimsgard, Mactätus etc. Riffmeister Vaal houdt daarnaast van snijdende black metal. Urgehal, Tsjuder, Horna. Dat soort dingen. Kaos is dan weer van de energieke, militante rechttoe-rechtaan stoomtrein black metal en hardcore punk. Hij zorgt voor de nodige portie agressie binnen de band. Batr zit in de avantgarde en experimentele regionen en draait veel vage fusion-jazz. De experimenteerdrift kan hij gelukkig kwijt in zijn project Meslamtaea, al zorgt hij er wel voor dat Asgrauw muzikaal interessant blijft. De ongebruikelijke mix van voorkeuren binnen de band gaat gek genoeg goed samen. Er is een goede chemie. Iedereen draagt zijn steentje bij.
Ulver is inderdaad inspiratie. Vooral het experimentele “Vargnatt” en het magische “Bergtatt“. Het latere werk is bij vlagen prima te pruimen. “Shadows of the sun” is een parel van een plaat. Andere platen zijn te poppy. De olieverf panelen van J. Putman doen enorm denken aan de covers van de klassieke Ulver trilogie. Wat ons betreft dus een perfect match. Toevallig is Jeroen een goede vriend van ons dus de drempel was laag om hem te vragen.

Wat staat er zoal op de planning qua shows ter promotie van het nieuwe album? Wanneer mogen we jullie nog eens in België verwachten?
Werk en privéleven laten het helaas niet toe om vaak en ver op te treden. We zijn daarom erg selectief met accepteren van gigs. Voor een toffe show in België houden we ons uiteraard aanbevolen! We staan klaar om de boel te slopen.

Tenslotte wou ik het nog even over de Nederlandse scene hebben. Deze floreert de laatste jaren enorm. Je hebt aan de ene kant enkele oude rotten die hun streken nog niet verleerd zijn en aan de andere kant is er heel veel vers bloed van allerlei strekking. Vooral Gelderland lijkt een hotbed bij uitstek voor Nederlands zwartmetaal te zijn. Heerst er een gezonde dosis rivaliteit tussen bands en hoe verhouden jullie zich tot de rest van de scene?
Er gebeuren mooie dingen in Nederland en het aantal kwaliteitsbands dat boven komt drijven neemt toe. Rivaliteit onder bands voelen we niet. Het is geen wedstrijdje. Asgrauw is een entiteit dat zijn eigen pad volgt. We zijn behoorlijk op onszelf en maken niet echt onderdeel uit van een scene. Bands die we goed vinden verdienen onze support. We ervaren dat dit vaak wederzijds is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s