Azathoth is een figuur uit de mythologie van H.P. Lovecraft, de Amerikaanse schrijver die de Cthulhu Mythos en andere kosmische horrorverhalen bedacht die al decennialang metalbands allerhande fascineren. Azathoth is een oeroud, almachtig en vormloos kosmisch wezen dat zich in het centrum van het universum bevindt. Rondom Azathoth spelen demonische fluitspelers en trommelaars eindeloos chaotische muziek die het wezen in een eeuwige, gedachteloze slaap houdt. Als Azathoth ooit wakker zou worden, zou het hele universum ineenstorten of ophouden te bestaan. Azathoth belichaamt Lovecraft’s filosofie van kosmisch nihilisme: het idee dat de mens onbeduidend is in een oneindig, koud universum, geregeerd door krachten die ons verstand te boven gaan. In de mythologie van Lovecraft is het universum zelf eigenlijk de droom van Azathoth. De bandnaam van deze USBM-band verwijst op die manier naar de fragiele, illusoire aard van de werkelijkheid.

Azathoth’s Dream maakt deel uit van de Order of the Broken Sword-circle waartoe ook Luring, Wuldorgast en Sigorspéd behoren. Van die laatste namen we enkele dagen geleden nog de debuutlangspeler onder de loep – een plaat waar we niet meteen ondersteboven van waren. Azathoth’s Dream weet ons gelukkig meer te bekoren. “Solitary forest necromancy” is reeds de derde full-length van het duo L.Azathoth en Necroblaster en de tweede die via Iron Bonehead Productions verschijnt. Eerder dit jaar loste de band via Death Eternal blijkbaar ook reeds de langspeler “Infernal necromantic mysticism” die vooralsnog enkel op cassette verschenen leek te zijn.

Op het debuutalbum “Nocturnal Vampyric Bewitchment” 2023) bracht Azathoth’s Dream – toen nog als eenmansband – een vorm van black metal die erg gestoeld was op de vroege Franse scene. Denk daarbij aan vampierachtig zwartmetaal met een vergelijkbare necrotische maar toch aristocratische mystiek, zoals die ook te horen was bij Osculum Infame, Bekhira, Winter Funeral en de vroege Seth. Natuurlijk sijpelen er – bewust of onbewust – ook invloeden door van de rauwe vampierachtige black metal uit hun thuisbasis (denk daarbij aan o.a. Sanguine Relic, Vampirska, de vroege Lamp of Murmuur en Geist of Ouachita).

Ondertussen is de band dus tot een duo uitgegroeid en wordt een nieuwe muzikale stap gezet. De basis is grotendeels onveranderd gebleven – met name de eerdergenoemde Franse referenties – maar de riffs zijn zowel bitterzoet als triomfantelijk, melancholisch als verkwikkend uitgedraaid, en daarvan passeren er tal van prachtexemplaren in ondermeer “Death denied” en “Ancient black blood“. Gecombineerd met het uitgesproken gebruik van mystieke en bedwelmende synths wordt “Solitary forest necromancy” op die manier een meeslepende ervaring. Goede songwriting skills worden in elk geval afgevinkt, want quasi elk nummer bevat wel een beklijvende melodie of herkenbare hook en ook qua dynamiek zit het zeker snor. De high-pitched snerpende vocalen, tenslotte, doen meer dan eens aan het Belgische Avatar denken en doen de koude rillingen over je rug lopen. Zo horen we het graag! Het bandgeluid kan gerust als rauw omschreven worden, maar bevat toch ook voldoende punch en een zekere helderheid zodat dit verre van een lofi bedoening is geworden.

“Solitary forest necromancy” is een erg aangename luisterervaring geworden vol pakkende composities die een retro ‘90s Frans blackmetalgeluid combineren met de Amerikaanse raw vampiric variant. Aanrader!

JOKKE: 82/100

Azathoth’s Dream – Solitary forest necromancy (Iron Bonehead Productions 2025)
1. Malefic spellcraft
2. Death denied
3. Ancient black blood
4. Solitary forest necromancy
5. Malevolence enshrined
6. Coven of the ancient black flame
7. Exsanguinated and impaled
8. Heed the call
9. Under cover of night
10. Beyond the veil of this reality