medieval prophecy records

Niaisny – Zastyły miesiac

In de meest recente batch van Medieval Prophecy Records zit een demotape die vanuit Wit-Rusland komt aangewaaid. Niaisny is de band van dienst, een naam die me niets zegt, kan ook niet anders want “Zastyły miesiac” is het eerste teken van leven. Wie er achter deze band schuilgaat kan ik niet zeggen en ook de tracklist is nietszeggend. Hoewel er wel degelijk meerdere separate tracks zijn, vallen er geen titels te ontdekken en ook Metal Archives en Discogs brengen geen opheldering. Muzikaal gezien brengt de black metal van Niaisny een ode aan de bands van de Russische Blazebirth Hall Circle als daar zijn Branikald, Forest, Raven Dark, Nitberg, Rundagor, Vargleide, Wotan Sølv en Yggrassil. De ene ideologisch gezien al met een heel wat fouter randje dan de andere getuige de Hitlergroet die ik op één van de bandfoto’s aantref. Of ook Niaisny onder de NSBM-noemer te scharen valt, kon ik niet meteen verifiëren, maar Medieval Prophecy Records wist me na publicatie van deze review toch te melden dat de band hen verzekerd had geen NSBM-ideologie na te streven. Productioneel gezien klinkt Niaisny wel beter dan de flarden muziek die ik heb opgezocht van de leden van dat overroepen BBH clubje. Ik moet vooral aan een band als Drudkh denken want ook hier is dat romantische oostblokgevoel inherent in de gitaarmelodieën en dramatische zangpartijen aanwezig. De basgitaar krijgt voldoende speelruimte en eist vooral in de wat rustigere passages de aandacht op. Absoluut geen foute demo.

JOKKE: 78/100

Niaisny – Zastyły miesiac (Medieval Prophecy Records 2021)
1. Zastyły miesiac

Effroi – Sinister omen

Nog even een tweede demo op de mensheid lossen en dan is het eindelijk tijd voor een langspeler van Effroi. Het zou een primeur zijn voor Medieval Prophecy Records daar het label, met een uitstekende neus voor zwartmetaal van eigen bodem, tot hiertoe voornamelijk demo’s en splits uitbracht van de bands waar het in gelooft. De twee nummers die op “Sinister omen” prijken, laten geen verrassingen horen voor wie de “Cryptic prophecies” demo en split met Crypts Of Wallachia ook al in huis heeft. Maar dat verwachten we ook helemaal niet van een band als Effroi. Er zijn voldoende andere spelers die hun black metal met tal van invloeden uit death metal, post-rock, folk, avant-garde of klassieke muziek injecteren. Deze heren houden het graag puur. Hun zwartmeaal klinkt gestript en ontdaan van overbodige franjes en focust zich op de kernemoties van het genre: een muzikale uiting van negativiteit en sombere gedachten. Ook qua bezetting gaat Effroi voor een less is more aanpak van zang, gitaar en drums. Bassist D is deze keer blijkbaar niet van de partij. De gitaarsound is lekker korrelig en de drums klinken organisch zoals dat zou moeten. Tsotha’s vocalen komen bovendien beter tot hun recht vergeleken met de wat monotone eerdere prestaties. De riffs blijven hangen en de twee nummers hebben een gevoel voor dynamiek door mid-tempo passages af te wisselen met up-tempo uitbarstingen. Dit sinistere voorteken doet uitkijken naar de op til zijnde langspeler. Voer voor wie destijds niet verder dan de iconische eerste platen van een Darkthrone of Gorgoroth geraakte.

JOKKE: 79/100

Effroi – Sinister omen (Medieval Prophecy records 2021)
1. Ominous winds
2. Battles in desolate regions

