Meestal zien we de maan als een witgele sikkel of bol in de hemel hangen, maar ongeveer één keer per jaar kleurt de maan onheilspellend rood. Dit natuurfenomeen noemen we een bloedmaan en ontstaat tijdens een totale maansverduistering wanneer de aarde precies tussen de zon en maan in komt te staan, waardoor de planeet een schaduw werpt op de maan. Al lang voordat de eerste maanmissie plaatsvond, werd de maan door mensen bestudeerd en vereerd. Oude beschavingen probeerden de rode gloed van de bloedmaan op verschillende manieren te verklaren. Zo geloofden de Inca’s bijvoorbeeld dat de maan rood kleurde omdat ze was gebeten door een jaguar. Uit angst dat het roofdier zou neerstorten op aarde om ook mensen op te eten, probeerde het volk hem te verjagen door met speren in de lucht te zwaaien en zo veel mogelijk lawaai te maken. Ook in het oude Mesopotamië werd de bloedmaan gezien als een aanval – in dit geval niet door een dier, maar door demonen die het gemunt hadden op de koning. Mesopotamiërs hadden ontdekt hoe ze de meeste maansverduisteringen konden voorspellen. In afwachting van een bloedmaan werd de koning daarom verwisseld met een gewone burger. Deze surrogaatkoning kwam tijdelijk op de troon te zitten terwijl de echte koning zich tussen het volk schuilhield. Ook in blackmetalmilieus geldt de maan als een grote, mystieke inspiratiebron. Een voorbeeld daarvan is Bloedmaan, een nieuw project van Ronarg, beter bekend van Ars Veneficium en Antzaat. Naar aanleiding van het knappe debuut “Castle inside the eclipse”, dat op 15 december via Immortal Frost Productions verscheen, zochten we contact met Ronarg. (JOKKE)
Je houdt er met Antzaat en Ars Veneficium al twee blackmetalbands op na. Vanwaar de beslissing om in de vorm van Bloedmaan nog een derde band in het leven te roepen?
De eerste hersenspinsels die uiteindelijk tot Bloedmaan omgevormd werden, ontstonden toen ik gastzang opnam voor Nachtmaer, het zijproject van Kludde-gitarist Wim Callebaut. Zijn project is ook een beetje wat mij geïnspireerd heeft om solo te gaan. Die tekst was losjes geïnspireerd op de Draculalegende en meer bepaald de film “Bram Stoker’s Dracula” uit 1992.
De muziek zelf is spontaan uit de vingers geglipt zonder dat ik er al te veel over te zeggen had. Het was op het einde van een lange schrijfsessie voor Ars Veneficium. Nadat er wat tumult in mijn persoonlijke leven was, stortte ik mij volledig op het nieuwe album. Ik was hyper gefocust maar er kwam zoveel tegelijkertijd uit dat het bijna pijn deed. Na ongeveer een 6 à 7-tal tracks in één sessie door geschreven te hebben, hadden we genoeg materiaal voor 2 Ars Veneficium-albums. Maar de inspiratie bleef maar komen en er kwamen steeds meer en meer elementen uit die niet pasten bij Antzaat of Ars Veneficium dus dacht ik “ok, we gaan zonder verwachtingen gewoon blijven verder schrijven en kijken waar we uitkomen”. Na grofweg 2 weken was het resultaat een 6-tal tracks die later 5 tracks werden. Ongeveer een maand nadien begon het schrijfwerk voor de full-length van Antzaat dat ondertussen ook grotendeels afgerond is. Deze release zit dus chronologisch in het midden van de twee. Dat er bepaalde overeenkomsten zijn is onoverkomelijk.
Alle drie de bands hebben een volledig andere sound en thematiek. De teksten van Ars Veneficium zijn door S. geschreven en ik bemoei mij daar ook niet mee. De teksten van Antzaat gaan meer over dystopie, de leegte, kosmos, horror en de sluier tussen werelden. Bloedmaan is volledig in de wereld van fantasie en gaat over vampiers met een snuifje Lovecraft.
