goat torment

Antzaat – Een dystopische blik op de maatschappij

De laatste jaren doken er met Possession, Goat Torment, LVTHN en Absolutus tal van veelbelovende black metal bands uit de Belgische underground op. Een recente nieuwkomer is Antzaat die met haar eerste EP “Black hand of the father” meteen wist te overtuigen. De band staat aan de vooravond van een korte tour met het Poolse Blaze Of Perdition maar vond toch nog de tijd om ons te woord te staan. (JOKKE)

antzaat-ifp
(c) Djuna Keen

Heilgroet! Eerder dit jaar staken jullie plots de kop op. Met welk doel voor ogen werd Antzaat opgericht?
Antzaat is opgericht om de creatieve frustraties van de leden kwijt te kunnen en om de kleine Belgische black metal-scène aan te vullen.

Gitarist Ronarg kennen we van Ars Veneficium. Hebben de andere leden ook een verleden in andere bands?
Nihil speelt ook lead guitar bij Death Metal band Incult. Drummer Eenzaat en bassist Isaroth hebben een geschiedenis bij verschillende andere bands.

Wie zou vermoeden dat “Antzaat” één of andere mythische demoon is, slaat de bal compleet mis. Het betreft immers een oud vergeten Nederlands woord. Wat betekent het exact?
Antzaat is inderdaad een oud Nederlands woord. Als je een antzaat bent, ben je vijandig en haatdragend; dan ben je “tegen”. Wij hechten veel belang aan de lokale verankering, daarom hebben we gekozen voor een Oernederlandstalige naam.

Jullie hebben recent een eerste veelbelovende EP “The black hand of the father” uitgebracht. Wat bedoelen jullie met deze titel?
De meeste lyrics van de EP zijn gemaakt met een dystopische blik op de maatschappij. De zwarte hand van een duistere figuur bespeelt de massa als pionnen, zonder dat de pionnen het door hebben. Andere teksten zijn gebaseerd op occulte literatuur.

Toen ik de eerste promotievideo “Disciples of the Concrete Temple” zag, maakte ik meteen de bemerking dat het om de zoveelste band ging die qua visuele presentatie probeert te teren op de gehypte looks van het dezer dagen populaire Poolse Mgla; hoewel zij ook niet de eersten waren om zich door middel van hoodies en doeken anoniem voor te stellen. Snappen jullie deze kritiek en waarom is het anonieme zo belangrijk voor jullie? Het lijkt me natuurlijk ook een pak efficiënter om een kap over jullie hoofd te trekken dan de tronies telkens met corpsepaint te moeten besmeuren als jullie optreden.
Maskers, corpsepaint, zwarte kledij, leder, spikes, … Dit zijn allemaal typische kenmerken van metal die iedereen vrijuit kan gebruiken. Wij dragen hoodies en maskers omdat het perfect aansluit bij het muzikale concept. We zijn allemaal stukken van één geheel en proberen ons niet onherkenbaar te maken. Elk bandlid heeft zo zijn eigen symbool waarmee hij zich vereenzelvigt. Mensen hebben het recht om kritiek te uiten en wij hebben het recht om die te negeren.

antzaat-dotct
(c) Maaike Sanfrinnon

Jullie muziek leunt echter niet bij onze Poolse vrienden aan. Op de EP laten jullie vijf sterke black metal songs horen die eerder geïnspireerd zijn door Noorse black met pagan inslag à la Kampfar en Taake. Mijn collega Cas merkte echter ook sterke gelijkenissen op met het Finse Sargeist. Zo gaf hij aan dat de openingsriff van “Disciples of the concrete temple“ wel héél veel weg heeft van diens “Empire of suffering”. Wie beschouwen jullie zelf als jullie voornaamste inspiratiebronnen? 
Behexen, Satanic Warmaster, Darkthrone, Ulver en inderdaad Sargeist zijn enkele van onze inspiraties. Het kan inderdaad zijn dat “Disciples of the concrete temple” uw collega doet denken aan “Empire of suffering”, maar zeggen dat het er heel veel van weg heeft, vinden we wat overdreven.

