Na meer dan twintig jaar in de diepste underground van Duitsland te hebben gesluimerd en tal van demo’s, splits en EP’s te hebben uitgekotst, treedt Werwolf eindelijk uit de schaduwen met hun langverwachte debuutalbum “Satanic terror“. De albumtitel geeft al onverbloemd weer dat dit geen album voor de zachtmoedigen is. Deze Duitsers met nevenactiviteiten in o.a. Chaos Invocation, Ahnenkult, Blazing Dawn en Antiversum gaan immers resoluut voor rauwe, blasfemische black metal die nostalgie oproept en de liefhebbers van moderne black metal mogelijks zal afschrikken.

Vanaf de eerste gitaarriff tot aan de laatste ijzige toon ademt “Satanic terror” een half uur lang de sfeer van de late jaren ’90. Snelle, fanatieke passages zoals het titelnummer, het woeste “Temple of no light” en het onverbiddelijke “Whore of dead heaven” wisselen af met de kille, hypnotiserende secties van “…Of cursed places and desegrated graves“. De muzikale chaos wordt versterkt door een donkere, vintage productie die wat doet denken aan Sorhin’s “Apokalypsens ängel“. Werwolf bewijst dat compromisloosheid nog steeds leeft: geen melodieuze concessies, geen lichtpuntjes, alleen pure, geharde haat die door barbaarse drumpatronen aangedreven wordt. Sommige riffs zoals die vanaf 1:35 in “Shrine of faith” klinken heel bekend in de oren, alleen breken we er al enkele dagen ons hoofd over aan welke andere band ze kunnen toegewezen worden. Om maar te zeggen dat Werwolf niet bijster origineel klinkt — iets wat de band wellicht ook niet ambieert.

De balans tussen nostalgie en brute actualiteit zit snor op “Satanic terror“, maar qya dynamiek is er nog ruimte voor groei. Volgende keer graag nog zo’n mid-tempo kraker als “…Of cursed places and desegrated graves“. De plaat lijkt rechtstreeks uit een koude, vergeten grot van de blackmetalgeschiedenis te komen, maar tegelijkertijd klinkt de band scherp en intens en wordt de confrontatie met de luisteraar aangegaan. Het album slaagt erin ons terug te katapulteren naar een tijd waarin black metal nog onverbiddelijk en fanatiek was. Dat maakte hun show in de Antwerpse Music City in december 2024 met Sacris Ritus Vermes reeds duidelijk.

Kortom: Werwolf levert Satanische terreur af die zijn titel eer aandoet. Liefhebbers van ouderwetse, onversneden black metal zullen deze plaat omarmen, anderen zullen afgeschrikt zijn. En dat is precies de bedoeling.

JOKKE: 82/100

Werwolf – Satanic terror (Dominance Of Darkness Records 2026)
1. Satanic terror
2. Shrine of faith
3. …Of cursed places and desegrated graves
4. Temple of no light
5. Unholy trinity
6. Whore of dead heaven
7. Infernal devotion