Black metal uit Venezuela krijgen we niet elke dag voorgeschoteld, maar als grote fan van wereldkeukengerechten, kunnen ook de meer exotische vormen zwartmetaal mij doorgaans wel bekoren. Hoewel exotisch in het geval van Messiah In The Abyss misschien niet helemaal een terechte woordkeuze is. De Venezolaanse achtergrond valt immers niet af te leiden uit deze gitzwarte brok misantropische en nihilistische black waarachter een zekere Zarathustra the Dead schuilgaat. Aan inspiratie heeft de man duidelijk geen gebrek want in 2019 alleen al volgenden vier full-lengths elkaar in sneltempo op. In 2020 deed de solomuzikant het iets rustiger aan en werd de “Genocidal journey” EP in het voorjaar gelost. Vlak voor de jaarwisseling verscheen dan langspeler nummer vijf via de digitale kanalen, maar “Necromanticae” zal nu ook via Goatprayer Records in fysieke en geremasterde vorm aan de man gebracht worden. Raw black metal fanatiekelingen en flipper scumbags kunnen de jacht op de sterk gelimiteerde schedelwitte cassettes binnenkort inzetten. Ik ga echter passen in dit geval want hoewel “Necromanticae” middels bedwelmende disharmonische gitaarpartijen best wel enkele geslaagde momenten laat horen, kan vooral de eentonige zwaar vervormde zang me niet bekoren. Tevens missen de geprogrammeerde drumpartijen wat power waardoor de anti-kosmische black van Messiah In The Abyss doelloos en vlak richting de dieperik vloeit. Toegegeven, de atmosfeer is intens, zelfs verstikkend in zijn meest dissonante momenten, de dood ligt voortdurend op de loer en er waart een reëel gevoel van pijn en angst doorheen de acht composities, maar er zijn vele betere spelers in deze genre-aftakking. Ik word er onrustig van, maar dat is wat liefhebbers misschien net wel over de streep trekt.

JOKKE: 66/100

Messiah In The Abyss – Necromanticae (Goatprayer Records 2021)
1. I
2. II
3. III
4. IV
5. V
6. VI
7. VII
8. VIII