Ben je ooit midden in de nacht en badend in het zweet wakker geworden waarbij je amper kon bewegen en ademen? Een toestand die aanvoelt alsof een duistere kwaadaardige entiteit op je borstkas zit en alle energie uit je hulpeloze lichaam sleurt. Dan heb je hoogstwaarschijnlijk een ervaring gehad met de Mare of Nachtmaer die je kwam berijden. Een duivelse geest van een heks die ’s nachts uit haar lichaam opstijgt om mens en dier onheil toe te brengen. Ideaal concept voor een nieuwe blackmetalband dacht Snoodaert, gekend van ondermeer Kludde en Welcome To Holyland. En zo werd Nachtmaer een feit. (JOKKE)

(c) Debbie Park

Nachtmaer is één van die vele projecten die een eigen leven begonnen leiden gedurende de lockdownperiode ten gevolge van de Coronapandemie. Was Nachtmaer iets waarop je al lange tijd aan het broeden was maar nooit de tijd voor vond of was het eerder een vrij spontane gedachte die in je opkwam en waarvan de muziek vrij snel tot stand kwam?
Aanvankelijk was ik niet van plan een soloalbum te schrijven, maar aangezien de repetities en concerten wegvielen, was er eigenlijk niets anders te doen dan nieuwe muziek maken. Tijdens de eerste lockdown heb ik me voornamelijk bezig gehouden met het schrijven van nieuwe muziek voor Kludde en Welcome to Holyland. Samen met Basstaerd, die mijn knuffelcontact was, hadden we al snel een zevental blueprints klaar voor een nieuw Kludde-album. Die nummers waren een beetje experimenteler en geschreven in down-tuning. Uiteindelijk werd alles vakkundig afgekeurd door Cerulean en Vellekläsjer, iets waar ik absoluut geen probleem mee heb trouwens, achteraf gezien deel ik dezelfde mening dat het iets teveel afweek van de sfeer die we in onze muziek willen. We waren voor Corona al begonnen met de opnames van ons nieuwe album, dus leek het uiteindelijk vrij zinloos om nog meer energie te steken in het schrijven van nieuwe Kludde-nummers. Want op de duur zit je met materiaal dat dan nog jaren in de kast blijft liggen. Ook voor Welcome to Holyland was er reeds genoeg muziek geschreven. Toen die miserie van lockdowns maar voort bleef duren, besloot ik dan maar iets nieuws te beginnen om de tijd die ik plots teveel had te doden, en zo is Nachtmaer ontstaan. De muziek kwam vrij snel tot stand, op een maand of vier tijd waren de nummers instrumentaal klaar. Daarna was het natuurlijk nog even wachten op de zang.

Waarin ligt voor jou het verschil tussen componeren voor Kludde en Nachtmaer? Dulde je voor Nachtmaer geen inbreng van buitenaf of werkte je toch op één of andere manier met een extern klankbord voor advies en feedback?
Bij Kludde wordt de muziek vooral als band geschreven en/of beoordeeld, als iemand iets niet goed genoeg vindt, kieperen we het de vuilbak in. Ik denk dat we in heel onze carrière zeker al voor drie full-lengths aan left-over materiaal hebben. Voor Nachtmaer wilde ik vooral mijn eigen ding doen zonder al te veel inbreng van buitenaf. Hoewel mijn makkers van Kludde, voornamelijk Basstaerd dan, toch wel het hele schrijfproces mee gevolgd hebben en ik met bepaalde opmerkingen van hen wel rekening heb gehouden. Ik wou muzikaal en qua sound back to the roots gaan, een beetje met dezelfde spirit als onze Kludde demo “Langs Scheld- en Denderland”, toen alles nog vrij simpel en ongecompliceerd was. Dus liet ik mijn oude afgebrakte Jackson uit die periode oplappen en in standaard tuning afstellen, haalde ik mijn oude Trace Elliot versterker van zolder en begon ik riffs te schrijven. Ik had mezelf voorgenomen er geen sludge- of doominvloeden in te steken, iets wat bij Kludde natuurlijk wel het geval is. Aanvankelijk wou ik vrij minimalistische repetitieve nummers maken, maar het uiteindelijke resultaat is vrij gelaagd geworden. Vooral met de synthesizers heb ik me goed uitgeleefd, nog een groot verschil dus met Kludde, waar synths geen of een heel minimale rol hebben. Toen de nummers geschreven waren vroeg Basstaerd of hij de basgitaar mocht inspelen voor de opnames van het album, we zijn al sinds 2005 partners in crime dus dat was uiteraard direct OK voor mij. Mijn broer Jim schakelde ik in om het album op te nemen en te mixen. Hij is drummer, dus dat was perfect om alle foutjes en onlogische dingen die in mijn geprogrammeerde drums zaten, eruit te filteren.

