venom

Hertogenwald – Esprit tellurique primitif

Bij de naam Hertogenwald denkt iedere rechtgeaarde black metal-fan natuurlijk meteen aan het slotnummer van Enthroned’s tweede plaat “Towards the skullthrone of Satan” waarop Venom’s Cronos te horen is. De song verwijst naar het Hertogenwoud, een groot Ardens bos in het uiterste oosten van België aan de grens met Duitsland en een “nieuw” black metalcollectief vond het woud wel passend bij hun concept van natuurverering en heidendom. Hertogenwald is een Belgisch-Frans woudlopersclubje waarbij de fransozen Guido Saint Rock (gitaar en synths) en Alrinack (zang, bas- en akoestische gitaar) de samenwerking aangaan met de Waalse drummer S. Nihil die we ook van Nartvind kennen. Hoewel het trio al sinds 2007 operatief is, brengt Medieval Prophecy Records nu pas diens eerste demo “Esprit tellurique primitif” uit. Het woordje “primitief” uit de titel is zeker ook van toepassing op de archaïsche black die we dertig minuten lang op ons afgevuurd krijgen. De sound kraakt en piept en de sfeer is er één van vuiligheid en aardse vergankelijkheid. De gitaarriffs zijn repetitief net zoals de continu doorhakkende drums die na een tijdje wel eentonig worden. Een andere drumbeat op tijd en stond zou de dynamiek zeker ten goede komen jongens! Alrinack zorgt gelukkig wel voor nog wat variatie door hoge screams af te wisselen met dieper gegrom waardoor het lijkt alsof er soms twee verschillende gekeelde speenvarkens te horen zijn. Af en toe gooit hij ook een spoken word stukje in de strijd waarbij opvalt hoe bijtend en agressief dat Frans wel niet klinkt. Links en rechts fleuren een keyboardlijntje of een stukje akoestische gitaar de boel wat op, maar over het algemeen is de sfeer bedrukkend en gitzwart. Wie in de jaren negentig is blijven hangen en een afkeer heeft van vooruitgang zal hier misschien wel plezier aan beleven. Ondanks dat we hier met een eerste demo te maken hebben, had ik toch iets meer verwacht van een band die reeds twaalf jaar actief is. Als luistertip kan ik “Réminiscence” aanbevelen, het beste nummer van de demo.

JOKKE: 68/100

Hertogenwald – Esprit tellurique primitif (Medieval Prophecy Records 2019)
1. Purification (Introduction)
2. L’Haleine du marais
3. L’Œil de l’arbre
4. Anamnèse (Interlude)
5. L’Avertissement du crapaud
6. Réminiscence
7. Le noir chemin de l’Erèbe (Fin)

Malokarpatan – Stridžie dni

Als Pede van Alkerdeel je een plaatje aanraadt, mag je ervan uitgaan dat het geen Studio 100 black metal zal zijn. En dat is met de debuutplaat “Stridžie dni” (“The witching days” in het Engels) van het Slovaakse Malokarpatan allerminst het geval. Dit helse trio is qua muzieksmaak dertig jaar geleden blijven hangen, toen de kogelriemen, het leder en de spikes de standaardoutfit (en niet enkel de uitgaansoutfit) vormden voor de speed metal, thrash en black metal fanatiekelingen. De logo’s van Venom, Tormentor, Negative Plane, Katharsis, (oude) Metallica, Darkthrone of Master’s Hammer vallen waarschijnlijk te spotten op de opgenaaide patches die de bandleden hun garderobe sieren. “Stridžie dni” is opgedragen aan het platteland van West- Slowakije met al zijn groteske mythen en overlevering. Alle teksten zijn geschreven in het lokale dialect en bezingen folkloristische legendes gebaseerd op landelijke hekserij, dronkenschap en nationale trots. Net als de Slovaakse ziel zelf, zijn de nummers vaak zowel grimmig als humoristisch, zowel vrolijk als melancholisch tegelijk. Het folklore element uit zich in het mooie artwork en de vele interludes en samples van oude lokale films en houdt zich mijlenver weg van de Finse hoempapa toestanden. Kenmerkend voor de plaat is dat deze ondergedompeld is in een hels reverb bad en de dronken holbewoner screams slash hysterische vocale capriolen toveren een brede grijns op mijn tronie. Het spelplezier spat ervan af en hoewel de plaat allesbehalve zo strak als een te kleine lederhosen klinkt, vervalt men niet in dronkenmansgebral. Onmogelijk om tijdens het beluisteren van deze negen splinterbommen je luchtgitaar niet uit de kast te halen om de raspende riffs en bij wijlen catchy melodieuze solo’s na te bootsen. Liefhebbers van Disney metal lopen echter wel het best in een grote boog rond deze release. “Old” en “school” zijn de twee kernwoorden voor deze release.