Hoe groot is de uitdaging om origineel uit de hoek te komen voor een band als Antzaat?
Die is zeer groot, er zijn namelijk veel black metal bands die allemaal proberen origineel uit de hoek te komen. Veel dingen zijn immers al gedaan. Met “The black hand of the father” hebben we onze eerste stappen gezet. De toekomst zal uitwijzen waar deze ons gaan leiden.

Wat is voor jullie de waarde van een positieve of negatieve review? Houden jullie als jonge, nieuwe band rekening met kritiek (indien die onderbouwd is) of doen jullie stug jullie eigen ding?
Positieve reviews zijn altijd fijn om te hebben, maar wij zijn niet de mensen om compromissen te sluiten. Wanneer we kritiek tegenkomen die onderbouwd is én waar we ons in kunnen vinden, zullen we hier rekening mee houden.

Jullie zetten een krabbel onder een contract met het Belgische Immortal Frost Productions waar Ars Veneficium ook getekend is en diens zanger Surtur labeleigenaar is. Was het van meet af aan duidelijk dat jullie met hem in zee wilden gaan of was er ook interesse van andere labels?
Immortal Frost Productions was voor ons een logische keuze. We kennen Surtur en weten dat hij voldoende kennis heeft om ons vooruit te helpen. Verder maakt dit het ook gemakkelijk om combo-tours te doen met Ars Veneficium.

De samenwerking met Immortal Frost Productions lijkt in elk geval haar vruchten af te werken aangezien jullie weldra op een korte tournee vertrekken met Blaze Of Perdition en Ars Veneficium. Welke steden doen jullie allemaal aan?
Het plan was eerst om Nederland, België en Duitsland te doorkruisen, maar omdat de locatie in Nederland failliet is verklaard, zal het bij België en Duitsland blijven. De eerste dag stoppen we in café De Witte Non in Hasselt, voor ons bekend terrein. Zaterdag is het in Asgaard, Gent te doen en ten slotte rijden we door naar Löberschutz. Dit ligt halverwege Duitsland, dus ik verwacht weinig slaap.

Ik moet zeggen dat ik de productie van de EP erg geslaagd vind. Waar werd “The black hand of the father” vereeuwigd en hoe verliep het opnameproces?
Zelf zijn we ook tevreden. Ronarg begon met het schrijven van de muziek, die we dan oefenden en verder afwerkten. Toen we vijf nummers hadden, besloten we om een EP op te nemen. De drums werden opgenomen in Zwaneberg CC; de rest is home recording. Het volledige pakket werd vervolgens naar Owe Inborr van Wolfthrone Studios in Finland gestuurd. Met zijn ervaring in het genre, wisten we dat hij het er goed van zou afbrengen.

Zit er al nieuw Antzaat-materiaal in de koker en wanneer mogen we dit verwachten?
Er zijn momenteel nog geen plannen voor nieuwe opnames. Maar wees gerust, de tijd staat niet stil en nieuwe nummers zullen er komen.

Welke doelen staan er op jullie bucket list?
Tegenover doelen hebben we een redelijk nuchter standpunt. We hopen verder te kunnen gaan in de richting die we hebben ingeslagen en dat de mini-tour van dit weekend de eerste van vele is.

Het einde van het jaar staat weeral stilaan voor de deur. Met het zicht op de eindejaarslijstjes had ik graag enkele van jullie absolute toppers vernomen die dit jaar het levenslicht zagen. 
We zijn unaniem fan van de nieuwste release van onze tour-genoten Blaze of Perdition, genaamd “Conscious darkness“. Smaakvolle lange nummers met boeiende teksten.
Verder is ook de nieuwste van Der Weg einer Freiheit (“Finisterre“) het waard om vernoemd te worden. Blastbeats die geregeld worden afgewisseld met zachtere stukken.
Andere releases die ons kunnen bekoren zijn Azarath met “In extremis“, Night met “Raft of the world” en “Sanctimonious” van Attic.

Bedankt voor het interview en succes met de tour!