Bloedmaan combineert het gevoel van melodie van Antzaat met de agressie van Ars Veneficium. Wat rechtvaardigt in jouw ogen een band als Bloedmaan dan nog?
Schrijven voor Ars Veneficium gaat iets minder gemakkelijk vermits het meer een samenwerking is met S. die feedback geeft. Als er een riff of een song is die hij niet aanvoelt, dan geeft hij de nodige feedback en dan kijk ik hoe ik deze kan herschrijven. Antzaat leunt daarentegen dan weer zwaar aan tegen het geluid van Sargeist en Gorgoroth. Ik schrijf alle basislijnen maar deze worden door Nihil, Eenzaat en Isaroth ook herschreven tot wat zij nodig vinden, waardoor het meer een samenwerking blijft. Bij Bloedmaan was ik voor de eerste keer volledig vrij.
Is black metal hét muziekgenre bij uitstek om vorm te geven aan je emoties, gedachten en inspiraties, of zijn er nog andere stijlen die je in de toekomst zou willen verkennen? Wat trekt je zo aan in blackmetalmuziek?
Goh, ik heb een harde schijf vol met onafgewerkte projecten in verschillende genres maar het is wel overwegend metal. Een persoonlijke favoriet is een melodisch deathmetalproject dat voorlopig Morþorhetes noemt, maar ik vrees dat nooit het daglicht zal zien.
Ondertussen zijn er wel tracks geschreven voor mijn ander soloproject genaamd Rönarg. Deze worden wel ergens volgend jaar uitgebracht in de vorm van een split met Antzaat. Dit project is een eerste poging tot zingen in het Nederlands. Het was echt moeilijk om mentaal de switch te maken naar het Nederlands. Eigenlijk wel bizar nu ik er bij stil sta aangezien Nederlands mijn moedertaal is. Hopelijk kan dit project nog verder uitgewerkt worden want toen het uiteindelijk, na vele mislukte pogingen, klikte, klikte het ook wel echt hard. Of het geslaagd is in zijn opzet valt nog te bekijken.
Wegens de keuze voor een Nederlandstalige bandnaam had ik hier ook enigszins Nederlandstalige lyrics verwacht. Heb je dat nooit overwogen?
De naam Bloedmaan was gekozen omdat Bloodmoon al bezet was. En inderdaad, er was ook een korte periode waarin alle teksten in het Nederlands waren, hoewel dit echter nog niet zo vlot ging als bij Rönarg en ik meer vertrouwd ben met teksten schrijven in het Engels. Maar ik ga zeker in het Nederlands verder met Rönarg. Het gaat moeizaam, maar we blijven proberen.
Bloedmaan ontstond in 2022 en zo goed als een jaar later ligt je debuutplaat er al. Vloeiden de composities in sneltempo uit je pen zodra je het project in je hoofd had vormgegeven?
Dat hangt ervan af. Een wijs man zei ooit ‘een mens is een spons, je neemt dingen op en die komen er terug uit’. Er zijn periodes van herbronnen. Hiervoor had ik een hele lange tijd niets gedaan behalve de gastzang bij Nachtmaer. De laatste release die ik had geschreven was “For you men who gaze into the sun” voor Antzaat en dat is ondertussen al meer dan 3 jaar geleden, en ja, er zat corona tussen maar toch. Deze periode en de periode erna waren absorptiemomenten. Al die opgespaarde creativiteit moest er ooit uitkomen. Daarmee waarschijnlijk dat alles nu in een rotvaart gaat. Bij Bloedmaan maak ik wel alle keuzes zelf, waardoor er weinig consensus gemaakt moet worden. Dat versnelt heel het proces ook nog een keertje.
In veel spirituele tradities wordt de maan gezien als een krachtige energiebron. De volle maan wordt vaak geassocieerd met verlichting, transformatie en vernieuwing. De bloedmaan wordt gezien als een zeer krachtig moment voor spirituele transformatie, een moment waarop je los kunt laten wat je niet meer nodig hebt en ruimte kunt maken voor nieuwe energie. Dit kan betrekking hebben op alle aspecten van je leven zoals werk, relaties, persoonlijke groei, enz. Vanwaar de keuze voor de bandnaam Bloedmaan? Heb je een bijzondere fascinatie voor de maan en mystieke eigenschappen en krachten die haar al eeuwenlang worden toegeschreven?
