Het Australische Midnight Odyssey is zo’n band die we bij Addergebroed wel kunnen smaken, maar die zo’n grote output heeft dat het quasi onmogelijk is om alle releases gedetailleerd onder de loep te nemen. Het laatste wapenfeit van het muzikale vehikel van allesdoener Dis Pater dat onze kritische pen passeerde was het eerste deel van het “Biolume“-drieluik getiteld “In tartarean chains“, uit 2019 alweer. Nadien volgden er maar liefst nog 5 langspelers en als je weet dat je daar meestal 1 en soms zelfs 2 uur voor moet uittrekken, is het tussen de stortvloed aan releases door niet altijd evident om zulke lange albums de nodige speeltijd te gunnen die ze verdienen alvorens er een waardeoordeel over te vormen. De allernieuwste release, “Closer to the sky“, van onze Australische muzikale duizendpoot, is echter een EP die met 35 minuten speeltijd de ideale gelegenheid vormt om ons nog eens door het muzikale landschap van Midnight Odyssey te bewegen.

De warmbloedige synthgolven en epische melodieën van opener “Souls left wandering” voelen na een lange afwezigheid meteen als instant thuiskomen en een hartelijke ontvangst aan. De centrale rol die de keyboards nog steeds innemen doen ons afdwalen naar platen als “Enthrone darkness triumphant” en “Spiritual black dimensions“, maar ook naar het oudere werk van een band als Dies Ater. Kippenvel gegarandeerd bij de soms zelfs ronduit catchy melodie- en keyboardlijnen die je het tegelijkertijd zowel warm als koud doen krijgen.

In “Lightning fall” voelt de algehele atmosfeer iets meer kosmisch getint aan. Dit nummer is tevens eerder slepend van aard met traag aanzwellende toetsenwolken en heel wat sfeervolle clean gitaargetokkel als leidraad. Dit 9 minuten durende epos ontvouwt zich langzaam met een verrassende kalmte waarbij een aanstekelijke elektronische lichtpuls het voortouw neemt. “Closer to the sky‘ zet de reflectieve toon verder. Heldere zang vergezeld van akoestisch gitaargetokkel en vleiende violen leidt de luisteraar naar een vallei waarboven de meer elegante aspecten van elektronische pop en goth uit de jaren ’80 rondcirkelen. De opheffende stemming van dit stukje pakkende muziek ligt in elk geval in lijn met de song- en albumtitel want we voelen ons het aardse achter ons laten en richting de ether opstijgen.

De pianoklanken, rustgevende achtergrondtoetsen en erg overtuigende cleane zang van afsluiter “Awakening” wakkeren het verlangen om weggebrand, gereinigd, geconsumeerd en herboren te worden stevig aan. Het vocale werk van Dis Pater is nog steeds om duimen en vingers bij af te likken want opnieuw zijn we op deze EP getuige van een dynamische range aan bevlogen screams, verhalende spoken word en innemende heldere zang. We snappen Norgaath dan ook maar al te goed dat hij Dis Pater een gastrol verschafte op de meest recente Coldborn-plaat “The unwritten pages of death“.

Voor wie nog niet zo bekend is met het oeuvre van Midnight Odyssey biedt deze EP een mooie gelegenheid om kennis te maken met de verschillende aspecten van de Midnight Odyssey-sound. De aanvankelijk kosmische black metal vloeit over in etherische rust en ondanks de grote toegankelijkheid staat deze toch vol van de grandioze, introspectieve creativiteit die we van Dis Pater gewend zijn. Symfonische en atmosferische black metal zal je zelden elders beter horen dan in het beklijvende muzikale universum van Midnight Odyssey.

JOKKE: 87/100

Midnight Odyssey – Closer to the sky (I, Voidhanger Records 2024)
1. Souls left wandering
2. Lightning fall
3. Closer to the sky
4. Awakening