Als de hemel zich vult met apokalyptisch kopergeschal…is de kans groot dat Maurice de Jong op onze voordeur staat te bonken met één van zijn vele muzikale hersenspinsels. Het woord ‘sabbatical’ staat duidelijk niet in de Jong’s woordenboek, ‘burn out’ hopelijk ook niet. Dit jaar heeft deze muzikale duizendpoot weer heel wat in petto voor zijn achterban. Zo verscheen er reeds nieuw werk van Den Eedele Dood en staat er ook nog heel wat te gebeuren voor o.a. Hagetisse, Crystalline Thunderbolts Pierce The Sacred Mountain, Cloak Of Altering en Seirom en het zou me niet verbazen dat er gaandeweg nog projecten bij komen. Wij starten 2024 met een review van een nieuwe EP (of is het toch een full-length?) van het enigmatische Dodenbezweerder, een project waarvoor de Jong zijn krachten bundelt met Ter Ziele drummer Jouke Grit.

De van een onwelriekende en penetrante graflucht voorziene mix van black en doom metal die we op de in 2020 verschenen eerste langspeler “Vrees de toorn van de wezens verscholen achter majestueuze vleugels” te horen kregen, beet zich als een op bloed uit zijnde teek vast onder onze huid en dat is met deze onheilspellende intro en vijf nieuwe nummers niet anders. Zodra de grafsteen opgelicht wordt geeft Dodenbezweerder het begrip ‘sonische marteling’ een nieuwe inhoud met deze trage, gitzwarte en angstaanjagende extreme klanken die grotendeels geïmproviseerd op tape werden gezet. Met een grote afschuw van het daglicht kronkelen de nummers als een vervaarlijk serpent doorheen aardedonkere spleten, stoffige grafkelders en beschimmelde cryptes.

Dodenbezweerder onderzoekt thema’s zoals necromantie, duistere mystiek en het occulte waarbij de teksten vaak in esoterische praktijken zoals communiceren met de doden en het benutten van hun krachten duiken. De Jong produceert daarvoor apokalyptische keelklanken die gorgelen als een omineus zwart gaat dat alles naar zich toe zuigt. Ondanks de maalstroom aan atonale en horroreske auditieve taferelen zitten er, weliswaar onder een grote laag stof verstopt, toch ook wel enkele sfeervolle en beklijvende melodieën vanuit de duisternis te loeren. Dodenbezweerder roept dan ook een gevoel van buitenaardse energie op, waarbij ze de verboden gebieden van de necromantische kunst aanboren.

Dodenbezweerder staat op “Als de hemel zich vult met apokalyptisch kopergeschal“ garant voor grafkelderherrie die een delicaat evenwicht zoekt tussen atmosferische intensiteit, ongefilterde wreedheid en een aura van desolate leegte en laat de luisteraar met ontzag achter. Angstaanjagend goed!

JOKKE: 86/100

Dodenbezweerder – Als de hemel zich vult met apokalyptisch kopergeschal (Improved Sequence 2024)
1. Opening of the sepulchre
2. Als de hemel zich vult met apocalyptisch kopergeschal
3. His wrath
4. Pierced with seven swords made from angel bone
5. Een ode aan wegkwijning
6. Opening of the gates