Wanneer de maan zichtbaar is in de hemel, overdag of `s nachts, neem ik altijd een moment om pauze te nemen, even te bezinnen en er gewoon naar te kijken. Er is iets vreemd sereen en magisch, bijna alsof het licht van de maan aanraakbaar is, als een zijdezachte stroom van water die kalmte voortbrengt en door je vingers glipt. Dit in contrast met de schijnbaar dood lijkende ruimte rondom die traag plaats maakt voor kleinere sterren die met grote moeite het lichttapijt doordringen. Het heelal en hemellichamen fascineren mij diep. Het is echt een zonde dat de kosmos niet zichtbaar is in België door alle lichtvervuiling. Er is daar een soort van mysterie, “onopgelostheid”. Tijdens de bloedmaan, of oogstmaan, hangt er altijd iets vreemd in de lucht, iets opgewonden. Een soort energie die moeilijk te vatten valt. Een opwinding, een flirt, lust. Het is zeer merkwaardig. Mijn worden schieten tekort, maar beter dan dat kan ik het niet uitleggen.
Blijkbaar betekent “Blödmann” in het Duits zo veel als “idioot”. In deze markt ga je iets aan je imago moeten doen denk ik, niet (lacht)?
Ik hou van Duitsland, het is altijd leuker om daar naar concerten te gaan of zelfs om op te treden. De mensen lijken daar altijd enthousiaster dan in België om een of andere reden. ik heb zelfs een tijdje een Duitse vriendin gehad maar ben nooit echt ver geraakt in de taal. In feite verstond ze me beter wanneer ik gewoon Nederlands tegen haar praatte dan wanneer er noodlottig een poging tot Duits ondernomen werd (lacht).
Van de betekenis van “Blödmann” was ik dus totaal niet op de hoogte. Ondertussen hebben vele Duitse vrienden hier al iets van laten weten, natuurlijk NADAT alles in productie was, NADAT alle merchandise geprint was en alle promotie uitgestuurd was. Dus ja, dat is iets dat we helaas mee zullen moeten nemen. Er is nu toch niets meer aan te doen. Op het eerste zicht lijken de verbaasde reacties van verwarde Duitsers te helpen om een beetje de interesses van de mensen op te wekken. Ze komen voor de rare naam maar blijven voor de muziek. Dus ik kan niet klagen. In mijn persoonlijke ervaring is er uiteindelijk altijd wel iets dat fout loopt. Of dit effectief problemen gaat geven moesten er ooit liveoptredens komen kan ik niet zeggen.
Wil dat zeggen dat Bloedmaan meer dan enkel een studioproject gaat worden?
Op dit moment ben ik bezig een live line-up samen te stellen. Maar het moeilijkste deel is een capabele drummer vinden. Daarnaast valt het te bekijken hoeveel tijd er effectief is om nog te repeteren. Er zijn dus geen liveshows gepland op dit moment en het is mogelijk dat dit niet iets voor de eerste paar jaar zal zijn.
Alle muziek werd door jouw geschreven waardoor Bloedmaan het etiket ‘soloproject’ opgespeld krijgt, maar voor het inspelen van de drums was toch een buitenstaander nodig. Hoe ben je uiteindelijk met Frederik Geuvens van de band Verwilderd in contact gekomen?
Eigenlijk was dit stom toeval. Ik was op zoek naar een sessiedrummer want ik kan voor geen meter drummen, en dacht uiteindelijk “ik heb alle tools hier om een overtuigende drumsound na te maken dus fuck it, misschien is het beter dat ik zelf leer drummen op E-drums”. Dit kost echter tijd, geld, geduld en neemt mijn aandacht weg van het songschrijven dus dat was een nadeel. Via via hoorde ik dat Frederik een drumkit zou verkopen. Ik kende hem van zijn werk in het vroegere Innervate en nu speelt hij inderdaad bij Verwilderd. Het bleek uiteindelijk dat hij nooit een drumkit te koop had staan en toen ik hem uitlegde waarom ik de kit nodig had, bood hij zelf aan om de songs in te spelen. Bloedmaan was voor hem een soort van test om te kijken of hij externe opdrachten kon aannemen als sessiedrummer. En hij heeft in mijn ogen de opnames zeer goed opgelost en aangevuld waar nodig.
