Verwoed – De eeuwige zoektocht naar waarheid en spirituele bevrijding

We hebben er lang op moeten wachten, maar na de veelbelovende EP “Bodemloos” uit 2016 is er nu eindelijk een langspeler van Verwoed, één van de vaandeldragers van de NLBM-scene. Ik liep Verwoed mastermind Erik op Roadburn tegen het lijf en hij was ontzettend blij dat “De val” nu eindelijk op de mensheid losgelaten kan worden. Er is in tussentijd zelfs al nieuwe muziek geschreven. Maar eerst hebben we het met de gepassioneerde multi-instrumentalist nog even over die nieuwe plaat die onze verwachtingen overtrof en ongetwijfeld erg hoog in onze jaarlijst zal eindigen. (JOKKE)

(c) Jostijn Ligtvoet

Dag Erik!We spraken elkaar de vorige keer in oktober 2016 naar aanleiding van de release van Verwoed’s debuut EP “Bodemloos”. Ben je tevreden over hoe deze release onthaald werd en de shows die in de nasleep ervan volgden?
Hoi Johan. Jazeker. “Bodemloos” werd erg goed onthaald, onder anderen door jullie, en heeft ervoor gezorgd dat we een aantal goede live performances hebben kunnen doen in Nederland en Duitsland; live optredens die de groei van Verwoed enkel ten goede zijn gekomen.

Ik zag je driemaal aan het werk met Verwoed en telkens lijkt het alsof je je op het podium van de rest van de wereld afsluit om zo volledig in de muziek en je performance op te gaan. Wat gaat er de laatste minuten in je om alvorens de bühne te betreden en hoe beleef je de performance an sich?
Hoe ik op het podium ben, is een voortzetting van de uren die opbouwen voorafgaand aan het optreden. Een combinatie van spanning, focus, angst, verrukking… Een onbeschrijfelijk en compleet gevoel dat eerlijk gezegd met geen enkel ander gevoel te evenaren valt. Ik begeef me op een terrein waar alles kan en mág gebeuren. Zodra we daar staan, komt telkens het besef dat dit niet alleen meer van mij, maar van iedereen is. Ik zou het niet zozeer een ‘performance’ noemen, zoals jij dat doet, omdat dat impliceert dat er van tevoren is nagedacht over bepaalde gedragingen op het podium. Ik laat me volledig bezinnen in het moment en ga erin op. Ik ben mezelf niet meer. Er is geen sprake meer van ego en er is geen sprake meer van mij als persoon.

Voor live shows heb je je met talrijke muzikanten weten te omringen waarbij sommigen hun rol verder gaat dan louter het oppakken van hun instrument voor een concert. Gitarist Michael Bertoldini is tevens labelbaas bij Argento Records die je releases uitbrengen en bassist JB van der Wal zat voor de tweede keer achter de knoppen voor de opnames. Beschouw je de live-muzikanten louter als sessielid of sta je ervoor open dat ze ook actief mee deelnemen aan het schrijfproces of dat ze als klankbord voor nieuwe nummers fungeren?
Vooropstellend is het creatieve proces nog steeds van mij. Dit neemt echter niet weg dat de groei en ontwikkeling die Verwoed de afgelopen jaren, van studioproject naar een volwaardige live band, heeft meegemaakt en de optredens die we hebben gedaan, een aanzienlijke doch subtiele invloed hebben gehad op de manier waarop er gewerkt wordt. De muzikanten die Verwoed op het podium vertegenwoordigen hebben een al dan niet onbewuste invloed op de muziek.

De titels “Bodemloos” en “De val” lijken onlosmakelijk met mekaar verbonden te zijn, een vermoeden dat ook versterkt wordt door opnieuw voor het abstracte artwork van Terzij de Horde’s Joost Vervoort te kiezen. Zijn beide releases thematisch met mekaar verbonden?
Zeker, maar niet bewust. Thematisch gezien spreken beide platen volgens mij voor zich en spreken ze boekdelen.

Het artwork intrigeert me enorm en het lijkt wel alsof er ondanks haar abstracte vorm een link met de songtitels terug te vinden is. De twee blauwe lichtbundels kunnen als watervallen in een helrode grot geïnterpreteerd worden (“De val”). Er valt ook wel iets van een slangenkop in het ontwerp te bespeuren (“Vergif”). Je kan de twee lichtbronnen ook als ogen beschouwen (“Het bedriegende oog”) of als licht op zichzelf (“Verder van het licht”). Wat symboliseert het ontwerp voor jou? 
Joost heeft zichzelf wederom enorm overtroffen… Wat hij hier heeft gecreëerd is prachtig, treffend en volledig zijn interpretatie van “De val“. Het schilderij symboliseert voor mij alles waar Verwoed voor staat. Laat het voor zich spreken.