Regnum Tenebrarum – Des enfers

Met Selenite Scroll’s veelbelovende eerste demo nog vers in het geheugen, presenteren we u bij deze de eerste tapemanifestatie van Regnum Tenebrarum. Opnieuw een kakelverse Belgische blackmetalband die behoort tot “The ancient hounds” en waarbij de muzikanten er nog nevenactiviteiten op nahouden in Crypts of Wallachia, Orkblut, Phlegethon’s Majesty en het reeds aangehaalde Selenite Scrolls. Medieval Prophecy Records opereert zoals steeds als de dealer des doods. Wat me opvalt aan de bands die van dit clubje deel uitmaken, is dat elke speler toch wel een uitgesproken eigen identiteit heeft, ook al wordt het zwartmetaal ter meerdere eer en glorie van de jaren ’90 van het genre gebracht. In het geval van Regnum Tenebrarum manifesteert zich dat als een ode aan de oerdagen van de Franse blackmetalscene. Namen als Bekhira, Seth en Godkiller (doet me er aan denken dat ik diens “The end of the world” nog eens wat aandacht moet schenken) worden als inspiratie meegegeven en Regnum Tenebrarum is dan ook de eerste band van “The ancient hounds” die zich desbetreffend in de Franse taal uit. De droge en directe screamende vocalen van Cherna Dusha klinken erg vervaarlijk en blaffend, maar op het zangdepartement passeren ook heldere gezangen en meermaals vervult de stem tevens een verhalende rol. Deze eerste demo van Regnum Tenebrarum neemt ons dan ook mee naar het vervloekte jaar 1185 waar, in een ijskoud vergeten land, gehavend door de wind en waar mysterie alomtegenwoordig is, een man op het punt staat een reis te beginnen naar een andere wereld, die van de hel. De organische sound klinkt best krachtig, er wordt veel met dynamiek gespeeld en keyboards kleuren het reisverslag meestal met een grote dramatische geladenheid in. “Le porteur de lumière” springt er met zijn aanstekelijk mid-tempo riffwerk bovenuit, maar ook de twee andere meer up-tempo nummers moeten niet veel onderdoen. Opnieuw erg degelijke Belgische black metal.

JOKKE: 81/100

Regnum Tenebrarum – Des enfers (Medieval Prophecy Records 2020)
1. Intro
2. La nuit
3. Le piège des âmes
4. Le porteur de lumière
5. Outro

Selenite Scrolls – Spectral dirges from an eerie past

Er is heel wat activiteit in de blackmetalkrochten ten zuiden van de taalgrens en het grootste deel van die vuiligheid wordt door Medieval Prophecy Records naar boven gepompt. Deze keer is het de beurt aan Selenite Scrolls, een nieuwe blackmetalband waarvan we de leden ondertussen al kennen van o.a. Crypts of Wallachia, Orkblut en Phlegethon’s Majesty. Simultaan met deze release verschijnt ook een eerste demotape van Regnum Tenebrarum, die drie vierde van de line-up van Selenite Scrolls als gemene deler heeft. Bezige bazekes dus die zich groeperen onder de noemer “The ancient hounds”. Ondertussen weten we al van deze oude honden dat ze hun zwartmetaal liefst wars van moderne invloeden consumeren en ik vraag me dan ook af of deze muzikanten jonge wolven of eerder oude rotten in het vak zijn. In het geval van Selenite Scrolls worden demo’s van weleer van een Manes en Thorns geëerd. Ook Demoncy wordt as referentiepunt meegegeven, maar die link vind ik persoonlijk minder vanzelfsprekend. Maar de eerste twee Noorse referenties dus wel; het tempo van de drie nummers ligt dan ook grofweg héél wat lager dan wat we doorsnee in het genre gewend zijn, en zelfs als de drummer in opener “Chest of wisdom locked by Satan’s key” of “The echoing vaults of the underworld” een versnelling hoger schakelt, blijft het algemene aura een zekere rust en sereenheid uitdragen. Sfeervol, maar inherent droevig, spookachtig en uitzichtloosheid uitstralend toetsenwerk zorgt voor melodische accenten in de terneergeslagen mineurakkoorden die het gitaarwerk produceert. “Throne of thorns, lakes of lava” is met zijn tergend trage tempo dat een meditatieve trance opwekt mijn persoonlijke favoriet van de drie nummers die er op “Spectral dirges from an eerie past” prijken. Seleniet of engelensteen is trouwens een spirituele steen die beschermend, ontspannend en inzichtgevend werkt en contact met engelen en gidsen vergemakkelijkt tijdens meditatie, telepathie en divinatie of waarzeggerij. Ik snap de link met de muziek wel. Deze eerste demo van Selenite Scrolls moet het niet hebben van zijn veelvuldige tempowisselingen en haatdragende razernij, maar weet ons met zijn meeslepende en indringende mid-tempo black metal in zijn greep te houden.