De songtitels komen op mij als een vorm van escapisme over. Is Bloedmaan – of black metal in het algemeen – voor jou een soort van transportatiemiddel om het dagelijks leven met zijn beslommeringen achterwege te laten en af te dwalen naar andere oorden?
Goh, dat denk ik niet. Muziek komt gewoon vanzelf als het stil is. De titels worden gekozen in een soort onbewuste staat van zijn die aanleunt bij de surrealistische techniek van het automatisch schrijven. Om mijn hoofd echt even uit te zetten speel ik vooral video games. Zo speel ik bijvoorbeeld graag metroidvania’s, een combinatie van Metroid en Castlevania, Darksouls, Bloodborne, Elden Ring en Factorio. Heel veel van de thema’s die terugkomen in deze games komen ook vaak terug in mijn teksten.
Muzikaal gezien lijk je vooral geïnspireerd te zijn door Finse en Canadese black metal. Klopt dat een beetje qua invloeden?
Het is meer Scandinavisch en Europees. Van de Canadese scene ben ik niet zo op de hoogte. Wel heb ik hier en daar in de rapte iets interessant zien passeren maar ik heb nog niet de tijd kunnen nemen om er effectief in te raken.
Je gitaarspel is erg goed en melodieus. Welke gitaristen hebben je zoal beïnvloed om zelf gitaar te leren spelen en meer precies om black metal nummers te componeren?
Hoho dankjewel. Ik moet wel zeggen dat ik niet de beste gitarist ben. Ik speel vrij slordig maar functioneel. In feite zou ik zelfs zeggen dat ik totaal geen gitaar kan spelen maar gewoon lomp en koppig mijn handen over het fretbord sleep (lacht). Meestal beginnen de gitaarpartijen door gewoon deuntjes te neuriën of luidop te zingen. Je krijgt dan wel rare blikken wanneer je in je eigen deuntjes aan het neuriën bent, maar toch blijft het een belangrijk deel van het schrijven want zo onthoud je de dingen die het best blijven hangen.
Voorbeelden van andere gitaristen zijn er niet echt. Bands die me wel altijd geïnspireerd hebben, zijn Sargeist en Gorgoroth. Vooral die laatste heeft met momenten fenomenale, monumentale riffs. Ook kan ik me vinden in klassieke muziek. Het werk van onder andere Alexander Scriabin geeft me nog steeds kippenvel. Het gitaar spelen deed me niet veel tot er voor de eerste keer een gitaar in mijn handen geduwd werd. Het gaf heel veel zelfvertrouwen en voelde om een of andere reden vertrouwd aan. Van daaruit was het gewoon een kwestie van luisteren naar wat er vanzelf in je opkomt, wat er onbewust opgenomen wordt en er terug uit wil komen.
Op je Instagrampagina staat een foto van jou in de natuur met als bijschrijft “Somewhere in the woods, running away from writers block, procrastinating, etc,…”. Heb je regelmatig last van een writers block en heb je tips of tricks om die tegen te gaan? Ontstaat nieuwe muziek bij jou spontaan of moet je echt met je gitaar gaan zitten en jezelf forceren nieuwe muziek te schrijven?
Oh ja, dat komt en gaat. Soms loopt alles super vlot en soms niet. Inspiratie, daar moet je met een hamer achter lopen. Dat is wat ik bedoel met die periodes van herbronnen. Ik stop echter nooit met schrijven maar soms lukt het gewoon niet. Zeker tijdens de coronaperiode was het even moeilijk omdat er gewoon niets binnenkwam op gebied van optredens, tours waren gecanceld en dit was uiteindelijk zeer demotiverend. Elke dag probeer ik een klein beetje te werken aan nieuwe nummers. 10 minuten worden zo al snel een kwartier en voor je het weet ben je heel de avond bezig. Hetzelfde geldt voor mijn schilderijen. Als ik vastzit met schilderen, is het meestal tijd om even muziek te schrijven en omgekeerd. Die twee voeden elkaar zeer goed. Maar soms komt er echt gewoon niets uit en dan heb je gewoon brute pech.