LVTHN – Eradication of nescience

LVTHN behoort met Enthroned en Goat Torment tot de sterkhouders in ons belgenlandje op het gebied van occulte (orthodoxe) black metal. We leerden de band kennen via de “Adversarialism” demo en “Illuminantes tenebrae” split met het machtige Lluvia die reikhalzend deden uitkijken naar een eerste langspeler. Deze is na twee jaar ploeteren eindelijk een feit. De opnames voor “Eradication of nescience” startten reeds in juli 2014 maar onder andere drummerperikelen vertraagden het hele zaakje. De kern van LVTHN bestaat uit het duo ZD en DS die voor de opnames (die plaats vonden in de Bulgaarse HH Studios) bijgestaan werden door CV en D. Met “Into death reborn” gaat de zweep er meteen op en onze vriend Lucifer wordt meermaals geprezen. De plaat dendert gelukkig niet de volle driekwartier door, want in de snelle stukken vervalt de band nogal snel in eenheidsworst. “Ecstatic liberation” en “My indignation” springen er met hun rockende ietwat verwrongen gitaarriffs dan ook positief uit. Met “Uncreation’s dance”, “Ascension into the palace of the dark gods” en de razende titeltrack vinden we drie songs op het debuut terug die ook deel uitmaakten van een rehearsal-demo uit 2014 die weliswaar in een zeer beperkte oplage van 66 stuks verspreid werd. Met “Radiant wolf” levert LVTHN hun beste song van de plaat af, waarin vooral ook de drummer positief opvalt. Op de krachtige maar toch nog ruwe productie en het knappe artwork van Business For Satan valt niets aan te merken. Puntjes van kritiek zijn dat sommige nummers wel heel inwisselbaar zijn en dat de vocalen iets afwisselender zouden mogen, maar qua instrumentbeheersing en uitvoering zit het helemaal snor. Nog net iets te vroeg om zich te meten met de allergrootste jongens die regelmatig op Nidrosian Black Mass-achtige rituelen te bewonderen zijn, maar op een volgende langspeler zou het wel eens prijs kunnen zijn.

JOKKE: 80/100

LVTHN – Eradication of nescience (Fallen Empire Records/Amor Fati 2016)
1. Into death reborn
2. Deus alienus
3. Ecstatic liberation
4. Ascension into the palace of the dark gods
5. My indignation
6. Radiant wolf
7. Uncreation’s dance
8. Eradication of nescience

Goat Torment – Laat alles zijn gang gaan

Het was jaren geleden dat ik nog oersimpele black-death wist te appreciëren. Kabaal zoals Beherit en Blasphemy was al lang uit mijn gehoorgangen verjaagd. Todat ons eigen Goat Torment op de proppen kwam met een ijzersterk debuut “Dominande tenebrae”. Hierover en nog veel meer wordt uit de doeken gedaan door bezieler van het eerste uur: de heer Kwel. (fLP)

7295608538_1a83a2d29b_z
Vorig jaar heeft zanger-bassist Guust jullie verlaten. Dat kwam als een verrassing, aangezien hij toch wel het gezicht van de band was. Wat heeft eigenlijk tot de breuk geleid?
Om te beginnen hebben KJ (ADDERGEBROED: Guust) en ik de band samen opgericht. Er zijn verschillende redenen waarom ik besloten heb hem uit de band te zetten. We hadden wat persoonlijke problemen met elkaar, maar dit is helemaal niet de oorzaak. Problemen waren op muzikaal vlak. Als iemand praat over hoe goed zijn band is, maar er eigenlijk bijna nooit iets voor gedaan heeft, begin ik me toch al vragen te stellen wat de bedoeling is van een band? Om erdoor een grotere naam te krijgen (als persoon)? En als je nog geen instrument kan spelen moet je al helemaal niets beginnen, iedereen kan bas spelen op 1 snaar. In de studio heb ik zelf altijd alle baslijnen opgenomen. Kortom, als ik over muziek wilde praten (ik bedoel hiermee: nummers maken, alles in elkaar steken,…) kon ik niet met hem praten, want hij had er geen verstand van. Als je blijft zeggen meer te oefenen thuis, maar ziet dat 2 maanden later het niveau nog altijd hetzelfde is, wel… Je kan geen kansen blijven geven. Op een bepaald moment is/was mijn geduld dan ook over.