JOKKE: 83/100

Selenite Scrolls – Spectral dirges from an eerie past (Medieval Prophecy Records 2020)
1. Chest of wisdom locked by Satan’s key
2. Throne of thorns, lakes of lava
3. The echoing vaults of the underworld

Effroi/Crypts Of Wallachia – Split

In afwachting van een tweede demo van zowel Effroi als Crypts Of Wallachia, brengen beide bands ten zuiden van de taalgrens een split 7 inch uit via Medieval Prophecy Records en Satanik Requiem. Zowel Effroi als Crypts Of Wallachia maken deel uit van een soort lokaal uitwisselingsproject voor gelijkgestemde zwartgeblakerde zielen. Zo zijn enkele leden van Effroi ook actief bij Gouffre, Eole Noire, Hertogenwald, Heinous, Dikasterion, Possession en Nartvind. De muzikanten van Crypts Of Wallachia houden er dan weer nevenactiviteiten bij Orkblut en Phlegeton’s Majesty op na. Via deze release slaan beide groepen de handen in mekaar. Effroi bijt de spits af. Over de eerste demo “Cryptic prophecies” schreven we vorig jaar dat de pure, traditionele old-school blackmetalklanken in de lijn van Gorgoroth, oude-Darkthrone en oude-Deathspell Omega verre van bijster origineel klonken, maar toch de juiste snaar wisten te raken. En dat is met het nagelnieuwe nummer “Black riders from outer darkness” niet anders. De sound is organisch, krachtig en ruw, zonder al te lo-fi te zijn en de zweep gaat er goed op. Zanger Tsotha klinkt wel nog steeds wat eentonig en zou wat meer variatie in zijn gekrijs moge leggen. Crypts Of Wallachia klinkt iets warmbloediger en legt meer nadruk op duistere fantasy melodieën door o.a. het integreren van toetsen, maar ook het grimmige riffwerk klinkt aanstekelijk. We worden als het ware terug gekatapulteerd naar een heidense wereld vol woelige en bebloede strijdvelden (mede dankzij het gebruik van samples van zwaardgekletter en strijdgewoel), imposante bolwerken en vuurspuwende draken. Motstander’s vocalen situeren zich ergens tussen raspende screams en heldere uithalen en bevatten heel wat verhalende emotie. Ook Crypts Of Wallachia trekt op “Woeful gleam upon snowy stronghold” de lijn van de eerste demo “Drifting in the devil’s maze” stug door en deze bende drakenridders bewijst nogmaals een band te zijn om in’t oog te houden. Bij de 7 inch zat een Medieval Prophecy Records flyer waarop een hele waslijst aan upcoming releases vermeld staat waar nog heel wat lekkers lijkt tussen te zitten. Laat maar komen!

JOKKE: 79/100 (Effroi: 75/100; Crypts Of Wallachia: 83/100)

Effroi/Crypts Of Wallachia – Split (Medieval Prophecy Records/Satanik Requiem 2020)
1. Effroi – Black riders from outer darkness
2. Crypts Of Wallachia – Woeful gleam upon snowy stronghold

Orkblut – Shadowmancer of the haunted knolls

Of de bandnaam geïnspireerd is door het gelijknamige album van het Oostenrijkse Abigor weet ik niet; wat ik wel weet is dat er in Wallonië een serieuze verontreiniging van het leidingwater moet geweest zijn, want de ene na de andere nieuwe black metal band komt er uit de ondergrond naar boven gesproten. Drie vijfde van de line-up van Orkblut is actief bij Crypts Of Wallachia en ongeveer dezelfde drie vijfde bij Phlegethon’s Majesty, enkel zanger Cherna Dusha houdt er blijkbaar geen muzikale nevenactiviteiten op na. Deze twee zwartgeblakerde bands zagen hun eerste demo via Medieval Prophecy Records uitgebracht worden; idem voor Orkblut, en “Shadowmancer of the haunted knolls” is al meteen een schot in de roos. Orkblut geeft aan door het oude werk van Arckanum en Denial Of God geïnspireerd te zijn en daar kan ik me wel in vinden. Nadat de inleidende pianoklanken en regendruppels van het inleidende “The thickets have eyes” weggestorven zijn, krijgen we uptemo zwartmetaal met grimmig riffwerk voorgeschoteld. Drummer Napast placeert tussen het vele uptempo geknuppel ook enkele welgeplaatste passages waarin hij zijn basdrums lekker laat rollen. Wat ben ik fan van diens warme organische sound. Cherna Dusha bewijst over een gedegen strot te beschikken want zijn krijsstem bevat veel diepte en variatie en draagt ver. De heldere samenzang die meermaals ingezet wordt, geeft Orkblut’s muziek een pagan randje en op die manier is de link met hun Zweedse referentie dus terecht. Sommige riffs en vocale passages dragen ook die typische Oost-Europese melancholie in zich. In het zeven minuten durende “Lugubre call over misty swamps” gebruikt de zanger zijn stem ook op een verhalende manier of om een soort klaagzang ten berde te brengen. Het nummer – en tevens ook de demo – komt met een cleane zangoutro aan een (veel te vroeg) einde. Top spul!

