Na een radiostilte van meer dan 10 jaar liet het Noorse Koldbrann eind vorig jaar horen nog niets van haar pluimen en streken verloren te zijn want de single “Den 6. Massedød (Manna fra en annen himmel)” hakte er genadeloos hard in. Enkele maanden later is er dan eindelijk ook een nieuwe full-length die de doopnaam “Ingen skånsel” ofte ‘geen genade’ meekreeg. Dat belooft…

Koldbrann is altijd al een band geweest die stug en met de rug naar de buitenwereld gekeerd een eigen koers vaarde en daarbij een mengelmoes aan invloeden in diens Noors zwartmetaal stak: een vleugje thrash, dan weer opzwepende black ’n roll, de ene keer woeste norsecore en dan weer een paar versnellingen lager schakelen. Op “Ingen sk​å​nsel” komen al deze elementen weer mooi samen. Deze vierde langspeler is dan ook een duivelse mix van hun eerste drie albums geworden. Zo worden de rauwe en primitieve zenuwtrekken van het debuut “Nekrotisk inkvisition” (2003) gecombineerd met de donkerdere en meer gerijpte elementen van “Moribund” (2006) en vervolgens overgoten met de diverse en modernere wendingen van “Vertigo” (2013). Vergeleken met de voorganger is er een algemene back to basics-aanpak hoorbaar. De vintage synthesizers, prog-invloeden, meer Engelstalige teksten, verschillende gastoptredens, etc. blijven deze keer immers achterwege. Die elementen pasten heel goed bij de nummers, het geluid en de sfeer van dat album, maar het nieuwe materiaal heeft over het algemeen een rauwer en primitiever gevoel. Er staan echter nog wel wat meer atmosferische en onconventionele nummers op het nieuwe album.

Onderhuidse spanning opbouwen kunnen de vier Noren onder leiding van frontman/gitarist en voornaamste songschrijver Mannevond (hoewel ook Kvass en Voidar en zelfs de eerste gitarist John Grave bijdragen leverden aan het compositorisch proces) als geen ander. Het openende titelnummer is daar een mooi voorbeeld van. De dynamiek bouwt gestaag op van mid-tempo atmosfeer over hakkende drums en zo naar genadeloze blasts. “Et uomtvistelig falsum” knalt het voegsel uit je bakstenen huiskamermuur, maar gunt je evengoed enkele momenten om naar lucht te happen waarbij een heerlijke gitaarriff een psychedelische toets toevoegt. “Prosesjon under blyhimmel” is met zeven minuten speeltijd het langste nieuwe nummer en doet het hoofd op een groovende stonermanier op en neer bewegen, maar nadien wordt er een dodelijke injectie onvervalste Noorse black metal geïnjecteerd. Na een pompend black ’n roll stukje, grijpt Koldbrann terug naar de groove van in het begin maar serveert daar nog een psychedelische lead bij.

Na het atmosferische intermezzo “Det krypter kaldt” haalt het Noorse doodseskader bikkelhard uit met “Maskiner av nihil“. De rustigere passages in dit nummer zorgen ervoor dat de intense stukken zoals de thrashy finale inclusief gillende gitaarsolo als een onverwachtse kopstoot aanvoelen. “Forstanden seiler sin egen sjø” is gemaakt om de luchtgitaar op de dansvloer boven te halen en zal live ongetwijfeld botten en nekken breken. “Fortærer av minne og form” klinkt aanvankelijk wat meer volgens het boekje, maar laat zich wat later van een meer melodieuze kant zien. De woeste strot van Mannevond spuugt, screamt en blaft de Noorse teksten zoals vanouds op een overtuigende manier en nieuwbakken drummer Leonid Melnikov blijkt een gouden aanwinst te zijn. Eigenlijk valt over elk nummer wel iets positiefs te zeggen, luister vooral zelf!

Met vier langspelers op meer dan 20 jaar bedrijvigheid is Koldbrann nu niet meteen de meest productieve band op deze aardkloot, maar zo lang dat pareltjes als dit “Ingen skånsel” oplevert, malen we daar niet om. Koldbrann laat veel Noorse collega’s dan ook een poepje ruiken op deze nieuwe knaller van formaat.

JOKKE: 86/100

Koldbrann – Ingen sk​å​nsel (Dark Essence Records 2024)
1. Ingen skånsel
2. Et uomtvistelig falsum
3. I unaturens vold
4. Prosesjon under blyhimmel
5. Det kryper kaldt
6. Maskiner av nihil
7. Forstanden seiler sin egen sjø
8. Fortærer av minne og form
9. Rykk skaperverket opp med roten
10. Vorde eders farkost en katafalk
11. Serenade til dødens elende
12. Elevert hinsides tilstand (CD bonustrack)