Zelf had ik nog niet eens door dat “Dominande Tenebrae” uit was. Wellicht komt dat doordat het Duitse Amor Fati Productions een erg klein label is. Waren er nog andere kandidaten om de plaat uit te brengen? En waarom kozen jullie precies voor Amor Fati Productions?
Dominande Tenebrae” is uit sinds februari, begin dit jaar. Eerst op tape en cd en een maand later ook op lp. Amor Fati is inderdaad een kleiner label, maar als hij iets uitbrengt, krijgt je ook de volle 100% steun van hem. En ik denk dat is wat een label moet doen. Er waren nog andere kandidaten die het wilden uitbrengen, maar ik ben bij Amor Fati gebleven, daar we een mooie deal hadden, en het label tevens beter bij ons paste.

Goat Torment lijkt, met de steun van jullie label, meer en meer aftrek te vinden bij de Teutonen. Waar zien jullie het verhaal eindigen?
Wij doen ons ding en we zien wel waar we eindigen. Ik wil niets forceren, pushen, of heb niet het gedacht om ik-weet-niet-waar te staan op een podium. We laten gewoon alles z’n gang gaan. Ik wil geen band zijn die op een jaar alles heeft en alles krijgt, en 2 jaar later hoor je niets meer. Het belangrijkste is dat we doen wat we willen doen.

Jullie werken live met Rogier (ex-Bethlehem, Hell Militia & Weltbrand) op bas en Sebastian op tweede gitaar. Het is de bedoeling dat beide heren actief blijven in Goat Torment? Of is er een bepaalde reden dat het geen vaste leden zijn (ze hebben ook niet bijgedragen aan de opnames van “Dominande Tenebrae“)?
Rogier doet inderdaad live bas, Seb heeft 3 gigs gedaan vorig jaar, maar hij blijft niet als vast lid. Nu hebben we Nornagest die de 2de gitaar live doet. Die 2 blijven – in overleg met hun van tevoren – vaste live members bij ons (en zover dat onze agenda niet overlapt met die van Hell Militia/Enthroned). Er is zeker een reden waarom ze niet vast zijn. Nadat we KJ uit de band hebben gezet, waren S. en ik op zoek naar een nieuwe bassist. Na enkele repetities met 2, hadden we besloten dat het eigenlijk veel makkelijker gaat met 2. Met hoe meer je bent, hoe meer meningen je hebt, hoe meer problemen,… Dus tot nu zie ik alleen maar iets positief om met 2 door te gaan.

Jullie hebben al eens op Deathkult Open Air gestaan en heel wat prestigieuze optredens in binnen- en buitenland op de teller staan. Het gaat precies erg lekker! Zit er nog wat moois aan te komen? Is Goat Torment eigenlijk ooit van plan te touren?
Begin juli hebben we nog een optreden met Von (ADDERGEBROED: en Svartidaudi + Hell Militia) op de planning staan ergens in het zuiden van Duitsland. Verder is er nog niets dat vast staat. Het label wil wel een mini tour organiseren (4 dagen), maar daarvoor hebben we nog geen exacte datum gekregen. Voor volgend jaar hebben we wel al een aantal mooie dingen vastliggen, maar daar vertel ik voorlopig nog niets over.

Jullie zijn naar de Blackout Studio in Brussel getrokken. Jeremy (bassist in Enthroned) zat achter de knoppen en hij heeft uitstekend werk verricht. Ik vind het geheel echter iets te steriel en zuiver klinken, terwijl bij dit soort teringherrie het best wel organisch en chaotisch mag klinken. Wat vinden jullie daarvan?
Steriel en zuiver? Daar spreek ik je tegen! Oké, ik weet dat sommige mensen een onzuivere war-sound hadden verwacht van ons, maar dat wilden we niet met dit album, we wilden een iets wat zuivere klank maar ook niet té. Het klinkt nog steeds smerig en chaotisch zoals het nu is, als je het mij vraagt.

De andere snarenplukker van Enthroned, Olivier, verzorgde het voortreffelijke artwork, maar ik heb geen idee wat het moet voorstellen. Enlighten me!
Wat je ziet, is een gekroond beest, met een pauselijke tiara. Dit dier stelt de perfectie voor in zijn monsterlijke verschijning, namelijk “gevaarlijk”. Het toont ook de associatie aan van de 4 elementen. Het beest heeft 4 poten van landdieren (aarde), klauwen van vogels (lucht), het spuwt vuur (vuur), en is bedekt met schubben (water). Kwik, zwavel en zout zijn vertegenwoordigd met hun symbolen in de driehoek rond de cirkel van de mantra, waarvan de nek stijgt naar een 6 puntige ster (zie je niet op de cd cover): het symbool van de perfecte combinatie. Boven de symbolen van kwik, zwavel en zout vind je de tekens van de dierenriem.