Achter Nachtmaer zit een heus concept van slaapparalyse, het mythologische creatuur ‘de Mare’, dromen en nachtmerries enz. De albumtitel kan letterlijk gezien worden als ‘badend in het zweet wakker worden door een nacht vol boze dromen’. Vanwaar deze thematiek?
De naam en het concept van de band ontstonden tijdens het schrijfproces. Satanisme interesseert me niet, ik ben niet depressief, haatdragend ook niet en de natuur zoek ik enkel op als ik op vakantie ga. Muzikaal ligt de nadruk ook meer op sfeer dan op aggressiviteit of brutaliteit; teksten over frustraties of dingen die me kwaad maken passen ook niet echt in het plaatje. Dusja, over wat schrijf je dan zoal als blackmetalband? Toen kwam de ingeving om de Mare en aanverwante thema’s te gebruiken. Het is een ruim concept met genoeg verhalen, mythologie en ervaringen om voor enkele albums voort te kunnen. En het sluit mooi aan bij de sfeervolle invalshoek van de muziek.

Ik ben zelf een hele sterke dromer en herinner me mijn dromen meestal ook en ik kan soms een hele dag van de kaart zijn over iets naars dat ik gedroomd heb. Heb jij het al voorgehad dat iets dat je droomde nadien ook uitkwam of ben je het eerder eens met de wijze woorden van een groot man die ooit zei “dat de meeste dromen bedrog zijn”?
Vroeger droomde ik bijna nooit, of beter gezegd, herinnerde ik me mijn dromen bijna nooit. Dat lag natuurlijk aan het feit dat ik het grootste deel van mijn leven zo goed als dagelijks stoned was. Sinds een paar maanden ben ik gestopt met dagelijks blowen en doe ik het maar héél occasioneel. Dus nu herinner ik me mijn dromen en nachtmerries vrij levendig en die zijn meestal tamelijk vort en voos. Zodanig voos dat ik ze zelfs aan mijn vriendin niet durf uit te leggen. Ik begrijp je volkomen als de hele dag dat filmpje in je kop opnieuw afgespeeld wordt en je daar een naar gevoel aan overhoudt. Eén droom is me echter altijd bijgebleven, een heel mooie droom eigenlijk. Een jaar of 15 geleden is mijn grootmoeder gestorven, ik heb daar 11 jaar bij gewoond, dus dat was eigenlijk een beetje mijn tweede moeder. Een paar dagen na haar overlijden heb ik daar heel heftig over gedroomd, wat een rariteit was toen, want in die tijd droomde ik zo goed als nooit. We namen afscheid van elkaar en praatten over het feit dat het OK was om elkaar los te laten. Het voelde zo verdomd realistisch aan, als een spirituele ervaring. Ik krijg er nog steeds kippenvel van als ik daaraan denk.

Voor de vocalen besloot je met verschillende zangers te werken. Hoe ben je op dat idee gekomen en was het een lange of moeilijke zoektocht? Waarom heb je specifiek voor deze vier heerschappen gekozen?
Ik had eerst de intentie om het zelf te proberen. Voor het nummer “Marevlechten” had ik de tekst geschreven en zelf thuis de zang opgenomen. Al snel besefte ik dat ik niet het juiste stemgeluid heb voor de muziek die ik gemaakt heb voor Nachtmaer. Dus dacht ik het over te laten aan betere en geschiktere zangers. Ik wist meteen wie ik ging vragen. Cerulean had de muziek al gehoord en was fan. Ik liet hem zelf kiezen welk nummer hij wou inzingen en dat werd dan “Marevlechten”. Acharantis leek me een perfecte match voor het tweede nummer “Mijn vlucht door de nacht”. Ook hem liet ik kiezen uit de drie resterende nummers en hij koos voor het nummer waarvan ik dus eigenlijk zelf vond dat het het meest voor zijn stem geschikt was. Bij Ronarg een beetje hetzelfde verhaal, die kreeg “I am the nightmare” en Uglúk mocht het doen met de epische afsluiter “De drievoudschart”. Alle zangers zijn heel goeie vrienden van me en zijn met plezier ingegaan op mijn vraag om mee te werken aan het album.