Als broodheer werk je samen met Immortal Frost Productions. Geen verrassing aangezien ook Antzaat en Ars Veneficium bij dit label van Ars Veneficium-zanger Surtur zijn ondergebracht. Was het een no brainer om ook voor Bloedmaan met hem in zee te gaan of heb je nog andere labels overwogen?
Ik had links en rechts bij andere muzikanten eens gehoord wat voor hen het beste uitkwam. En er zijn altijd voor- en nadelen als je een record deal maakt. Dus om een beetje stabiliteit te hebben, leek me dit de beste keuze. Met dat uit de weg moet ik wel zeggen dat S. altijd heel correct geweest is met zijn uitgaven en op financieel gebied. Hij heeft veel gedaan voor al mijn projecten op het gebied van promotie en er toch wel voor gezorgd dat we regelmatig op interessante plaatsen gespeeld hebben. Ik ben hem en zijn vriendin dus ook zeer dankbaar voor de steun, niet alleen op gebied van muziek maar ook op gebeid van schilderopdrachten. Antzaat is ondertussen begonnen aan zijn eigen reis en is niet meer geassocieerd met IFP of IFP Bookings.
In de bandbiografie op de website van Immortal Frost Productions staat een geheimzinnig tekstje dat als volgt luidt: “Test on the effects of the mangled tones where soon to be underway. Subjects where carefully selected and observed during exposure. One of the Unwilling subjects who was unfortunate enough to be exposed to the final work, left rather abruptly, on a pilgrimage. Perhaps a futile attempt to save his soul? Alas we may never know, for he did not return.” Waar gaat dit precies over?
Er is dus toch iemand die dat heeft gelezen (lacht). Ik heb de demo’s uitgestuurd naar verschillende vrienden om wat feedback te krijgen. Een van deze is een week nadien vertrokken naar Spanje om een van de vele pelgrimroutes te bewandelen. Het was een heel raar toeval maar natuurlijk was die reis al lang op voorhand geboekt en heeft het dus niets met Bloedmaan te maken. Voor dramatisch effect heb ik deze twee niet-gerelateerde dingen aan elkaar geknoopt. Het leek echt op iets uit een Lovecraft-roman. Hij is inmiddels heelhuids terug gekomen.
“Castle inside the eclipse” kreeg prachtig artwork mee waarvoor je zelf aan het schilderen ging. Benadert het eindresultaat het beeld dat je voor ogen had toen de zaadjes voor het project begonnen te kiemen?
Neen, deze keer was het iets moeilijker om de switch te maken tussen songwriten en schilderen. Het is een volledig ander proces. Een goed schilderij heeft vaak een aantal studies nodig als je niet bekend bent met het onderwerp. Het eindresultaat is meestal het resultaat van verschillende gefaalde pogingen, maar elke keer leer je wat en gaat het vlotter de volgende keer. Er zijn dus ook meerdere iteraties van de album cover. Achteraf bekeken was het de goede beslissing om niet met de originele cover verder te gaan.
Je leverde ook al prachtige album covers af voor o.a. Ondfødt, Azaghal, A Thousand Sufferings en Antzaat. Wanneer ontdektje je dat je over dit creatieve talent beschikte? Heb je een artistieke opleiding gevolgd, of ben je volledig autodidact. Wat zijn enkele van je inspiratiebronnen wat betreft het schilderen van albumhoezen? Wat was de allereerste bandhoes die je ontwierp?
