niteris

Obskuritatem/Nidernes – Somber winter evocations

The title says it all. Afgelopen winter besloten het uit het in Bosnië en Herzegovina gelegen Trebević gebergte afkomstige Obskuritatem en het uit het Noord-Portugese Arga gebergte afkomstige Nidernes (niet te verwarren met het eveneens Bosnische Niteris) een pact te vormen om alzo de onzichtbare krachten van de duisternis en ijskoude winter op te wekken. Dit resulteerde in twee titelloze composities van om en bij het kwartier vol gure, kille en troosteloze rituele noise en ambient waar een blackmetalatmosfeer over gedrapeerd is. Een iets ander geluid dan wat we normaal gezien van deze rauwe blackmetal Einzelgängers gewend zijn, hoewel Obskuritatem op zijn recente langspeler “Hronika is mraka” ook al liet horen niet vies te zijn van misselijkmakende soundscapes. De gure wind blaast onophoudelijk doorheen deze twee sombere winterse evocaties en voert hopeloze wanhoopskreten, mystieke en mysterieuze aanzwellende ambient, repetitief gitaargetokkel, snijdende leads, rituele vervormde percussie en allerhande bevreemdende geluidselementen aan. ’t Is eens iets anders.

JOKKE: 75/100

Obskuritatem/Nidernes – Somber winter evocations (Death manifestations/Black Gangrene Productions 2020)
1. Obskuritatem – Untitled
2. Nidernes – Untitled

Obskuritatem – Hronika iz mraka

Een tijdje geleden viel er een tape van Obskuritatem uit Bosnië en Herzegovina in mijn brievenbus vergezeld van een ansichtkaart. “Black Plague Circle Metal sends fuck off groetjes aan het pseudo black metal scum!” staat er te lezen. Weten we weeral wat voor vlees we in de kuip hebben. Nu kwamen er in de vorm van Niteris en Void Prayer al eerder Black Plague clubleden voorbij, benieuwd hoe Obskuritatem het er vanaf brengt met diens tweede full-length “Hronika iz mraka” (“Kroniek uit de wolken” of zoiets dixit Google Translate). De zeven nummers die we voorgeschoteld krijgen, vallen onder de raw black metal noemer of wat had u nou gedacht? Deze is wel minder rechtlijnig dan je op het eerste gehoor zou denken, met melodieën die zich niet vanaf de eerste luisterbeurt prijsgeven. Geen standaard tremoloriffs hier, maar licht enerverend gitaarwerk dat zoals in het titelnummer soms op het randje van atonaal balanceert. Het vraagt meerdere luisterbeurten alvorens het kwartje volledig valt en je de composities gedegen kan doorgronden. Ondermeer ook door de tempovariaties die zich niet altijd laten voorspellen. Obskuritatem prijst dan ook verstoring van het evenwicht. De zanger produceert een breed gamma aan rauwe keelklanken en wordt op het hypnotiserende en zich grotendeels traag voortslepende “Opor” en “Filozofija bijede” bijgestaan door de Japanner Ur Èmdr Oervn van Arkha Sva die schizofreen klinkende heldere vocalen in de strijd gooit. “Svijet u pepelu” en het uitluidende “Hvalospjev propadanju” zijn geen standaard composities en druipen van de stank van het menselijk verval en vlezige slechtheid. Productiegewijs klinkt “Hronika iz mraka” als een gedegen analoge live-opname die inzet op sinistere atmosfeer. “Hronika iz mraka” is geen plaat of tape om na één luisterbeurt in de collectie weg te moffelen, maar één die wat aandacht en toewijding van de luisteraar vraagt.

JOKKE: 77/100

Obskuritatem – Hronika iz mraka (Black Gangrene Productions 2020)
1. Izrodi svjetlosti
2. Obamrlost vremena
3. Opor
4. Svijet u pepelu
5. Filozofija bijede
6. Hronika iz mraka
7. Hvalospjev propadanju

Wilsumnes – Onwards to the great darkness

Net zoals een paar dagen geleden met Niteris het geval was, duiken we opnieuw de zwartmetalen onderwereld van Bosnië en Herzegovina in. Deze keer focussen we ons op Wilsumnes, een band waar niet veel over geweten is buiten het feit dat de bandnaam afgeleid is van een oud Engels woord voor ‘devotie’ en dat ze een lidkaart hebben van de Black Plague Circle. Het te bespreken subject van dienst heet “Onwards to the great darkness” en is Wilsumnes’ tweede demo. Opnieuw is het Portugese Black Gangrene Productions de death dealer van dienst. Daar waar het vorig jaar verschenen “Upon the altar of sacrificial blood” nog een intro en drie nummers telde, komt deze tracklist er met één song wel héél karig vanaf. Het feit dat de titeltrack op net geen kwartier afklokt, maakt echter veel goed. “Onwards to the great darkness” is in elk geval een vlag die de lading dekt. Verstikkende black metal chaos met wanhoopskreten en penetrante melodieën die zich een weg doorheen de dichtgeplamuurde riffmuur banen, vormen het recept voor deze innemende compositie. De van een rehearsal-achtige sound voorziene waanzin valt bij momenten ook stil om schijnbaar rustigere vaarwateren op te zoeken, maar dit duurt net zo lang totdat een pikzwarte etterbrij zich ophoopt tot een smerige etterbuil die open spat zodra de spanning niet langer gecontroleerd kan worden en waarvan de zwartrode massa zich onder je nagels vastzet. De groots klinkende ietwat postrockerige melodieën die we kennen van de eerste demo zijn nog steeds aanwezig en duiken meer naar het einde van deze lange compositie op. Hoewel “Upon the alter of sacrificial blood” nóg overrompelender was, slaagt Wilsumnes er ook met deze aanpak opnieuw in de luisteraar vanaf de openingstonen bij de keel te vatten en in een totale duisternis onder te dompelen. Hulde!