De dood is heel aanwezig in Verwoed’s teksten. Zo bevat het nummer “Vergif” o.a. de tekstregels “In Death lies salvation and in Death we shall be / Liberation! Salvation!” Ik heb het voorbije jaar veel nagedacht over de dood, niettemin door mee te leven met Michiel Eikenaar’s harde strijd die spijtig genoeg fataal afgelopen is. Denk je dat jouw beeld en idee van de dood zouden veranderen als je morgen te horen zou krijgen dat je resterende tijd op aarde akelig dicht voor de deur zou staan?
Ongetwijfeld… Het is lastig om hier antwoord op te geven gezien ik niet zozeer in hypotheses geloof en het nut er niet bepaald van inzie — maar door de afgelopen periode in mijn leven, en vooral het overlijden van Michiel, iemand voor wie ik ontzettend veel ontzag heb en gelukkig veel wijsheden mee heb kunnen delen tijdens de weinige, maar zeer krachtige, gesprekken die wij met elkaar hebben gehad, ben ik hier wel meer over gaan na denken.

Een titel als “De kwelling van het bestaan” klinkt heel nihilistisch en levensmoe. Worstel je met het leven en het aardse bestaan?
Hier hebben we het in 2016 kortstondig over gehad en ik vind het interessant dat je deze vraag stelt. Levensmoe: zeker niet. Maar de worsteling en het gevecht met het leven zoals wij het leven en de – zo voelt het nu althans – eeuwige zoektocht naar waarheid en spirituele bevrijding, blijft voor mij altijd een heel echt gegeven; iets wat me dagelijks bezig houdt, dus dit hoor je vanzelfsprekend terug in Verwoed.

De nummers op “De val” liggen in het verlengde van de EP maar beuken iets meer hoewel er – gelukkig – ook nog wel trippy en spacey passages zijn. De nieuwe nummers zijn tevens meer to the point. Was de EP een manier om uit te testen welke richting je op een langspeler zou uitgaan?
Neen. Muziek – of kunst überhaupt – moet volgens mij niet opstaan vanuit de idee een bepaald stuk te schrijven of te maken dat op een bepaalde manier klinkt, althans niet voor mij. De creatie begint vanuit een gevoel of een instinct; een ‘oer-gevoel’ vanuit een voor mij échte plek, waar ratio niet bestaat.

Je contrasteert graag met harmonieën en disharmonieën waarbij de melodieuze passages steeds soelaas lijken te brengen na het desoriënterende black metal-gebeuk. Ga je bewust op zoek naar deze evenwichtsoefening om in balans te zijn? 
Nee. Het schrijfproces gaat überhaupt niet ‘bewust’ en er worden geen ‘bewuste keuzes’ gemaakt.

(c) Paul Verhagen

Hoewel je voor de songtitels voor het Nederlands koos zijn de teksten toch in het Engels geschreven. Vanwaar deze opmerkelijke keuze?
Dit was op “Bodemloos” ook zo en ten tijde van de release van die plaat kreeg ik deze vraag ook regelmatig. “Verder van het licht“, de afsluiter van “De val“, bevat wel een Nederlandstalige passage. Op de één of andere manier weet ik mij tekstueel op bepaalde vlakken toch beter uit te drukken in het Engels, dus vandaar deze keuze.

Die Nederlandse passage in “Verder van het licht” wordt vertolkt door Dool’s Ryanne van Dorst en voelt als een soort van apotheose van de plaat. Heeft zij deze tekstpassage zelf aangedragen en hoe ben je op de idee gekomen om met haar samen te werken?
Ryanne is een ongelooflijk getalenteerd en inspirerend persoon en tijdens het creatieve proces waarbij “Verder van het licht” tot stand kwam, wist ik direct dat zij dit moest gaan zingen. Ik heb een tekst aangedragen en zij heeft de rest gedaan.

Op de jongste editie van Roadburn maakte je deel uit van het prestigieuze en ambitieuze Maalstroom-project dat door tal van muzikanten uit heel uiteenlopende Nederlandse black metal-bands werd opgezet. Hoe kijk je daarop terug en hoe heb je deze emotioneel zwaarbeladen editie van het festival beleefd?
Maalstroom was een heel bijzondere ervaring. Om samen te werken met zoveel inspirerende muzikanten en vrienden van bands als Fluisteraars, Turia, Witte Wieven, Grey Aura en Laster, was iets compleet anders dan ik gewend ben met Verwoed en om die reden ook heel interessant.

One comment

  1. Pingback: addergebroed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s