Hoe belangrijk is imago voor een band als Goat Torment?
Het imago van de band is heel belangrijk, dit is een boodschap (die ook persoonlijk is) die we aan het publiek willen meedelen.

De naam Enthroned is al enkele keren gevallen. Mij werd ook eens gezegd dat Goat Torment een saaiere en meer logge kopie is van onze Belgische black metaltrots. Wat vinden jullie van die opmerking?
Hahaha, sorry maar nu moet ik wel lachen. Ik denk dat die persoon Enthroned helemaal niet goed kent dan. Het is niet omdat Nornagest live gitaar doet, Phorgath ons album heeft opgenomen in de Blackout Multimedia, en Neraath ons artwork gedaan heeft, dat we een cheap Enthroned rip-off zijn. Dit is trouwens de eerste keer dat ik dit hoor. Ik heb helemaal niets tegen kritiek, maar dit vind ik wel een goeie!

Tenslotte, toen ik een jaar of 15 was, had je Beherit, Bestial Summoning en Blasphemy die verantwoordelijk waren voor de grootste ketelherrie. Jaren heb ik het genre helemaal links laten liggen totdat ik recent terug wat oppikte: Teitanblood, Grave Miasma, Wrathprayer,.. Zeg eens, kennen jullie enkele niet voor de hand liggende voorbeelden in hetzelfde genre als Goat Torment?
Wat me inspireerde was voor Goat Torment was: Demoncy (“Joined in darkness”, en “Enthroned is the night”), Black Witchery, Truppensturm, Necros Christos, Impaled Nazarene,…

Goat Torment – Dominande Tenebrae

De geitenmishandelaars van Goat Torment, uit ons eigen Vlaanderland, komen opdraven met hun debuut “Dominande Tenebrae” na vorig jaar enkele mini’s uitgebracht te hebben. In den beginne had ik weinig uitstaans met de band, daar ik hun teringherrie van het kaliber Blasphemy en Beherit al een half leven ontgroeid was. Blijkbaar is die scene de laatste jaren enorm geboomd met het Amerikaanse Nuclear War Now Productions als hofleverancier. Goat Torment echter heeft onderdak gevonden bij het kleine, maar erg toegewijde Duitse Amor Fati Productions, die het kleinood uitbrengt als digipack, op vinyl en tape. Hopa! Mijn interesse voor “Dominande Tenebrae” werd gewekt door online te luisteren naar het tragere “Onwards to Judecca”, wat ongelooflijk log klonk en als een sirene op mijn nekspieren riep! Het album klinkt alles behalve rommelig en de gitaarsolo her en der zorgt voor meer muzikale diepgang. Geen angst echter; in het lekker bekkende “Angelwhore dominator” wordt er nog flink geknipoogd naar de Canadese Ross Bay Cult en nummers zoals “Titan fire” en het titelnummer knallen als een vliegtuig dat een wolkenkrabber ramt. De track “Dominande Tenebrae” doet trouwens hard aan Enthroned denken en die link wordt nog eens extra onderstreept door de gastbijdragen van Nornagest en Phorgath. Laatste staat ook in voor de productie en zijn gitaarbroeder van Enthroned, Neraath, verzorgt het voortreffelijke artwork. Het is me echter niet duidelijk wat ik van de sound moet denken. “Dominande Tenebrae” klinkt loepzuiver, perfect in balans en gewoonweg foutloos. Daar tegenover staat dat op deze manier heel wat ziel verloren gaat en het hele goedje te steriel klinkt, zeker de drums. Aan u de keuze! “Dominande Tenebrae” is een plaat die erg goed vermaakt en rechttoe rechtaan als een pletwals over alles en iedereen raast.

fLP: 77/100

Goat Torment – Dominande Tenebrae (Amor Fati Productions 2013)
1. My hands reach out
2. Titan fire
3. Dominande tenebrae
4. Onwards to Judecca
5. Abusing the weak
6. Angelwhore dominator
7. King of locusts
8. Invoking the dark gods
9. Bestial command