JOKKE: 81/100

Wilsumnes – Onwards to the great darkness (Black Gangrene Productions 2020)
1. Onwards to the great darkness

Niteris – Our death, his monument

De black metal-scene van Bosnië en Herzegovina is misschien niet de meest bekende en geprofileerde, toch is er heel wat beweging in diens underground. Elk land heeft tegenwoordig wel zijn ‘cirkel’ of clubje en in deze federatieve republiek in het zuidoosten van Europa is dat niet anders. Gelijkgestemde zielen als het geweldige Sulphuric Night, Niteris, Void Prayer, Nigrum Ignis Circuli, Deathcircle, Cave Ritual, Master’s Voice en Obskuritatem komen niet alleen geregeld bijeen om te kaarten of jeu de boulen, maar hebben tevens een gedeelde voorliefde voor rauwe underground black. Void Prayer is hier al eens aan bod gekomen middels een uitstekende split met het Griekse Nefarious Spirit. Deze keer werpen we een blik op Niteris, een orkestje waarin drie muzikanten uit de opgesomde bands zich kunnen uitleven. Na twee splits en een demo brengt het trio een nieuwe demo uit waarvan diens titel “Our death, his monument” een gelijkaardige opbouw kent als die van de vorige demo “Our body, his temple” uit 2014. De themathiek moge duidelijk wezen en met een statement als “For the coming new age of plague” is hun profetie werkelijkheid geworden. We krijgen rauwe zwartmetalen klanken voorgeschoteld, voorzien van een eerlijke organische bijna live-sound die aan de schelle kant is, maar wat verre van storend is. Het draagt bij aan het undergroundkarakter van de haatvolle en gitzwarte muziek. Sulphuric Night zanger O – die zowat als CEO van deze Black Plague Circle kan gezien worden – leeft zich bij Niteris naast het laten galmen van zijn stembanden ook uit op de potten en schelen en weet daarbij zowel mid- als up-tempo ritmes in de strijd te gooien. Het geheel piept en kraakt, maar tussen de bijwijlen chaotische klanken, ontwaren we toch ook een zeker gevoel voor melodie. De demo werd uitgebracht via Black Gangrene Productions. Opmerkelijk dat dit Portugese label samen met landgenoten als Signal Rex en Harvest Of Death zich specialiseert in dit Balkan-clubje. Allez ja, ze hebben meer dan gelijk!

JOKKE: 79/100

Niteris – Our death, his monument (Black Gangrene Productions 2020)
1. Heed the call of darkness
2. Voices from beyond
3. Flesh-made hell
4. Memento mori

Nefarious Spirit/Void Prayer – Split

Voor deze split moeten we iets dieper de ondergrond induiken dan gewoonlijk. Nefarious Spirit is een Griekse band die naast deze samenwerking slechts één demo op haar palmares heeft staan. De heren Drowned (zang/gitaar/bas) en V. (drums), met een gezamenlijk verleden in het eerder bestiale Impure Worship, pakken het puur en goudeerlijk aan middels drie songs vol tijdloze black zonder moderne franjes. Ook geen typische Helleense zwartmetalen klanken hier, maar grauwe riffs, voor black metal begrippen eerder diepe echoënde vocalen en gedegen mid- en uptempo drumwerk. Het neigt wel wat naar een band als Darvaza, wat absoluut niet verkeerd is natuurlijk. Als laatste exclusieve song, gooit het duo nog een live nummer in de strijd waarop de zang wat meer galmt en het drumwerk wat meer klettert dan op het studiomateriaal. Na drie nummers neemt het uit Bosnië-Herzegovina afkomstige Void Prayer de fakkel over. Deze band heeft al wat meer ervaring met – naast twee demo’s – ook een langspeler, het uit 2017 stammende “Stillbirth from the psychotic void“. Het kwartet behoort trouwens tot the Black Plague cirkel met o.a. Nigrum Ignis Circuli, Deathcircle, Niteris, en Obskuritatem. Ook hier rauwe klanken – zonder kelderproductie overigens – maar met nog meer nadruk op melancholie en atmosfeer en een basgitaar die haast vrolijk doorheen de snedige riffs huppelt. Tussen de twee eigen bijdrages door, herneemt Void Prayer ook het Black Cilice nummer “To become“, dat hier dankzij het ontbreken van een brakke productie, bewijst een sterke compositie te zijn. In het acht minuten durende “Prayers null and void” gaat het er aanvankelijk nóg gemener aan toe met hels krijswerk van drummer O. (tevens spilfiguur in het eerder vermelde clubje) en dissonante riffs, maar in de finale laat deze duivelse demoon middels langdurige slepende leads zien ook zijn meer melodieuze kant niet verloochenen. Hulde voor GoatowaRex voor deze bijzonder fijne split!

JOKKE: 82/100 (Nefarious Spirit: 81/100 – Void Prayer: 83/100)

Nefarious Spirit/Void Prayer – Split (GoatowaRex 2019)
1. Nefarious Spirit – Haunted skulls – Demise of the holy
2. Nefarious Spirit – Destructive impulses
3. Nefarious Spirit – Nefarious spirit (live)
4. Void Prayer – Void seeker
5. Void Prayer – To become (Black Cilice cover)
6. Void Prayer – Prayers null and void