Ik schilder al vrij lang, maar ben er de laatste tijd minder mee bezig geweest door onder andere de release van Bloedmaan. De effectieve klik kwam er toen ik ongeveer 17 was. Opeens was er geen weerstand meer en alles vloeide, het kwam vanzelf. Ik heb inderdaad kunsthumaniora gevolgd en later heb ik een masterdiploma behaald in de beeldende kunsten aan Sint-Lucas te Antwerpen. Op technisch niveau was er niet veel aan deze opleiding. De filosofie was meer je denkwijze om te vormen tot dat van een hedendaags kunstenaar. Wel nu, daar ben ik helaas niet echt in geslaagd (lacht). Mijn voorkeur lag meer bij de romantiek en oubollige schilderkunst. In deze periode ben ik verliefd geworden op olieverf schilderen. In de kunsthumaniora hadden we namelijk niet de nodige ventilatie om te leren werken met solvent (wat een kutschool zeg). Daarmee dat de eerste aanraking pas op de hogeschool gebeurde. In de hogeschool was er dan wel veel vrijheid. Je kreeg je eigen werkplek en kon vrij rondwandelen tussen de ateliers. Tijdens deze periode en juist omdat er zoveel vrijheid was, heb ik mijn eerste volledige album kunnen schrijven (“The reign of the infernal king“) en de eerste demo’s van Antzaat. De allereerste hoes die ik geschilderd heb, was die van de Antzaat EP. Surtur heeft ook veel artiesten via zijn label doorverwezen. Soms krijg ik losse opdrachten van buitenstaanders maar die blijven beperkt.
Ik heb net een marketingcongres omtrent AI, virtual reality en the Metaverse gevolgd. Zie je AI als een bedreiging voor het schrijven van muziek en grafisch ontwerp of zou je deze technologie als creatieve tool kunnen gebruiken?
Dit is een zeer interessant onderwerp en een dat een volledig gesprek op zijn eigen verdient vind ik. Mijn gedachten over dit onderwerp zijn verdeeld, en helemaal niet zo doordacht en onderbouwd als ik zelf zou willen. Dus op voorhand mijn excuses als ik fouten maak.
Vrienden van mij waren volledig gedemotiveerd en in paniek na het zien wat AI kan doen in termen van digitale illustratie. Voor mij was dit echter niet zo een probleem omdat ik manueel alles met de hand schilder. Het gaat nog wel even duren eer iemand uitzoekt hoe je met een soort plotter een olieverfschilderij volledig namaakt in de hand van de originele artiest. Ik kan zo wel even bedenken hoe men dit kan aanpakken, maar dat is een andere discussie. Op lange termijn was het wel geen slechte keuze om niet over te schakelen naar digitale kunst.
AI-muziek is er volgens mij al, en al een hele lange tijd. Deze week zag ik ergens een AI gegenereerde powermetalband, ik ga geen namen noemen omdat het een controversieel onderwerp is. De muziek klonk als dertien in een dozijn (ik weet niet of ik hier eigenlijk over mag oordelen met mijn Fins geïnspireerde black metal (lacht)). Het is volledig mogelijk dat componisten AI-tools gebruiken om (gedeeltelijke) songs voor hen te genereren. Is dit een probleem? Ik denk van niet eigenlijk. Zolang het gebruikt wordt als een tool of supplement dat de visie van de kunstenaar versterkt. Dit is iets waar veel mensen in de mist gaan. Juist omdat het zo gemakkelijk is beelden en muziek te genereren, gaan veel mensen ineens allemaal tegelijkertijd overproduceren. Maar dat wil niet zeggen dat het allemaal even interessant is. Heel veel van deze projecten missen een soort van kernvisie. En dat verwatert de zaak dan weer.
Ik denk dat de AI in de nabije toekomst een verstoring zal zijn in de professionele entertainmentindustrie (kijk naar de Hollywood writer’s strike) waarin er onder andere door streaming een gigantische vraag naar steeds meer consumptie entertainment is dat manueel bijna niet op te lossen valt. Een industrie verwacht creativiteit op een industriële schaal. In mijn hoofd is dit een tegenstelling. Het is niet altijd mogelijk om op commando een meesterwerk te maken, dit tot frustratie van bijvoorbeeld grote productie huizen/labels (en iets kleinere ha). Maar dat heeft dan weer niets met kunst te maken en is meer een schaalprobleem. Het doel is hier niet een unieke, handgemaakte, traag gerijpte met passie, liefde en frustratie ontwikkelde ervaring te leveren, maar zo goedkoop en zo snel mogelijk passeerbare, vluchtige, licht verteerbare entertainment te maken. Er is naar mijn mening een chronisch gebrek aan visie op dit gebied en het grote deel ervan lijkt meer op een soort fastfood versie van kunst dat meer bij entertainment aanleunt. En dat kan AI dan voorlopig weer wel.