Hoewel jij verantwoordelijk bent voor het concept achter Nachtmaer en je debuut “Van de mare bereen” dienden de vier vocalisten ook met lyrics af te komen die binnen het concept pasten. Wist je op voorhand dat zij op één of andere manier zouden matchen met je concept?
Ja hoor, ik had zelf al wat lyrics geschreven maar heb hen eigenlijk de volledige vrijheid gelaten in hun creativiteit. Ze mochten mijn teksten gebruiken, ze mochten die herschrijven en aanpassen. Of gewoon hun eigen lyric schrijven, zelfs de taal maakte me niet uit. Het moest gewoon binnen het concept blijven natuurlijk. Zo heeft Cerulean mijn lyric en zanglijnen voor “Marevlechten” zo goed als volledig overgenomen, hij stuurde dan demo opnames door waar ik dan opmerkingen over gaf en bijstuurde waar nodig. Acharantis heeft een tekst van mij voor de helft herschreven en had een vrij concreet idee over de zanglijnen, die we dan samen tijdens de opnames gefinetuned hebben. Ronarg heeft zelf zijn tekst geschreven en zanglijnen uitgedokterd. Hij heeft het meest zelfstandig gewerkt, ik heb hem absoluut niets moeten bijsturen. Alles klopte meteen van de eerste demo opname die hij doorstuurde. Uglúk was het het meest geïmproviseerd, hij had zijn verhaal en zijn eigen ervaring met slaapverlamming. We zijn dan een middag of twee samengekomen en samen beginnen schrijven en experimenteren met de zanglijnen. Het eindresultaat is super!

Voor het knappe artwork werkte je samen met Wesley Dewanckel. Hoe ben je bij hem terecht gekomen en waarom leek hij je de ideale man te zijn om de muziek te visualiseren?
Toen het debuut van Unmensch uitkwam in 2019 was ik meteen aangetrokken door het bandlogo en artwork van het album. Deze waren van de hand van Wesley. Ik ben hem toen beginnen volgen op social media. Al snel zag ik dat hij enorm veel lokale folklore in zijn kunst verwerkte. Zo zag ik op een bepaald moment een schets passeren over de Bloedkoesj, een onderwerp waar we met Kludde al eens een nummer over geschreven hadden. Dat was eigenlijk voor mij de trigger om hem te vragen voor artwork. Toen bleek dat hij ook nog eens heel dicht in de buurt woonde, was het contact snel gelegd.Na zijn opdracht voor Nachtmaer hebben we hem dan ook voor Kludde ingeschakeld. Het klikte eigenlijk meteen op alle vlakken tussen ons. Ondertussen zijn we zo een tweetal jaar verder en zijn we ook nog eenss goeie vrienden geworden. Topkerel en top artiest!

Wat is de link tussen het paard en het albumconcept?
Die is vrij duidelijk. In veel verhalen over de Mare komt het paard voor. Zo gaat de tekst “Marevlechten” over de Mare die ’s nachts in de paardenstal komt spoken. Als de boer dan ’s ochtends de stal binnenkomt vindt hij zijn paarden uitgeput en bezweet terug, met hun staarten aan elkaar geknoopt en hun manen in de war. Op den duur waren de paarden zodanig afgepeigerd en uitgeput dat ze geen werk meer op het veld konden verrichten. Het verhaal van “Mijn vlucht door de nacht” gaat dan over een heks die ’s nachts haar zoon in een paard verandert om hem mee te nemen voor haar nachtelijke vlucht. Op dit verhaal heeft Wesley zich geïnspireerd voor de hoes en back drawing van het album.

De Mare en nachtdemonen zijn een geliefd onderwerp in schilderkunst. Welke zijn enkele van je favoriete schilderijen met deze onderwerpen en waarom?
Toen ik nog op de kunstacademie zat, had mijn lerares kunstgeschiedenis en esthetica al eens een les gewijd over het schilderij “De nachtmerrie” van Henry Fuseli. Dat werk uit de vroeg romantische periode is me altijd bijgebleven. Het is een zeer invloedrijk kunstwerk dat achteraf door tal van kunstenaars geherinterpreteerd is. Voor de cover art van het album had ik aan Wesly het schilderij “Der Erlkönig” van Julius Sergius von Klever doorgestuurd. Het is een heel ander verhaal dat niets met de mythologie van de Mare te maken heeft, maar de sfeer en kleuren van dat schilderij waren voor mij een perfecte basis om te gebruiken als inspiratie voor de hoes.

