Noctem – The black consecration

Het Spaanse Noctem is met “The black consecration” aan zijn vijfde langspeler toe. Als één van de bekendste extreme metal bands uit de regio waren de verwachtingen voor dit nieuwe album hoog gespannen. Waarschijnlijk is het ook daarom dat menig fan en recensent de bijsturing in muzikale richting nogal overdrijven. Nou snap ik het ergens wel, “The black consecration” is duidelijk rauwer en heeft minder death metal invloeden, maar om nu verbaasd te zijn dat een black metal band een black metal plaat uitbrengt, vind ik een beetje bizar. Zoals al een paar maal aangehaald in andere reviews is de trend om terug te keren naar een minder afgelikte sound met meer focus op gitaren en hoge frequenties al een tijdje aan de gang. Of het ermee te maken heeft weet ik niet, maar de band is verhuisd naar het kleinere Art Gates Records, dat zich naar verluid meer persoonlijk zou inzetten. Noctem is, naar mijn mening, altijd al een degelijke band geweest die betrouwbare kwaliteit brengt, zonder iets te veranderen aan het metalen landschap. Hun grote kracht ligt wat mij betreft eerder op de visuele presentatie dan in de originaliteit van de muziek. Ook deze terugkeer naar een meer old school geluid ligt geheel in die lijn. Het artwork van Credo quia Absurdum past bijvoorbeeld mooi bij de occulte sfeer die de band wil uitstralen. Dit zorgt voor een erg mooi pakje, waarbij ik echter toch wel een beetje individualiteit mis als het aankomt op de afzonderlijke elementen die erin zitten. Ik hou dan wel van eenheid in mijn metal, maar de nummers klinken toch wel heel gelijkaardig en dat valt extra hard op doordat het al erg standaard is allemaal. Naar mijn mening overdrijf ik niet immens als ik zeg dat je met de promotrack “Coven” eigenlijk al het hele album hebt gehoord. Nu goed er zijn natuurlijk passages zoals het akoestisch stukje in “Uprising of the impenitents” die iets afwijken, maar over het algemeen is “The black consecration” één lang, nogal cliché nummer. Dat klinkt pejoratief, maar gelukkig is de speltechnische kwaliteit hoog genoeg om er toch mee weg te komen. Mede dankzij zanger Beleth, die dan toch een beetje identiteit weet te geven aan de deuntjes. Goed om te hebben als je graag kletst met wat black metal op de achtergrond.

Xavier: 80/100

Noctem – The black consecration (Art Gates Records 2019)
1. The black consecration
2. Sulphur
3. Uprising of the impenitents
4. Coven
5. All that now belongs to the earth
6. Let that is dead sleep forever
7. Court of the dying flesh
8. Dichotomy of malignancy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s