JOKKE: 82/100

Malokarpatan – Stridžie dni (Hexencave Productions/ Invictus Productions/Sky Burial Productions 2015)
1. Metelica a kúrnava sa žene nad krajem
2. Kýho besa mi to tá stará ohyzdná striga do pohára nalála
3. Na kríllach cemnoty do horských úbočí zostupuje posol moru a hniloby
4. O víne, kterak učený Hugolín Gavlovič z Horovec vyprával
5. Stridžie dni, kedy neradno po slnka západe vychádzat, ni perí drápat
6. Starý z hory, čo zver svoju budzogánem pobil
7. O jedném, čo pijatikou rozum si pomúcil a nakonec v chléve prenocovat musel
8. Z jazera ozruta, s volíma rohama a telom chlapiny
9. Popolvár najväčší na svete, šarkanobijca a bohatier

Horned Almighty – World of tombs

Er zijn niet veel black metal bands die zo hard de ballen uit je broek rocken als Denmark’s finest Horned Almighty. Het vierde album “Necro spirituals” uit 2010 was een kraker van jewelste. Benieuwd of de nieuwe plaat “World of tombs” deze nog kan overklassen. Als de titeltrack uit mijn boxen knalt, is mijn eerste constatering dat het totaalgeluid lichtjes richting death metal (of death ’n roll in dit geval) opgeschoven is, voornamelijk door de eerder grunt achtige vocalen van brulboei Smerte, die we ook nog kennen van het terziele gegane Exmortem. Stilletjes hoop ik dat dit geen trend is die op het hele album doorgetrokken wordt.  Een cover van Autopsy die op de tracklist prijkt (“Twisted mass of burnt decay”) en het ontbreken van corpsepaint op de leden hun smoelwerk, doen dat vermoeden nog meer versterken. Vanaf “Diabolical engines of torment” slaat de vlam echter in de pan en keert de band naar het vertrouwde black ’n roll geluid terug. Het kwartet rockt als een tiet middels opzwepende gitaarwerk, hakkende drums en een hevig ronkende bass, die als de drijvende kracht beschouwd kan worden. In “This unholy dwelling” en “Plague propaganda” gaat het nog meer de thrashy punk richting uit en waart de geest van oude Bathory en Venom rond. Je hoofd stilhouden op deze niet aflatende stroom aan compromisloze vernielende blackened metal is onmogelijk. Soms wordt even wat gas teruggenomen (“In torture we trust pt. II” of het met momenten haast doomy “Blessed by foulness”) om vervolgens weer geen spaander heel te laten in “This unholy dwelling”. Op zich niets nieuws onder de zon op dit vijfde album en “Necro spirituals” wordt niet overklast , maar de black ’n roll klinkt wel verdomd lekker. Liefhebbers van Carpathian Forest, Khold, Impaled Nazarene of de later Darkthrone zullen hier een vette kluif aan hebben. Ik denk dat deze band vooral live ook in staat is een heus feestje te bouwen.

JOKKE: 80/100

Horned Almighty – World of tombs (Scarlet Records 2014)
1. Intro
2. World of tombs
3. Diabolical engines of torment
4. Unpure salvation
5. Plague propaganda
6. …Of flesh and darkness
7. In torture we trust pt. II
8. This unholy dwelling
9. Blessed by foulness
10. Twisted mass of burnt decay