Voor ons ligt “Fountain of Xulsigae” de eerste full-length van het enigmatische Venymysgourvleydh’s, dat begin vorige maand verscheen via Inverse Solar Reqvriem en dat na jaren van demo’s en kleinere releases zoals splits waardoor we in 2023 het oppermachtige Collier d’Ombre leerden kennen. Venymysgourvleydh is één van de vele projecten van de Engelse muzikant Nostalggia, die alle muziek zelf schrijft en uitvoert. Wie zo nu en dan al eens door de underground snuistert en ploetert kent de brave man wellicht ook van Ynkleudherhenavogyon (sinds 2024 actief als Drewydhyon Mortid Gwydhyel) of zijn vele andere projecten waarvoor we jullie graag naar de metalen archieven doorverwijzen. Net zoals veel van ’s mans andere werk is ook Venymysgourvleydh thematisch sterk geworteld in het occulte, het mystieke en heidense tradities, vaak met verwijzingen naar Britse/Celtische mythologie en rituelen.

De muziek op deze eerste full-length, die composities bevat geschreven tussen 2020 en 2023, combineert elementen van erg rauwe black metal met doomachtige passages die contrasteren met de snellere passages die doorgaans domineren. Ondanks de overstuurde krijszang brengen een trance-achtige ritmiek en herhalende structuren ons in een hypnotische staat. Hoewel het repertoire van Nostalggia in termen van genre niet erg vernieuwend is voor fans van underground black metal, onderscheidt Venymysgourvleydh zich door een eigen klank en sfeer: een soort dronken, bezwerende mix van chaos en melodie, met de instrumenten en structuur die steeds terugkeren naar trance-achtige loops.

Het agressieve “Memories engraved” opent de plaat op een virtuose en triomfantelijke manier met zwaar knuppelende drums. Het deliriumachtige “Black idel equinox” en “Isaz” laten de doomy, melodieuze kant horen, met in laatstgenoemde zelfs bedwelmende, op het randje van het valse cleane zang die afwisselt met de hevige raspende vocalen. In “Deagol ond Fyrheard” en de hekkensluiter wordt eveneens met deze nogal aparte heldere zang geëxperimenteerd. De titeltrack en “Horizons” werken naar meer atmosferische, trance-achtige climaxen toe, waarbij de verzamelende kracht van het album voelbaar wordt in lange, bijna meditatieve passages.

“Fountain of Xulsigae” klinkt ruig, luid en ongetemd, mede dankzij de zwaar ronkende basgitaar in ondermeer “May the forest grow of our corpses” en is net daarom intrigerend. Je kan het album zien als een verfijnde evolutie van de ideeën die Nostalggia eerder in Ynkleudherhenavogyon onderzocht: dezelfde rituele mystiek, maar verwerkt in complexere songs en een krachtigere, intensere emotionele beleving. Ynkleudherhenavogyon is meer rauw en primitief in structuur en sfeer, terwijl Venymysgourvleydh de trance-energie omzet in muziek die meer gericht is op bestemming en ritueel gewicht.

Venymysgourvleydh neemt ons op zijn eerste langspeler mee op een rituele duik in de grotten van black metal met psychedelische ondertonen en een heidense mystiek. Voor fans van rauwe, trance-achtige black metal met doomy accenten is dit werk een fascinerende en hypnotiserende ervaring.

JOKKE: 81/100

Venymysgourvleydh – Fountain of Xulsigae (Inverse Solar Reqvriem 2026)
1. Memories engraved
2. A frozen sun under Aiwaz
3. Black idel equinox
4. Isaz
5. Fountain of Xulsigae
6. Deagol ond Fyrheard
7. May the forest grow of our corpses
8. Horizons