In de meest recente batch van Medieval Prophecy Records zat weer heel wat lekkers om onze tanden op stuk te bijten. Zo was er ondermeer het fenomenale debuut “Channeling the egregore” van Selenite Scrolls dat grote kans maakt om ons album van het jaar te worden, maar laat ons misschien nog niet op de zaken vooruit lopen.

Een andere toprelease in deze drop is “Countless dawns of blood an iron“, de tweede langspeler van het Spaanse Stygian Storm en opvolger voor het debuut “The flame of rebelllion never dies” dat in augustus 2024 door de tripartite Escafismo Records, Abyssal Spectra en Cold Northern Breeze Records uitgebracht werd. Voor deze opvolger ging Stygian Storm zoals gezegd de samenwerking aan met onze vaderlandse trots qua blackmetallabels – de CD is reeds te verkrijgen en de vinylversie zal later op het jaar uitkomen.

Achter Stygian Storm schuilen de uiterst productieve muzikanten Tyrant (drums, gitaren, keyboards en cleane zang) en Crucifier (zang en bas), twee figuren die al enkele jaren hun sporen verdienen binnen de obscure Spaanse blackmetalscene. Hun cv leest als een catalogus van groezelige cultnamen: Crucification, Calderum, Bloodsoaked Necrovoid, Nagyszeben en Prophets of Doom passeren allemaal de revue. Van die laatste verscheen eerder zelfs al werk via Medieval Prophecy Records, wat de link met de nieuwe broodheer alleen maar logischer maakt.

Hoewel de band afkomstig is uit Barcelona, roept de hoes veeleer beelden op van verlaten bergforten, winterse ruïnes en vergeten koninkrijken dan van de Catalaanse kustlijn. De combinatie van het bloedrode logo en het vervallen kasteel op de achtergrond voelt bovendien aan als een subtiele verwijzing naar klassiekers uit de meer middeleeuws getinte blackmetalschool, denk aan “Rebirth of the middle ages” van Godkiller, “From behind the light” van Wallachia of “Invoking the ancient” van Evilfeast.

Ook muzikaal ademt “Countless dawns of blood and iron” diezelfde nostalgische geest. Opvallend is vooral hoe prominent de keyboards al eens aanwezig durven zijn. Waar synthesizers vroeger nog als vloeken in de satanische kerk beschouwd werden, vormen ze hier een essentieel onderdeel van de sfeeropbouw. Tijdens de acht minuten durende opener “The last stand” krijgen de toetsen zelfs geregeld de hoofdrol toegewezen, zonder dat de fundamentele kracht van Stygian Storm verloren gaat: ijzige, meeslepende riffs die voortdurend balanceren tussen melancholie, heroïek en pure vernietiging.

“The scartlet knight” rijgt alles en iedereen op medogenloze wijze aan zijn zwaard terwijl “The king who never dies” meer ruimte biedt voor dynamiek. Vooral de ingetogen passage met sereen clean gitaarspel en verrassend sterke heldere vocalen toont aan dat Stygian Storm meer in huis heeft dan louter primitieve razernij. Galopperende ritmes en epische melodieën versterken daarbij het middeleeuwse karakter van de composities aanzienlijk.

Ook “The flame of rebellion still burns” weet te overtuigen dankzij de wisselwerking tussen rockende passages en opzwepende blastbeats, terwijl “Through the ruins of a world forgotten” het tempo bewust terugschroeft en sterk inzet op spoken word en atmosferische opbouw. “Over the chasm we ride in silence” breit een ingetogen einde aan een wervelende plaat die over haar volledige speelduur van ongeveer een half uur de ganse rit blijft boeien en bewijst nogmaals dat Stygian Storm met diens heldere zangpartijen niet op zijn bek gaat.

Wat Stygian Storm uiteindelijk zo sterk maakt, is de coherente totaalvisie achter deze muziek. IJzige tremoloriffs, een primitieve maar sfeervolle productie, hypnotiserende songstructuren, de afwisseling tussen rauwe screams en geslaagde cleane vocalen én vooral het constante middeleeuwse aura zorgen ervoor dat “Countless dawns of blood and iron” aanvoelt als een tocht door vervallen kastelen en vergeten slagvelden.

De Satyricon-invloeden die overduidelijk op het debuut aanwezig waren, hebben plaatsgeruimd voor referentiepunten als oude-Darkthrone, Moonblood en sommige mediterrane/Iberische blackmetalbands en de productie is er met rasse schreden op vooruit gegaan zonder diens underground flair te verloochenen.

Dat Medieval Prophecy Records Stygian Storm omschrijft als de beste Spaanse blackmetalband van het moment klinkt misschien ambitieus, maar na het beluisteren van deze plaat valt daar bijzonder weinig tegenin te brengen.

JOKKE: 87/100

Stygian Storm – Countless dawns of blood and iron (Medieval Prophecy Records 2026)
1. The last stand
2. The scarlet knight
3. The king who never dies
4. The flame of rebellion still burns
5. Through the ruins of a world forgotten
6. Over the chasm we ride in silence