JOKKE: 83/100

Orkblut – Shadowmancer of the haunted knolls (Medieval Prophecy Records 2020)
1. The thickets have eyes
2. As Satan’s spark in breathless night
3. Ageless Sylvan labyrinth
4. Lugubre call over misty swamps

Phlegethon’s Majesty – Downward journey to Tartaros domains

We keren nog even terug naar de laatste dagen van 2019 want op kerstdag bracht Medieval Prophecy records twee interessante tapes uit: de eerste demo van Effroi en eveneens een eerste demotape voor Phlegeton’s Majesty waarin enkele leden van Crypts Of Wallachia huizen, namelijk gitarist Prizrak en bassist Zabrava. De keyboards die deels de sound van Crypts Of Wallachia vormen, blijven bij dit Phlegeton’s Majesty achterwege. Het label haalt invloeden van een Clandestine Blaze, Legion of Doom en Darkthrone aan, drie referenties waarin we ons wel kunnen vinden. De vier nummers zijn van overtollig vet gestript en grijpen terug naar de essentie van black metal: grimmige riffs, ijskoude atmosfeer, demonische en haatvolle vocalen en energiek drumwerk. De repetitieve trance opwekkende riffs van opener “Sibyl’s blood-magick divination” missen hun effect niet en transporteren je terug in de tijd waarin black metal niet onderhevig was aan allerlei hippe trends. De drie volgende nummers liggen in elkaars verlengde en dat is meteen ook de enige kanttekening die ik maak: iets meer variatie zou welgekomen zijn want nu is het al vrij moeilijk om de songs onderling te onderscheiden, en het zijn er slechts vier. In “Acherontic endless pilgrimage” ontwaar ik wel een melodieuze gitaarlead-achtige partij waarvan er best meer mogen geïntegreerd worden in toekomstige composities. Net zoals op Crypts Of Wallachia’s “Drifting in the devil’s maze” is de sound van “Downward journey to Tartaros domains” erg goed voor een demo met extra aandacht voor de klanken in de lage regionen; geen superschel geluid dus. Thematisch gezien wordt er inspiratie gevonden in de Griekse mythologie. Zo verwijst de bandnaam naar een rivier die in Hades, de Griekse onderwereld, vloeide. De titel van de demo bevat dan weer een referentie naar de Griekse hel. Sterk spul van opnieuw een nieuwe speler in onze bloeiende black metal-scene. En extra punten voor Medieval Prophecy Records die een groot aandeel heeft in de aanvoer van nieuw Belgisch black metal-talent.

JOKKE: 81/100

Phlegethon’s Majesty – Downward journey to Tartaros domains (Medieval Prophecy Records 2019)
1. Sibyl’s blood-magick divination
2. Drowning in the Cocytus maelstroms
3. Nekromanteion stygian gateways
4. Acherontic endless pilgrimage

Effroi – Cryptic prophecies

In de buurt van Verviers loopt een stel black metal-maniakken rond die de buurt teisteren en ‘schrik’ aanjagen met hun diabolisch zwartmetaal. Band van dienst is Effroi met leden van o.a. Nartvind (RIP), Dikasterion, Hertogenwald, Possession, Heinous, Eole Noire en Gouffre. Wie deze demonische orkestjes volgt, weet al min of meer wat er van Effroi en diens eerste demo “Cryptic prophecies” verwacht kan worden: black metal volgens de oude school, wars van alle moderne trends en terend op lang vervlogen tijden toen Gorgoroth nog iets voorstelde, Darkthrone nog onvervalste black speelde, Deathspell Omega de dissonante toer nog niet opgegaan was en Judas Iscariot ons in vervoering bracht met diens rammelend zwartmetaal. De sound van “Cryptic prophecies” is ruw en kent een heus live-gevoel. Scherpe hoekjes werden niet weg gevijld en zelfs D’s basgitaar weet doorheen het hels lawaai te penetreren. Bij momenten denk je het vervolg van de gitaarriffs te kunnen mee zoemen, maar dan kiest gitarist Infame toch plots voor een onverwachts akkoord. Wereldschokkend is het allemaal niet, maar dat lijkt me ook allerminst het opzet van Effroi te zijn. En ondanks het feit dat zanger Tsotha wat gevarieerder zou mogen krijsen, weet Effroi toch dat vuur voor old school black metal op te wakkeren bij ondergetekende. Een band om in’t oog te houden met andere woorden. Een tweede demo zou trouwens niet al te lang meer op zich moeten laten wachten.

