Deze is voor de enkelingen voor wie underground black metal niet underground genoeg kan zijn – zij die in duistere kerkers met eindeloos bleke gezichten onafgebroken de Safari-browser op hun iPhone herladen tot de tape die hun het eeuwige leven zou kunnen verschaffen online verschijnt, zij die als genadeloze roofdieren van de nacht jagen op de ontzaglijke en onmeetbare abyss die Instagram is, op zoek naar het maagdenbloed van hun slachtoffers – meestal in de vorm van longsleeve re-issues van obscure cult-platen uit de jaren ‘90. Je weet wel, enkelingen zoals jij en ik.

Liefst van al stillen we onze onsterfelijke eetlust met bands waarvan er naast een schamele rip op YouTube niets te vinden valt – anoniem en onbekend maar niet onbemind. Dit alles voorts volledig terzijde – Gam is zo’n band die binnen bovenstaande omschrijving past, al hebben ze weliswaar sinds kort een quasi-lege pagina op metal archives. Hoezee. 

Gam maakt samen met Jernved en Vætteilden deel uit van het Deense label Den Ottende Kunst – een verder compleet in mysterie gehulde entiteit die alleen maar via een nondescript e-mailadres te bereiken valt. Het interesseert ons voorlopig niet al te veel wie ze zijn, wat telt is dat het label duidelijk in staat is opvallend geniale muziek uit de zee van middelmatigheid te filteren, en wie zijn wij om hun modus operandi daaromtrent in vraag te stellen? In het kort: vorige releases van zowel Gam, Jernved als Vætteilden zijn stuk voor stuk eerbetoon aan klassieke, haast traditionele black metal van uitstekende kwaliteit. 

“Alt hans væsen”, Gam’s eerste full-length, staat dan ook bol van de meeslepende, opliftende, duizelingwekkend agressieve of ontiegelijk onheilspellende sonische tering. De hele plaat tekent net onder de dertig minuten af, waarin het zes uiteenlopende nummers presenteert van een band die duidelijk weet waar de zwartgeblakerde klepel hangt.

“Det kan aldrig glemmes” ofte ‘It can never be forgotten’ hint meteen naar de algemene stijl van de plaat, een triomfantelijke knipoog naar het verleden die, op een zerk gebeiteld doorheen je gezicht geklopt wordt tot er alleen maar bloed en bagger overblijft. Even later komen de schaterlach en de monsterriffs tevoorschijn op “Bemægtigelsen” wat als ‘the authorisation’ vertaald kan worden – en naar het einde toe is voorzien van een akoestisch intermezzo waarop de bandleden een opmerkelijk talent voor fijngevoelig sfeerscheppen etaleren.

‘Of giant’s noble lineage’, of “Af kæmpers ædle slægt” in het Deens, staat garant voor een lading beenharde blackmetalriffs die blaken van de trots en standvastigheid, zoals steeds bijgestaan daar een rauwe strot en onfeilbaar drumwerk. “Hadingsviv” zou wel eens ‘Hadings Wife’ kunnen betekenen – de jury blijft voorlopig verdeeld – en werd de titel voor deze van een gelijkaardige akoestische intro voorziene, onversneden Dødheimsgard era “Kronet til konge”-worship track.  

“Visse nætter” aka ‘certain nights’ is zonder twijfel mijn uitschieter op deze plaat, niet omwille van eindeloze blastbeats of ongoddelijke tremolo – de beste gitaarlijnen op “Alt hans væsen” kunnen in een postpunkhoek weggezet worden, en ze blijven me al weken onophoudelijk achtervolgen. Kwaadaardige genialiteit van een eminent niveau.

Afsluiten doet Gam met “Skiftingen” – en schiften doet het nummer inderdaad nagenoeg onophoudelijk. Temposwitches worden met veel rigueur gelanceerd en drijven deze langspeler op een heel boeiende wijze naar de eindmeet. Ik druk na afloop gegarandeerd weer op play en kegelde en passant deze auditieve rotzooi onmiddellijk in de lijst met beste platen van het afgelopen jaar. 

JULES: 91/100

Gam – Alt hans væsen (Den Ottende Kunst 2023)
1. Det kan aldrig glemmes  
2. Bemægtigelsen  
3. Af kæmpers ædle slægt  
4. Hadingsviv  
5. Visse nætter  
6. Skiftingen