Debuut “HVHI” uit 2021 ontging me compleet daar dat via het mij onbekende Vomit Arcanus Productions verscheen, maar een mooie overstap naar het Italiaanse Avantgarde Music maakt dat opvolger “Avodah zarah” wel op de draai- en dissectietafel belandt. Uitvoerder van dienst is Amalekim, niet te verwarren met het Zweedse Malakhim, een internationaal gezelschap met muzikanten uit Italië aangevoerd door de Poolse zanger/gitarist Mróz. Doel van “Avodah zarah” is alles wat in deze tijd heilig en profaan is in twijfel te trekken en draait om het concept van de omkering van waarden, waarbij veel wordt ontleend aan het Oud Testament, het occultisme en alchemie. Een intrigerend coverartwork van de getalenteerde Igor Datkiewicz voegt nog een extra portie religieuze mystiek toe.

Vergeleken met het vorige album is Amalekim zowel conceptueel als muzikaal gegroeid, daar zit de op de zanger na vernieuwde line-up waarschijnlijk wel voor iets tussen. De melodieuze, in Zweedse saus gedrenkte elementen in hun sound tekenen nog steeds present maar werden verder op smaak gebracht met enkele dissonanten en de negen composities vallen ook wat complexer uit, hoewel ze nog steeds vrij goed in het gehoor liggen en voldoende catchy tremolomelodieën bevatten die enerzijds een treurige, bittere en nihilistische ondertoon hebben en anderzijds een verheven effect bewerkstelligen. De passionele en levendige refreinen die door nummers als “Psalm II – Efes sefirah” en “Psalm VI – Litfos atziluth” scheuren, blijven goed hangen terwijl die van “Psalm I – Avodah zarah” en “Psalm III – Olam teshuvah” dan weer eerder treurig en aangrijpend klinken. Deze twee gemoedstoestanden ontmoeten mekaar regelmatig zoals bijvoorbeeld in de schreeuwende riffs die op explosieve wijze uit het treurige thema van “Psalm III – Olam teshuvah” ontwikkelen of de allesvernietigende tremolo die de urgente climax van “Psalm IV – Tzek harakah” leidt.

Dynamische tempo’s zoals de blastbeats en d-beats van “Psalm V – Litrof rekanut”, het zinderende “Psalm VI – Litfos aatziluth” en “Psalm VII: Hallel leQuayn” of afsluiter “The disease” zwepen de vurige en helse tremolo’s nog verder op en contrasteren mooi met de langzamere atmosfeer van een song als “Psalm III – Olam teshuvah” of de dreigende, sluipende atmosfeer van de introductie van “Psalm VIII: Hester panim“. Ondanks de occulte insteek draven ritualistische gezangen enkel in de openende psalm op, terwijl “Psalm V – Litrof rekanut” en “Psalm VIII: Hester panim” dan weer subtiele heldere vocalen bevatten en doorheen “Psalm VII: Hallel leQuayn” wat spoken word te horen is. Mooie afkruiding van het vocale luik, daar de screams van zanger Mróz al eens wat matig durven uitvallen qua bereik, hoewel de Pool wel zijn best doet gevarieerd te klinken.

Voortgedreven door een voortdurend veranderende energie en badend in een occulte, rokerige atmosfeer kanaliseert Amalekim met succes de duisternis en de somberheid van de occulte geïnspireerde ‘omkering van waarden’ waar het album om draait, door simpelweg ongelooflijk meeslepende, emotioneel resonerende muziek te maken. Aanrader!

JOKKE: 85/100

Amalekim – Avodah zarah (Avantgarde Music 2023)
1. Psalm I: Avodah zarah
2. Psalm II: Efes sefirah
3. Psalm III: Olam teshuvah
4. Psalm IV: Tzek harakah
5. Psalm V: Litrof rekanut
6. Psalm VI: Litfos aatziluth
7. Psalm VII: Hallel leQuayn
8. Psalm VIII: Hester panim
9. The disease