AI-kunst die gemaakt word als kunst is dan weer iets anders dat op zijn eigen leeft. Er zijn jonge kunstenaars die AI omarmen en het als tool gebruiken om nieuwe dingen te genereren die hiervoor niet mogelijk waren. Dit is geweldig, want wanneer kunst en nieuwe technologieën handen in elkaar slaan gebeuren er fantastische dingen. Op dit gebied ben ik echt nieuwsgierig naar de toekomst.
Met de heren van het Finse Ondfødt lijk je een goede band te hebben, want voor de mix en mastering van je debuut trok je naar de Wolfthrone studio van Owe, één van de leden van Ondfødt. Ik ben erg fan van het geluid dat een mooie balans tussen rauw en krachtig laat horen. Was het een moeilijk proces om die sound te verkrijgen die je voor ogen had?
Owe was op een bepaald punt min of meer de inhouse geluidsman van IFP. Hij is ons in de tijd toegewezen door S. omdat Owe zijn band Ondfødt toen nog onder Immortal Frost Productions stond en hij zelfstandig als geluidsman opdrachten kreeg via S., een beetje zoals ik met mijn illustraties. Hij heeft dus ook de volledige albums van Ars Venefcium en Antzaat gemixt en gemasterd . Hierdoor leek hij de meest geschikte keuze. Het mixen en masteren gebeurde vrij vlot en was op minder dan een week tijd klaar. Ik heb vrijwel geen feedback moeten geven. Dit is de eerste keer dat alles zo vlot verliep. Er zijn achteraf natuurlijk enkele kleine dingen die beter hadden gekund maar dat gaat dan over details en die zijn uiteindelijk minder belangrijk.
Je haalde het links en rechts al even aan, maar wat valt er nog te melden uit het kamp van Antzaat en Ars Veneficium?
Ars Veneficum heeft een groot aantal nieuwe tracks. S. is op dit moment bezig met de zangopnames. Het nieuwe album zou normaal gezien ergens eind volgend jaar uitkomen als alles vlot verloopt. Antzaat heeft 3-4 nieuwe tracks die uitkomen op een split met mijn ander project Rönarg. Het nieuwe Antzaat-album is geschreven en word nu gerepeteerd en afgewerkt in voorbereiding tot opnames.
Er gebeurt de laatste jaren heel wat op gebied van black metal in ons kleine kikkerlandje. Is België anno 2023/2024 sterker dan ooit op gebied van black metal volgens jou?
Dat kan ik zo niet echt zeggen. Er is altijd wel iets geweest van optredens hier en daar. Er zijn wel zeer interessante bands van jonge mensen die ik af en toe in de gaten hou en ben benieuwd wat de toekomst zal brengen.
Was “Castle Inside the Eclipse” een eenmalig gebeuren of gaat er nog Bloedmaan-muziek volgen in de toekomst?
Ik ben momenteel druk bezig met nieuwe muziek te schrijven en een live band samen te stellen. We zullen zien in hoeverre dit lukt want bandleden vinden is de dag van vandaag zeer moeilijk. En zo niet, geen probleem, dan blijft het een studioproject tot ooit misschien de vraag naar live shows groot genoeg is.
Nieuwe muziek, geschreven, opgenomen en geproduceerd, zal wel pas voor binnen een jaar of 2 zijn. Hopelijk niet te lang, maar de inspiratie is weer eventjes zoek. Ik geloof dat het best is om de reacties af te wachten, luisteren naar feedback, systematisch terug beginnen herbronnen, en bijschroeven waar nodig.
Addergebroed 