JOKKE: 74/100

Effroi – Cryptic prophecies (Medieval Prophecy Records 2019)
1. Introduction
2. Impurity
3. Master of shadows
4. Realm of the eternal dark

Crypts Of Wallachia – Drifting in the devil’s maze

Laat u vooral niet afschrikken door de nogal knullige satansfiguur die op de hoes van “Drifting in the devil’s maze“, de debuutdemo van Crypts Of Wallachia prijkt, want de muziek klinkt serieuzer dan het coverontwerp. Over de origine van de band is niet veel geweten, maar naar ’t schijnt zou het om een allegaartje aan nationaliteiten gaan. Wat wel als een paal boven water staat, is dat de heren Motstander (zang), Prizrak (gitaar), Zabrava (bass), Demonichen Dukh (synths) en Capcaun (drums) een voorliefde voor simpele oeroude black hebben. Het soort zwartmetaal waarbij het om een naargeestige sfeer draait, waarbij sporadische keyboardklanken het geheel in de middeleeuwen situeren, de zanger een lekkere raspstrot heeft en de drummer, ondanks dat hij behoorlijk repetitief doorknuppelt, niet per se de snelste wil zijn. De melodische riffs van opener “Lunar thirst of the undead wolf” nestelen zich langzaam in je geheugen en bij het daaropvolgende “The howling ghouls of Houska” is dat niet anders. Motstander wisselt hier zijn roepende zang af met heldere verhalende vocalen wat in samenspel met de keyboards voor een episch momentje zorgt. “Mournful horizon devours the scarlet sky” klinkt een tikkeltje ruwer en doet me soms wat aan de begindagen van Enthroned denken. In het afsluitende “Bottomless dungeons of Characith” neemt Demonichen Dukh de leidersrol op zich en wentelen keyboardklanken zich rond een monotone gitaarriff waarover Motstander op grimmige toon zijn verhaal vertelt. Wie nog namen wil horen, kan aan de hand van Moonblood en Judas Iscariot waarschijnlijk wel een idee vormen van wat er op “Drifting in the devil’s maze” te beleven valt. Hoewel we hier met een demo van doen hebben, is het geluid erg goed te pruimen. Medieval Prophecy Records heeft met Crypts Of Wallachia opnieuw een interessante vis uit de ondergrondse wateren opgevist. Het label is op korte termijn een leverancier van interessant spul geworden dat ik bijna blind zou kunnen aanschaffen.

JOKKE: 79/100

Crypts Of Wallachia – Drifting in the devil’s maze (Medieval Prophecy Records 2019)
1. Lunar thirst of the undead wolf
2. The howling ghouls of Houska
3. Mournful horizon devours the scarlet sky
4. Bottomless dungeons of Characith

Heinous – Lucifer vult

Na de goed onthaalde eerste demo die eerder dit jaar verscheen, slaat Heinous reeds een tweede keer toe in de vorm van een twee-songs-tellende EP waarvoor het Belgische Medieval Prophecy Records en het Nederlandse New Era Productions de handen in mekaar sloegen. De Nidrosian black metal bands die bij de demo als referentiepunt werden aangehaald, zijn nog steeds toepasbaar op de vurige en vinnige black van onze landgenoten. Ook de stokoude Finse invloeden blijven latent aanwezig en voeg daar gerust ook maar een oer-Franse invalshoek bij. Nieuw element zijn de keyboards die in “Maudits” voor een atmosferische toets zorgen, hoewel Heinous (gelukkig) wel voor een ruwe en vuile sound heeft gekozen. Het thrashy randje zit bovendien nog steeds aan de zwartmetalen fundering vastgekoekt en gas wordt er zelden teruggenomen. De zanger zet eveneens een goede prestatie neer en zoekt aan het einde van “Maudits” uit hoe ver hij zijn stembanden kan uitrekken. Sterk nummer! Van deze band met o.a. bassist Sabathan (ex-Enthroned, Slaughter Messiah) en gitarist Rodrigue Soudant (Slaughter Messiah) in de gelederen, gaan we hopelijk nog veel horen. Laat die eerste langspeler maar komen!

JOKKE: 80/100

Heinous – Lucifer vult (New Era Productions/Medieval Prophecy Records 2019)
1. Temple’s fall
2. Maudits

(meer…)