Je debuut zal op CD en tape uitgebracht worden via Thenra Collectivum, een nieuwbakken label waarachter o.a. jijzelf schuilgaat. Wat is de visie van het label en zitten er nog andere releases in de pijplijn? Zal er ook een LP-versie verschijnen?
Thenra Collectivum is eigenlijk meer de overkoepeling van al onze projecten en bands dan een label. Toen ik tijdens de lockdown Nachtmaer oprichtte en Basstaerd de muziek voor Baroudeur begon te schrijven kwam al snel het idee om alles, door middel van een bescheiden collectief, te linken aan elkaar. De naam Thenra is de oudste geschreven benaming voor de Dender, de rivier die door Aalst stroomt. Dus losjes vertaald wil Thenra Collectivum zeggen ‘het Collectief van de Dender’. Bands die hier deel van uitmaken zijn Kludde, Nachtmaer, Toorn, Baroudeur, Welcome to Holyland en Kraaienmars. Of er veel releases zullen komen onder die naam kan ik nu nog niet zeggen, maar de naam is gelanceerd en we kunnen er sowieso altijd op terugvallen. We spelen ook met het idee om onder die naam af en toe eens een concert te organiseren, we zien wel. Een LP-release voor “Van de mare bereen” zou natuurlijk heel fijn zijn. Er is alleszins wel al vraag naar. Wederom, we zullen wel zien.

Valt er nog nieuws te melden uit het Kludde-kamp? Jullie hebben ondertussen blijkbaar in de studio gezeten, niet?
De CD-versie van ons nieuwe album “De horla” zal in maart volgend jaar op Consouling Sounds uitkomen. De vinylversie zal voor het najaar zijn. Helaas zijn de wachttijden voor vinyl nog steeds belachelijk lang, maar soit, we hebben tijd hé. Het artwork is, zoals ik al vertelde, vormgegeven door Wesley Dewanckel. Ik kan je nu al zeggen dat hij er iets buitengewoon prachtig van gemaakt heeft. Momenteel is Cerulean aan het werken aan een gigantische videoclip van héél het album, hiervoor gebruikt hij de tekeningen van Wesley. En we zijn gevraagd om volgende zomer op Alcatraz Fest te gaan spelen. Dus enkel goed nieuws. Het is momenteel nog even stilletjes naar buiten toe, maar achter de schermen zijn we dus druk bezig met de release voor te bereiden.

Was “Van de mare bereen” een éénmalig iets dat uit je systeem moest of komt er nog een vervolg?
Er komt zeker een vervolg. Voor direct zal het nog niet zijn alleszins. De komende maanden zal ik genoeg mijn bezigheid hebben met de nieuwe albums van Kludde en Welcome to Holyland. Maar van zodra de tijd het toelaat begin ik met het schrijven van nieuw materiaal. Ik heb nieuwe zangers en zangeressen aangesproken, alsook een drummer en kijk er al naar uit om met deze mensen samen te werken!

Zijn er plannen om Nachtmaer ook naar het podium te brengen?
Momenteel niet, maar ik zeg nooit nooit. Cerulean en Basstaerd hebben alleszins hun diensten al aangeboden moest het er ooit van komen, en de drummer die ik aangesproken heb gaf toch ook aan dat hij het fijn zou vinden om de muziek live te brengen. Maar momenteel heb ik echt al genoeg te doen. Eerst een tweede album maken en dan zien we wel.

De Belgische blackmetalscene lijkt springlevend te zijn met heel wat activiteit gaande van gure underground acts tot bands die het meteen grootser en professioneler aanpakken. Welke Belgische acts kunnen jou momenteel zoal bekoren?
Alkerdeel heb ik altijd al enorm goed gevonden. Het tweede album van Drawn Into Descent vind ik ook heel sterk. Theudho volg ik sinds de eerste demo, momenteel draait het nieuwe album heel wat rondjes. Voor A Thousand Sufferings heb ik ook een zwak. Onlangs was ik enorm onder indruk van de live show van Serpents Oath op Samhain Fest. Dan hebben we nog Dissolve Patterns, Lhaäd, Rituals of the Dead Hand, Saille, Antzaat, Heinous, Wolvennest, Ordigort, Apovrasma, Entartung,… dus genoeg goeie blackmetalbands hier. Wat ik wel een beetje mis in de huidige scene is een bepaalde sfeer die de oude generatie Belgische bands wel had. Dan denk ik niet alleen aan Ancient Rites en Enthroned, maar ook aan bands zoals Dark Ages, Iconoclasm, Aguynguerran, Verloren,het  oude werk van Lugubrum en natuulijk de demo’s van Gotmoor.

Op het moment dat dit interview gepubliceerd wordt, zit 2022 erop. Welke releases hebben jou het afgelopen jaar van je sokken geblazen?
De nieuwe Djevel is weer geniaal goed, moet hem nog aanschaffen, maar ik heb hem zeker al 10 keer opgezocht en beluisterd op internet. Ultha scoort ook weer heel hoog in mijn lijstje. Van orkestjes zoals Trolldom, Nahtrunar, Udegste, Skare, Greve, Bran, Ymir, Bekëth Nexëhmü, Gnipahålan, Nattfärd,…  krijg ik maar niet genoeg. Ook de nieuwe Cult of Luna, Elder, Ufomammut en Conan gaan erin als zoete koek.